Vrijdag. 7 mei 2010
Jan P was vanmorgen zoals gewoonlijk als eerste uit de veren, en wel om 03.30 uur. De reis ging vandaag naar Zagreb, en verliep geheel volgens planning. De eerste kilometers waren het zwaarst. Slechte, donkere wegen en oponthoud bij de grenzen. Om 19.30 uur kregen we contact met Jan v/d K met de mededeling dat ze goed waren aangekomen in hun hotel in Ptuj, Slovenie, even boven Zagreb. Hoewel morgen de meeste kilimeters worden gereden, zal de reistijd korter zijn. Zeker op zaterdag worden geen files verwacht en zullen de heren in de loop van de avond D.V. aankomen.
Donderdag, 6 mei 2010
Wat gisteren werd gevierd door heel Nederland, viel vandaag ten deel aan het A-team in Albanië; bevrijdingsdag!
Alle werken waren gisteren afgerond en onder tranen was afscheid genomen van onze dierbare oudjes. Vandaag dus een absolute rustdag. Niets moet, alles mag. De één, vooral Henk, nam die gelegenheid aan om op het terras boven in het gasthuis te genieten van de zon bij 25graden Celcius, de ander ging in diezelfde hitte de auto uitmesten en herinrichten. Koos had wat cola gemorst tussen beide benen op de stoelzitting, wat verdachte vlekken achterliet die kostte wat het kost moesten worden weggepoetst. Rien nam nog een laatste keer de financieen door en kreeg het plaatje rond, Annet nam Jan K, Jan P, Wim en Koos mee naar de markt voor wat laatste souvenier inkoop. Ik denk dat de foto's hieronder voor zich spreken.
Het wordt een onrustige nacht. Normaal klinkt er een licht gesnurk uit de diverse slaapkamers.
Wij zijn nu altijd zichtbaar op hun slaapkamer. Ook de andere man krijgt een foto waarop hij samen met Jan P en Wim staat afgebeeld. Ook zij hangen nu aan de muur. Uitbundig worden we bedankt.
Voor het laatst dalen we de berg af. Vermoeid maar voldaan. Veertien dagen daden van liefde tonen. Voor ons een voorrecht om dit te mogen doen.
Dinsdag 4 mei 2010.
Henk en Koos hebben al een paar dagen last van rugklachten. Henk weet daar een geschikt medicijn voor maar dat weigert zijn huisarts hem, gezien de vele bijverschijnselen, te geven.
Een bevriende dierenarts is wat minder moeilijk en geeft Henk een probaat middel mee.
Beide heren nemen de voorgeschreven dosis in. De rugklachten gaan over en gedurende de hele dag worden de zwaarste klussen door hen probleemloos uitgevoerd
Vandaag worden een aantal werkzaamheden afgerond. De douche wordt Jan K betegeld. Koos en Henk dichten veel gaten met gips en cement en
Vangjus en Rien beginnen met het schilderwerk.
Vrouwen bepalen meestal de kleurencombinaties in huis maar als onze mannen dit gaan doen ontstaat er verschil van mening. In overleg met de vrouw des huizes gaan we het plafond rose, de muren blauw en het sanitair in een gewaagde variatie wit/blauw schilderen. Bij ons een onmogelijke combinatie maar zij is dol enthousiast en we krijgen tijdens het werk de grootste complimenten.
In het andere huis zijn nu alle gipsplaten geplaatst en gesausd. Rob had het idee om met een hogedrukspuit te muren te sauzen maar krijgt na veel gepruts helaas het apparaat niet aan de praat.
Dus maar aan de gang met de roller.
Het plafond wordt wit, de muren worden wit en als tijdens het overgieten van verf de hengsel van de emmer breekt wordt tot overmaat van ramp de vloer ook nog eens wit.
De eens zo grauwe kamer verandert in een paar uur in een ruimte die als OK kamer niet zal misstaan. Maar helaas, de grauwsluier slaat ook hier toe en het wit verandert langzaam in rose.
Het is een dag van hard werken geweest. Het mannetje kan ons tempo niet bijhouden en heeft zich reeds ter ruste gelegd op zijn divan-bed.
Tevreden gaan we naar huis. Wij gaan na het eten nog een rondje wandelen en daarna ook vroeg naar bed.
Maandag 3 mei 2010.
Weer een nieuwe week.
We gaan eerst met z,n allen naar de markt om allerlei dingen te kopen, die we nodig hebben om vandaag onze werkzaamheden te hervatten.
Jan P, Rob en ik gaan weer naar de voormalige schaapherder en en J.vd.K, Koos, Henk, Rien en Vangjus gaan naar Voskop. Wij gaan verder met het dichtmaken van de tussenwand en de naden van de gipsplaten dichtsmeren. Morgen willen we beginnen met het sauzen van de wanden.
Ook maken we de achterdeur weer passend zodat hij weer op slot kan.
Hij is erg blij dat we de boel opknappen. Als we tussen de middag ons brood opeten komt hij er gezellig bijzitten en kwebbelt steeds maar door.
Aan de achterkant van het huis is een heel stuk muur ingestort en daar metsel ik een stukje muur, zodat het geheel beter beschermd is voor wind en regen.
J. v d K gaat vandaag tegelen in de douche. Koos en Henk repareren de waterleiding, die het oude baasje lek geslagen heeft, zodat een aantal buren zonder water zaten.
Rien en Vangjush maken de naden in het plafond dicht, zodat er morgen beginnen kan worden met sauzen.
Om 17.00 uur worden we verwacht bij Vangjus en Lola, die allerlei lekkernijen hebben klaargemaakt.
Erg gezellig met elkaar en interessant te horen hoe hun leven nu is en was ten tijde van de communistische tijd. Als afsluiting gaan we nog ijs eten.
Groeten, Wim
Zondag 2 mei 2010.
Zondagmorgen. Ontbijten met een eitje en krentenbrood met spijs. Daarna kijken naar de EO met Arie van der Veer. Dit allemaal niet in een huisje op de Veluwe maar gewoon bij Rob en Annet van Eck in hun huis in Korca, Albanië.
Voor vandaag heeft Rob een bijzondere excursie voor ons. We gaan de gevangenis bezoeken.
Rob geeft wekelijks Bijbelstudie in deze gevangenis. We zijn door de directeur uitgenodigd.
Niet iedereen reageert enthousiast. Je mag er dan wel in, maar kom je er ook weer uit?
Men mag 2 uur per dag naar buiten in een soort kooi en pas bij +5 graden gaat de verwarming aan. Kleding moet men zelf wassen en een TV moet men zelf aanschaffen.
Het eten is er goed. Er is altijd een dokter aanwezig en er is zelfs een tandarts.
De bewaking is streng, we worden gefouilleerd en kijken regelmatig in de loop van een geweer.
Onze bevindingen zullen we aan Hirsch Ballin, onze minister van justitie, doorgeven. Misschien kan hij er iets mee voor de a.s. bezuinigingen.
Na de bedompte sfeer van de gevangenis gaan we naar een prachtige locatie, “The Castle”, waar we iets drinken.
Enigen van ons beproeven hun rijtechniek op het plaatselijke formule 1 circuit.
We eten kip in een restaurant. We bestellen een halve kip maar die blijkt groter uit te vallen dan in Nederland. Ze zijn van uitstekende kwaliteit. Daarna wordt het zonnebaden op het terras. In Nederland regent het en hier is het 25 graden. Dat geeft een goed gevoel. . . . . . .
Zaterdag 1 mei.
Vandaag is het in Albanie een algemene feestdag. Het is 1 mei, dag van de arbeid.
Alle inwoners van Korca gaan naar de bergen om er een gezellige dag van te maken.
We moeten over 4 uur maar terugkomen. Wim zegt dat hij wel wacht en Vangjus vertaalt dat, dus allerlei houtdelen worden uit het stof gehaald, die boven op de balken liggen.
Zo waar. Na een uur is alles klaar en na een hobbelige klimpartij via de weg wat eigenlijk een paadje is vol met keien en gaten, zijn we weer in het dorp waar we moeten zijn.
Jan is al zover dat we de schroten en regels kunnen gebruiken. Rond 12 uur stoppen we, ruimen we ons gereedschap op en rijden naar huis. Lekker even douchen en relaxen op het balkon.
Wij gaan vanmiddag ook naar de bergen om te barbequen. Het is een stralende dag met een temperatuur van ongeveer 25 graden. Van hieruit kun je de lokatie zien waar het bejaardenhuis gebouwd zal worden vanuit de Kennedy Foundation.
Er is al een hele groep van de gemeente aanwezig en een aantal hebben een gitaar bij zich.
Annet heeft kalkoenpoten gehaald, die al voorgekookt zijn en brood met komkommer en tomaten.
Ze heeft ook appeltaart gebakken op de plaat.
Om 5 uur waren we weer thuis en dronken we koffie.
Vanavond gingen we naar het magazijn van Rob en daarna naar de ijssalon om een lekkere ijscoupe te eten. Acht man nemen een coupe met 4 ijsbolletjes en slagroom voor 12€. Weer een goed bestede, productieve en gezellige dag met elkaar.
Prijs de Heer !
Vrijdag 30 april 2010
Koninginnedag vieren we bescheiden. We nemen oranje limonade mee voor tijdens de lunch.
In plaats van zijn werktenue trok hij zijn nette kleren aan. Met twee verschillende schoenen aan zijn voeten vertrekt Koos vervolgens naar het werk.
De werkzaamheden bij het echtpaar gaan naar wens. Besloten wordt om de werkzaamheden bij een ander huis op te starten. Hier woont een vrijgezel. Hij vertelt dat z’n vrouw is overleden maar weet niet meer in welk jaar. Er is daar veel timmer- en verfwerk. In de scheidingsmuur met de buren zitten grote gaten.
De muren zijn zwart en er hangt een bedompte geur. Jan P en Wim gaan hier werken. De rest van het team blijft bij het echtpaar actief.
De oude baas is zeer geïnteresseerd in de aanleg van de waterleiding. Hij heeft een paar dagen goed opgelet en denk nu zelf ook wel het e.e.a. te kunnen regelen. Gewapend met schop en houweel gaat hij aan de slag. Hij graaft een put en met een goed gerichte slag slaat hij een groot gat in de waterleiding.
Die komen natuurlijk verhaal halen maar wij kunnen de discussie niet volgen.
Na een half uur vertrekt de buurvrouw met haar twee kinderen. Evacuatie lijkt de enige oplossing. Reparatie van de waterleiding kan in Albanie wel drie weken duren.
Sommige van ons gaan met het echtpaar op de foto. Zij vinden dat geweldig en vragen of zij de foto kunnen krijgen. Aan het eind van het project gaat het hele team met hen op de foto.
Zij krijgen die foto in een fraaie lijst. Als blijvend aandenken aan een periode waarin woorden in daden zijn omgezet. Tot eer van Hem.
Donderdag 29 april 2010.
Vanmorgen gaan we al vroeg op pad. Er moet veel werk w
orden verzet en het belooft een warme
dag te worden. Alles rond het sanitair wordt door Wim en Jan P afgetimmerd.
De techniek in Albanie is nog niet ver gevorderd met als gevolg dat alles soms wat groot uitvalt.
Wat je op de foto uit Wim z’n mond ziet steken is geen sigaar uit Cuba maar gewoon een timmermanspotloodje. Er werken vandaag vier mensen op een paar vierkante meter maar door goed overleg blijft de werksfeer goed. Jan K heeft de afwatering van de douche aangesloten en het eerste schilderwerk verricht. Rob en Henk hebben de entree van het huis weer een mooi aanzicht gegeven.
Zo rond het m
- Filippus Foundation International -
Woensdag 28 april 2010
Tijdens het ontbijt is er werkbespreking. Het werk van vandaag wordt doorgenomen en de taken worden verdeeld.
Henk en Koos hebben naast het werk aan de waterleiding ook werk aan het riool. We hebben ze vandaag dan ook nauwelijks gezien.
Rob en Rien gaan naar de stad en komen aan het begin van de middag terug met platen hout en betonblokken. Jan K metselt vakkundig de beerput af.
Iedere dag is onze onmisbare hulp Vangjush aanwezig. Hij vertelt iedere dag aan het echtpaar wat we gaan doen en stelt hen op hun gemak Maar ook voor ons is hij zeer behulpzaam en werkt hard mee. Het echtpaar wordt steeds enthousiaster.
‘s-Middags wordt de douchebak en het toilet geplaatst Met enig wantrouwen wordt naar de toiletpot gekeken.
Het wordt hun eerste toilet. Zij zullen eerst wat moeten oefenen. Vrijdagmiddag komt de fysiotherapeut langs voor zit- en persoefeningen.
We winnen steeds meer het vertrouwen van de bewoners. Jan P had een vertrouwelijk gesprek met oma. Zij praatte honderd uit en Jan knikte begripvol. . . . . .
Het is vandaag warm in Albanië, toch gaan we langer door dan gepland. Na afloop gaan we naar een klein café en genieten we omringd door luidruchtige Albanezen van een koel drankje.
Na het ontbijt zijn we inkopen gaan doen op de markt. In Korca is er dagelijks een grote markt waar ongeveer alles te koop is. En dat gedurende de hele dag en zeven dagen per week.
Er wordt cement, zand, betonblokken en een groot aantal kleine onderdelen gekocht.
Al het materiaal zal door een mini vrachtauto(driewieler) naar onze werkplek worden gebracht. 500 meter voor het eindpunt komt de vrachtauto tot stilstand. De weg is te steil. Een deel van de vracht wordt langs de kant van de weg gelost maar ook dat lost niets op.
Ja
n heeft gelukkig een sleepkabel en trekt met zijn auto de vrachtauto naar boven. De laatste 50 meter gaan over een grasland met her en der wat bomen. Dit vraagt enig slalom werk. Dit lukt de chauffeur van de vrachtwagen niet en zijn auto omarmt een boom. Dit gebeurt zo hard en innig dat ze niet meer te scheiden zijn. De boom moet helaas worden omgezaagd. De schade aan de auto is beperkt.
In het begin van de middag is de waterleiding gereed. De aansluitkraan wordt geopend, maar er komt geen water uit. De buren hebben wel water. Binnen tien minuten is het probleem opgelost. De aansluitkraan gaat weer open, maar weer geen water! Wat nu. Gelukkig blijkt dat nu ook de buren geen water hebben. Pas morgenvroeg is er weer water.
We ruimen alles op en het zand wordt afgedekt met zeil, verzwaard met grote keien.
Opa van 90 jaar helpt enthousiast mee en zeult met keien van 30 kilo alsof het ballonnen zijn.
Hij drinkt graag een raki. Is dat zijn geheim???
Vandaag de eerste werkdag. Over een slechte en smalle weg gaan we omhoog naar een klein bergdorpje waar het echtpaar waarvoor we gaan werken woont We gaan eerst kennismaken. Het is natuurlijk heel wat als een team van zes mannen met kisten gereedschap en uitgerust in stoere werkkleding zomaar je huis binnenkomen. Om hen vooraf gerust te stellen is Vangjush meegekomen. Vangjush is een maatschappelijk werker en heeft een positieve invloed op het echtpaar. Hij is voor hen een wandelend kalmeringsmiddel.
Even later mogen wij ook binnen komen. We worden verwelkomd met een glaasje raki, een populaire sterke drank in Albanië. Het is niet de bedoeling dat je het glas leegdrinkt maar men wenst elkaar een goede gezondheid toe. Nu volgt er een inspectie door het huis. De boiler werkt niet meer, er is geen toilet, douche en wastafel. Besloten wordt deze zaken deze week te installeren. Ook zullen we een septitank plaatsen. Hiervoor zal een grote put worden gegraven.
Even later barst het A-team los. Jan Priem hanteert de sloophamer met vaste hand en er zijn twee mannen nodig om het puin af te voeren. Anderen gewapend met schop en houweel beginnen enthousiast een sleuf te graven. Veel huishoudelijk vuil en grote stenen bemoeilijken het werk. Iedereen neemt z’n deel aan het graafwerk. Ook onze gastheer van 90 jaar stort zich in het graafwerk, met een tempo waar wij stil van worden. Het is zwaar werk en we besluiten tijdig te stoppen. Het echtpaar moet het vanavond zonder water doen.
Koos zaagt een dood stuk waterleiding af. Helaas het blijkt toch de echte waterleiding te zijn. Voor de rest van de dag zit het huis dus zonder water . . . . .
Zondag 25 april 2010.
Na een zeer goed ontbijt nemen we afscheid van de chauffeurs van Dorcas die vandaag richting Griekenland vertrekken. Om 10.30 begint de kerkdienst. We genieten van een enthousiaste zanggroep en proberen soms mee te zingen wat niet altijd lukt.
De preek wordt grotendeels door Rob en Annet vertaald. Vanmiddag kijken we naar Ajax – Feyenoord. Op dit moment is het 2 – 0 voor Ajax. Sommige leden van het A-team zijn stil…heel erg stil!!
We slapen uit en ontbijten laat. Bij Rob en Annet is het altijd open huis. We maken kennis met familieleden uit Nederland en vier Nederlandse chauffeurs die namens Dorcas hulpgoederen hebben gebracht. ’s-middags een sportief programma. Hoog in de bergen staat een groot kruis.
Vrijdag 23 april 2010.
Het ontbijt is vanmorgen om 7.00 uur en bestaat uit gebakken eieren, ham, brood en veel koffie. Drie kwartier later vertrekken we voor de laatste 1100 kilometer. Deze dag zullen we vier grenzen passeren. De omgeving is niet echt boeiend en dus is er in de auto tijd om over het komende project na te denken. Dit jaar werken we voor de Kennedy kliniek. Deze kliniek heeft o.a. de zorg over bejaarden. Onze werkzaamheden zijn in en rond het huis van een hoogbejaard echtpaar. De man is 90 jaar en stokdoof en zijn echtgenote van 84 jaar is slecht ter been. Er is geen waterleiding in het huis en het buitentoilet is slechts bereikbaar via een steile en gammele trap, wat zeker voor de vrouw steeds problematischer wordt. Er is op veel plaatsen lekkage, de muren zijn vochtig en het geheel maakt een grauwe indruk.
Voor het A-team een goede locatie om de liefde van Christus in daden om te zetten.
We passeren de grens met Kroatie. We rijden met een personenauto en een kleine bestelwagen. Soms vlak achter elkaar en soms met wat meer ruimte. Naast de bestelwagen verschijnt opeens een auto. De chauffeur van die auto dwingt Wim, onze chauffeur, te stoppen. Wim vertrouwt het niet en met een onverwachte manoeuvre weet hij aan de druk te ontkomen. In Kroatie zijn op de autowegen criminelen actief. Men dwingt auto’s tot stoppen, leiden de passagiers vervolgens af en bestelen hen dan. In hoog tempo gaan we verder en komen in Servie. Elke grenspost kost ons ca een half uur. Om op tijd in Albanie te komen worden de rusten ingekort en gaan we over op noodrantsoenen(eierkoeken en krentenbollen). In Macedonie verschijnt er opeens weer een auto naast de bestelwagen en weer wordt gesommeerd te stoppen. Nu is het een politieauto en wordt er natuurlijk gehoor aan gegeven. Hier moet ook overdag de autoverlichting aan.
Dinsdag 4 mei 2010.
Henk en Koos hebben al een paar dagen last van rugklachten. Henk weet daar een geschikt medicijn voor maar dat weigert zijn huisarts hem, gezien de vele bijverschijnselen, te geven.
Een bevriende dierenarts is wat minder moeilijk en geeft Henk een probaat middel mee.
Beide heren nemen de voorgeschreven dosis in. De rugklachten gaan over en gedurende de hele dag worden de zwaarste klussen door hen probleemloos uitgevoerd
Vandaag worden een aantal werkzaamheden afgerond. De douche wordt Jan K betegeld, Koos en Henk dichten veel gaten met gips en cement en Vangjus en Rien beginnen met het schilderwerk. Vrouwen bepalen meestal de kleurencombinaties in huis maar als mannen dit gaan doen ontstaat er meestal verschil van mening. In overleg met de vrouw des huizes gaan we het plafond rose, de muren blauw en het sanitair in een gewaagde variatie wit/blauw schilderen. Bij ons een onmogelijke combinatie maar zij is dol enthousiast en we krijgen tijdens het werk de grootste complimenten.
In het andere huis zijn nu alle gipsplaten geplaatst en gesausd. Rob had het idee om met een hogedrukspuit te muren te sauzen maar dat lukt niet. Het plafond wordt wit,de muren worden wit en als tijdens het overgieten van verf de hengsel van de emmer breekt wordt de vloer ook wit. De eens zo grauwe kamer verandert in een paar uur in een ruimte die als OK kamer niet zal misstaan. De grauwsluier slaat echter toe en het wit verandert langzaam in rose.
Tevreden gaan we naar huis. Het is een dag van hard werken geweest en we gaan vroeg naar bed. Het wordt een bijzondere nacht. Normaal klinkt er een licht gesnurk uit de diverse kamers. Nu klinkt er uit de kamer van Henk en Koos soms een klagelijk geloei met op de achtergrond een zacht gehinnik. Vreemd…
Morgen toch maar even die dierenarts bellen.
