 Karanlık var şimdi Açık camlara, sökülmüş perdelere rağmen Bu gece mi? Yoksa gündüz mü? Oturup güneşi beklerken, Ayın bileğinde takılı bir kelepçenin varlığı korkutuyor beni... Işığı güneşten beklemek ve ayı umursamamak Güneş sandığımın bir ay olma ihtimali Bildiklerinle yürürken İnandıklarınla kuşatılmış olma ihtimali! İhtimal nedir ki? Bir yaprağın önüme düşme ihtimali Aslında yaprağa sorulmuş bir soru değil mi? Ve cevabı başka yapraklarda aranan... Masanın üzerinde bir tarak Ve üzerinde saçların Senin ölmüş parçaların Kendi cenaze provan başlıyor şimdi Ölen kısımlarını gömecekmisin? Aradığım cevaplar Ya da kitabıma koyacağım nokta Düşen yapraklarda değilde Dökülmüş saçlarındaysa ne olacak? Yanlış vagonda mıyım? Yanlış trende mi? Ben nasıl bulacağım cevapları, Sen saçlarını gömme lütfunu göstermezsen |  Kasvetli denilince sis bürüdü akıllarda Londra'nın liman kentleri Bilmez miydi kimse Londra'da da sevenlerin olduğunu. Cidden olmadığını düşünecek kadar aptal olabilir miydi? Onlarca yazar, onlarca şair. Poe'ya ait bir geminin pruvasından Ufka bakan ölü denizcilerin umuduna karşın Sisten başka bir şey yok muydu? Deniz kabardığında tüm dehşetiyle Öfke ve nefret saçarken güverteme Beslediğim küçük güvercin titrerken korkuyla Her hücreme yazmışken umudun zehir olduğunu İsyan çıkarttı sadık tayfalarım. Ellerinde meşaleler, taşlar, sopalar Yok mu? Dediler bana. Söyle kaptan yok mu kimse limanlarda Ve isyanın haklılığına yenilip Var dedim onlara Kendime umarım var derken Yüzün seyir defterimde Geçmişimden fazla sayfayı işgal ettiğinde Her hüznünde ve her gözyaşında Bir tohum daha ektim avuçlarıma Şimdi kökler omuzlarımda, bekliyor yaslanacak başını Limana geldim artık sevdiğim Senden doğan umudum Ve avuçlarımın hasadıyla |
Thengy |