Ιστορικά ΠρόσωπαΖάππας Βαγγέλης (1800 - 1865)
Σπυρομήλιος Μηχαήλ (1800-1880)
Ο Πύρρος της Ηπείρου (312-272 π.Χ)
Αρχική Σελίδα | Ζάππας ΒαγγέληςΘεωρείται μεγάλος εθνικός ευεργέτης (1800 - 1865). Γεννήθηκε το 1800 στο Λάμποβο της Bόρειας Ηπείρου.Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Σε ηλικία 13 χρόνων κατατάχτηκε στο στρατό του Αλή πασά, όπου και έμεινε μέχρι τα 20 του χρόνια. Τότε έμαθε πως ο Μάρκος Μπότσαρης πολεμούσε το σουλτάνο μαζί με τον Αλή πασά. Ενώθηκε αμέσως μαζί τους και γρήγορα έγινε πρωτοπαλίκαρο του Μπότσαρη. Πήρε μέρος για τη λύση της πολιορκίας του Σουλίου. Μετά τη λύση της πολιορκίας πήγε μαζί με Σουλιώτες στο Μεσολόγγι. Μετά το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, πολέμησε κάτω από τις διαταγές του αδελφού του Κώστα, του Νίκου Ζέρβα, του Πανουργιά και του Γκούρα. Μετά από την τόσο μεγάλη προσφορά του για την απελευθέρωση της πατρίδας, τιμήθηκε το 1834 με το δίπλωμα του ταξίαρχου. Μετά την απελευθέρωση πήγε στη Ρουμανία και εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι. Επειδή από μικρό παιδί ακόμα πολεμούσε τους Τούρκους για να σωθεί η πατρίδα του, δεν μπόρεσε να μάθει πολλά γράμματα. Στο στρατό όμως είχε αποκτήσει μερικές πρακτικές ιατρικές γνώσεις. Τα πρώτα του χρόνια στη Ρουμανία ασκούσε το επάγγελμα του πρακτικού γιατρού, για να ζήσει. Αργότερα άρχισε να νοικιάζει μοναστηριακά κτήματα και να τα καλλιεργεί. Σε λίγο καιρό αγόρασε δικά του κτήματα. Έτσι άρχισε ν' αυξάνει η περιουσία του. Στο χωριό Μπροστένι ή Βρεσθένι ήταν τα κυριότερά του χτήματα, οι υδρόμυλοι και το οινοπνευματοποιείο του. Άρχισε να δαπανά τεράστια ποσά για φιλανθρωπικούς και εθνικούς σκοπούς. Το 1856 δήλωσε στον υπουργό των Εξωτερικών της Ελλάδας ότι δίνει στο κράτος 400 μετοχές της ατμοπλοϊκής εταιρείας για την οργάνωση εκθέσεων γεωργικών και βιομηχανικών προϊόντων στην Αθήνα.Επίσης έκανε τα σχέδια για την ανέγερση κτιρίου που θα στέγαζε αυτές τις εκθέσεις και για την ανέγερση σταδίου, για να ξαναζωντανέψει την κίνηση των Ολυμπιακών αγώνων της αρχαιότητας, πράγμα που το ονειρευόταν για πολλά χρόνια. Σαν αποτέλεσμα αυτού του σχεδίου έχουμε σήμερα το Ζάππειο Μέγαρο, που πήρε και το όνομα του μεγάλου ευεργέτη. Το 1863, πάνω στην ακμή της δράσης του, έπαθε, εντελώς ξαφνικά, πνευματική διατάραξη και έπειτα από δυο χρόνια (19 Ιουνίου 1865) πέθανε και θάφτηκε στο κτήμα του στο Μπροστένι. Ύστερα από τέσσερα χρόνια τον ξέθαψαν και, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία, τα οστά του μεταφέρθηκαν και θάφτηκαν στην αυλή του σχολείου στο Λάμποβο. Τα οστά του κρανίου του θάφτηκαν στην Αυλή του Ζαππείου στην Αθήνα. Με διαθήκη του άφηνε όλη του την περιουσία, μετά το θάνατο του ξαδέλφου του Κωνσταντίνου, στην "Επιτροπή Ολυμπίων", για να χρησιμοποιηθεί για την οργάνωση εκθέσεων και τη βράβευση των καλύτερων προϊόντων. Όλη η περιουσία του ήταν έξι εκατομμύρια χρυσές δραχμές. Δυστυχώς ένα μέρος μονάχα από την τεράστια περιουσία περιήλθε στην "Επιτροπή Ολυμπίων". Το έθνος τίμησε το Βαγγέλη Ζάππα και έγραψε το όνομά του με τα ονόματα των μεγάλων ευεργετών στην αίθουσα της ελληνικής Βουλής. Ανακτήθηκε από την live-pedia
Σπυρομήλιος Μιχαήλ(Αγωνιστής του 1821 (1800 -1880)Σπούδασε στη στρατιωτική σχολή της Νεάπολης κι έμαθε τη λατινική και τη γαλλική γλώσσα. Το 1819 ήρθε στην Ήπειρο να συντάξει τη στρατιωτική γεωγραφία της για τη σχολή του. Τον συνέλαβε ο Αλή Πασάς και, αργότερα, τον ανάγκασε να παντρευτεί την πολύ όμορφη Αικατερίνη από το Δελβινάκι.
Μετά την κατάρρευση του Αλή, ο Σπυρομήλιος και πολλοί άλλοι Χειμαρριώτες ήρθαν στην Ελλάδα, που αγωνιζόταν για την ανεξαρτησία της. Μετά την εισβολή του Κιουταχή, ο Σπυρομήλιος πήγε στο Μεσολόγγι. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες στην Ανατ. Στερεά κάτω από τις διαταγές του Καραϊσκάκη. Στα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα, ο Σπυρομήλιος εγκαταστάθηκε στη Θήβα.
Θεωρήθηκε όμως ύποπτος για συνωμοσία και κλείστηκε στην Ακροναυπλία από το Σεπτέμβριο του 1833 ως τον Ιούνιο του 1834. Το 1848 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Στρατιωτικών, έπειτα υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα και το 1850 υπουργός Στρατιωτικών. Πήρε ενεργό μέρος στο κίνημα του 1854, που έγινε στη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Αργότερα φυλακίστηκε στη Μονεμβασία, αλλά αθωώθηκε.
Μετά την εγκατάσταση του Γεωργίου του Α' στην Ελλάδα αναμείχθηκε ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας. Έγινε βουλευτής, υπασπιστής του βασιλιά, μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας και πρόεδρος της Βουλής. Έγραψε Απομνημονεύματα της δεύτερης πολιορκίας του Μεσολογγίου (1825 - 1826). Τ' απομνημονεύματα αυτά είναι πολύτιμα από άποψη ιστορική, στρατιωτική, αλλά και από λογοτεχνική. Τα έγραφε στη διάρκεια της πολιορκίας και τα συμπλήρωσε αργότερα στο Ναύπλιο. Εκδόθηκαν από τον Ι. Βλαχογιάννη το 1926 για να τιμηθούν τα 100 χρόνια από την έξοδο της ηρωικής φρουράς.
Ανακτήθηκε από την live-pedia
Ήταν βασιλιάς των Μολοσσών, ελληνικού φύλου της Ηπείρου και ξάδερφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Ηπειρώτισσα μητέρα του Ολυμπιάδα, καθώς κι ένας από τους σπουδαιότερους ηγεμόνες της πρώιμης Ελληνιστικής περιόδου. Θεωρείται κορυφαίος στρατηγικός νους, ένας από τους λαμπρότερους της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας. Φιλόδοξος στο έπακρο, δεν δίσταζε να θυσιάζει τα προνόμια και τις προσωπικές ανέσεις που τού διασφάλιζε η ιδιότητά του στο βωμό των μεγαλειωδών οραματισμών και επιδιώξεών του. Αξίζει να σημειωθεί ότι πέτυχε να στεφθεί και βασιλιάς της Μακεδονίας δύο φορές, για σύντομο χρονικό διάστημα.
Ανάμεσα στα πολλά πολεμικά του εγχειρήματα, εξέχουσα θέση κατέχουν οι εκστρατείες του στην Ιταλική χερσόνησο εναντίον του ανερχόμενου εκείνη την εποχή ρωμαϊκού κράτους. Το όνομά του έχει μείνει στην ιστορία κυρίως χάρη σε εκείνες τις επιχειρήσεις. Ο Πύρρος και ο μεγάλος Καρχηδόνιος στρατηλάτης Αννίβας συγκαταλέγονται στους σημαντικότερους εχθρούς που κλήθηκε ποτέ να αντιμετωπίσει η Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Ο Ηπειρώτης βασιλιάς απείλησε τις ρωμαϊκές βλέψεις για επέκταση και κυριαρχία στο χώρο της νότιας Ιταλίας και της Σικελίας μέσα από μία σειρά νικηφόρων αλλά αιματηρών συγκρούσεων. Οι πολύνεκρες μάχες της Ηράκλειας, του Άσκλου και του Βενεβέντου κατάφεραν ένα τρομακτικό πλήγμα στο έμψυχο δυναμικό του λαού του, στερώντας έτσι από τον αγέρωχο ηγεμόνα τις δυνατότητες για πραγμάτωση των μεγαλεπήβολων σχεδίων του. Άλλωστε, ο περίφημος όρος "πύρρειος νίκη" επικράτησε λεξιλογικά να σημαίνει την εκπλήρωση ενός στόχου με βαρύ τίμημα. Ο Πύρρος έπεσε μαχόμενος στους δρόμους του Άργους το 272 π.Χ., στη διάρκεια μίας σύρραξης που
Ανακτήθηκε από την wikipedia
|