kayıp

“Sesim, nerdesin?”

Sesini kaybetmişti kadın. Kalabalığın uğultusu içinde sesini arıyordu. Nereye düşürmüştü? Daha bir gün önce yanındaydı sesi. İçindeydi.

“Sesimi çağıramıyorum.”

Kredi kartlarının post makinesinde çıkardığı sesler geliyordu kulağına, başkaları hakkında yanında söylenenler,  dedikodular ve kendi hakkında söylenen bir sürü ıvır zıvır. Bir türlü kendi sesini bulamıyordu. Minibüslerin “müsait bir yerde ” leri geliyordu kulağına, sonu gelmeyen müsait yerler…

“Ellerimi de kaybeder miyim?”...