به نام او كه همه دوستش داريم           

 قبل از هرچيز به اطلاع شما دوست عزيز ميرساند كه اين صفحه فقط به عنوان يك ارتباط دهنده بين وبلاگ من و صفحات ديگر ميباشد. پس براي آگاهي از كم و كيف كار به وبلاگ مراجعه فرماييد و اين صفحه را كاملا ناديده بگيريد!!! به قول دوستان: شتر ديدي، نديدي 

اولين موضوع:

قرار بود روز 15 تير اين صفحه "بروز" بشه اما خيلي دوست داشتم روز 18 تير اينجا رو راه بندازم تا يادي (هرچند كوچك) از دوستان دربند و شهداي حادثه ي معروف به "18 تير" كرده باشيم.

حادثه اي كه متأسفانه هنوز نقدي درست و منصفانه از آن نديده ام و فقط شاهد "ابزارسازي " بوده ايم

من هم كه نقد كردن بلد نيستم و اگر هم بلد بودم در اين مقال نمي گنجيد! ولي چند خطي به ذهنم ميرسه كه حالت درد و دل داره.....

بخوانيد : "سالروز 18 تير" را

------------------------------------------

راستي"خبرهاي منتخب"هم ميتونيد ببينيد.....يك سري خبراي منتخب هست كه يه نظر كوچولو هم در زير تيتر هركدومشون ميدم....شما هم اگه نظري داشتين به ايميلم بدين تا توي همينجا منعكس كنم....(از بي كامنت دونيه ديگه!)

 *********************************************************

راستي، راست ميگن كه..............كه، كه.. جووناي ايروني تصميم گرفتن، به جاي نق زدن و بدون فوت وقت، ايران رو بسازند؟!آخه خيلي عقب مونديم. من فكر ميكنم چون هميشه فقط بلد بوديم قرقر (همون نقد دلسوزانه!) بكينم ولي در عمل، هيچكاره!........ نميدونم شايعه است يا نه، به هرحال منم شنيدم، از قديم گفتن : شنيدن كي بود مانند ديدن

****************************************************