Ο κινηματογράφος είναι για μένα, πρωτίστως, μία Τέχνη ικανή να μας ανυψώσει πνευματικά. Δεν είναι ένα μέσο διασκέδασης. Σε προσωπικό επίπεδο πιστεύω ότι ο καλύτερος σκηνοθέτης που υπήρξε ποτέ είναι αναμφισβήτητα ο Andrei Tarkovksy (Ταρκόφσκι). Οι ταινίες του έχουν την ικανότητα να ερμηνεύουν τη ζωή όχι μέσα από αφηρημένα σύμβολα, ούτε μέσα από έμμεσες δηλώσεις. Ο Ταρκόφσκι καταφέρνει να εντρυφήσει στα μεταφυσικά, στα θρησκευτικά, στα απόκοσμα φαινόμενα της ζωής και στην ίδια τη φυσική ομορφιά, τονίζοντας την αξία της πνευματικής ζωής ως μοναδική ελπίδα και κάθαρση απέναντι σε έναν κόσμο που οδηγείται σταδιακά στην καταστροφή του από τη βούληση της μάζας. Άλλοι σκηνοθέτες-δημιουργοί ιδιαίτερα αγαπητοί σε μένα είναι (σε τυχαία σειρά) οι: Αντονιόνι, Φελίνι, Παζολίνι, Μπέργκμαν, Ντράγιερ, Κισλόφσκι, Βισκόντι, Γκας Βαν Σαντ, Χάνεκε, Τεσινέ, Μπρεσσόν, και η λίστα συνεχίζεται... Σε γενικές γραμμές, αν έπρεπε να επιλέξω τις 15 αγαπημένες μου ταινίες, η λίστα θα είχε ως εξής:
|