Zaman en tatlı ninnilerini fısıldarken kulağımıza ve en acımasız darbelerini bizim olan herşeyin sırtından eksik etmeden yaşlandırıyorken anılarımızı. Biz, hep bir köşede oturup bekleyen manzara yancısını oynamadık eminim. Kimimiz efkarı dağları eriten hüzünbaz dalgalara kürek çektik fırtınalı aşklarda. Kimimiz huzur dolu yeşilliklere bürünmüş vadilerde koyu ağaç gölgelerinde dinlendik. Bir sonraki sefere yürek topladık... ...Ve seyredenlerimiz oldu inadına koşanların ardından bazen methiye bazen ağıt dizerek.. Hep seyrettiklerimizde kendimizi bulduk ve ötesine geçemedik hayatın. Tam zamanı dediğimiz zamanları kaçırmamak pahasına hep tetikte beklediğimz hayat, bize çok şey verdi aldıklarının yanında..
