Het Openbaar Ministerie legt deze week zijn besluiten vast. Enrique Molina begon alvast met te stellen dat het Hof had kunnen waarnemen hoe de beklaagden elkaar steunden, hoe solidair ze met elkaar waren. Zo sterk zelfs dat, volgens hem,  hier sprake kan zijn van een gecoördineerde actie. Dat was voor hem al een reden om te verklaren dat “ze allen van ETA waren”. ETA is niet louter een gewapende organisatie, het is een terroristische organisatie, die uit verscheidene fronten is samengesteld: militair, politiek, sociaal, enz…Hij gaf daarop een kort overzicht van de geschiedenis van ETA.

Zijn belangrijkste verweerpunt was de stelling van de “desdoblamiento”, de splitsing, de onderverdeling in een militair front en de rest (sociaal, politiek…). Niettegenstaande er in de loop van het proces voldoende en ontegensprekelijk tegenbewijs voorhanden was om dit tegen te spreken, ging Molina op zijn elan verder: “Het is niet noodzakelijk om iemand neer te schieten of om een bom te leggen om als terrorist gedoodverfd te worden. Alle activiteiten die zich afspelen in de omgeving van ETA, zijn terrorisme. Met de omgeving van ETA (desdoblamiento ) wordt dan bedoeld, al diegenen die hetzelfde doel nastreven: de scholen waar de eigen taal (het Euskara) wordt onderwezen, de jeugdbewegingen die zelfbestuur nastreven, de kranten die berichten over ETA-communiqués (let wel: alleen Baskische kranten), de organisaties die de rechten van het Baskische volk verdedigen, de politieke partijen die het opnemen voor zelfbestuur, en ga zo maar door. Dus het volledig Baskisch nationalisme. 
Het feit dat al die verenigingen dit openbaar doen en in alle wettelijkheid wordt weggewuifd met het argument dat dit maar een dekmantel is (dit is juridische spitstechnologie!). De stelling is: “Alle inwoners van Euskadi zijn Basken, Etarras zijn Basken, dus alle inwoners van Euskadi zijn Etarras. En wie het met die stelling niet akkoord gaat, is ook een Etarra”. Dit is in het kort mijn vertaling van de stelling van het Openbaar Ministerie, Enrique Molina. Dat diezelfde Enrique Molina moest toegeven dat de “deskundigen” (Guardia Civil en meer van dat fraais) die deze stelling moesten bewijzen er een potje van gemaakt hebben, doet volgens hem  niets ter zake. Een potje dat “gemanipuleerde documenten, valse documenten, geen originele documenten, voortdurende tegenspraak, verkeerd vertaalde documenten, verklaringen afgelegd onder foltering” moet toedekken.
Het proces is op 21 november 2005 van die stelling vertrokken, en de enige politieke opdracht was, koste wat het koste, die stelling intact te houden tot bij het vonnis. Barbertje moest, moet en zal hangen. De Spaanse eenheidsworst moet intact blijven.

De rest van deze week zal gevuld worden met de besluiten over iedere beklaagde afzonderlijk.  Tijdverlies, het besluit staat al vast van 21 november 2005, het begin van het proces.

26 februari  en 27 februari 2007

“Ik zal het kort houden”, kondigde de advocaat van AVT, Juan Carlos Rodríguez Segura, aan en niemand was daar verbaasd over. Immers, hun aanwezigheid tijdens het nu al 15 maanden durende proces 18/98 kan anekdotische genoemd. We hebben ze bijna nooit aan het woord gehoord. Nu leggen  ze dus hun besluiten neer (het heeft hooguit een paar uur geduurd) en die besluiten zijn praktisch gelijklopend met wat de Openbare Aanklager had voorgedragen. Er is wel een afwijkende benadering: AVT spreekt van “integratie in een terroristische organisatie”, terwijl de OA spreekt van “samenwerking”. Alleen de strafmaat kan voor die PP-mantelorganisatie niet hoog genoeg zijn, daarom houden zij het bij “integratie”, met zwaardere straf dan “samenwerking”. Daarom ook spreken zij voortdurend over de beklaagden als “politieke commissarissen voor het militaire apparaat ETA”.