Zoals de lezer zich zal herinneren, heeft het Hof zelf uitdrukkelijk bevolen dat iedereen op iedere zitting aanwezig moest zijn. Het kan verkeren.
De zitting van vandaag, die om 10.00u moest starten, werd verdaagd naar morgen 14.02.2006. Een paar beklaagden en een advocate zijn ziek. Arantxa Zulueta, de advocate van de voornaamste beklaagde, Xabier Alegria, die vandaag aan bod moest komen, heeft griep. Mikel Egibar heeft een longontsteking en 40° koorts, maar werd toch opgeroepen. Iñigo Elkoro ligt in een hospitaal als gevolg van een chirurgisch ingrijpen, en het herstel kan wel tot 3 maanden oplopen. Over Elkoro is overeen gekomen dat zijn zaak later afzonderlijk zal behandeld worden. De verdedigers van de andere beklaagden verklaarden zich akkoord met de verdaging, maar vroegen tevens te onderzoeken of de 9 slachtoffers van het verkeersongeval konden ontlast worden van aanwezigheid op iedere zitting, omdat zij nog altijd hinder ondervinden van het ongeval. Deze vraag werd door het Hof niet ingewilligd.

Op de zitting van vandaag werd beraadslaagd over de gezondheidstoestand van Elkoro. Het Hof volgde de argumentatie van de OA, Enrique Molina, om Elkoro uit te sluiten van het proces en later afzonderlijk te berechten. Jone Goirizelaia, advocate van Egibar, tekende verzet aan tegen een afzonderlijk proces, en argumenteerde dat éénmaal een rechtszaak gestart was, alles wat er daar gebeurt invloed heeft op haar cliënt. Het mocht niet baten: Elkoro zal afzonderlijk moeten verschijnen (wat tegen hun eigen stelling is) en ze beroepen zich daarvoor op de “Ley de Enjuiciamiento Criminal”. Dit artikel laat toe een proces niet te verdagen wegens ziekte, als er voldoende elementen aanwezig zijn om later onafhankelijk en onpartijdig te kunnen oordelen. Maar dat is nu net het probleem: zelfs nu is er geen onpartijdigheid en onafhankelijkheid, het is een politiek proces gevoerd door politiek benoemde rechters.

De carrousel draait verder. Jone Goirizelaia heeft vanmorgen een bezwaarschrift ingediend om het proces te annuleren en van vooraf aan te herbeginnen. Zij baseert zich hiervoor op documenten uit het gerechtelijk vooronderzoek die niet ter beschikking van de verdediging werden gesteld, terwijl de tegenpartijen OA en AVT al jaren die stukken hebben kunnen inkijken. Angela Murillo wilde eerst de zitting gewoon laten doorgaan, maar bedacht zich en vroeg een reces om over het bezwaarschrift tot nietigverklaring te kunnen beraadslagen.
Na het reces werd de zitting verdaagd naar morgen, 28.02.2006, met de belofte de beklaagden opnieuw te verhoren op basis van de documenten die nu pas aan de verdediging werden gegeven, en nieuwe verklaringen toe te voegen aan de reeds bestaande PV's, die werden opgesteld vanaf de 1^ste zittingsdag.
Na de geschorste zitting grepen buiten de rechtszaal een paar schermutselingen plaats tussen de beklaagden en leden van de associatie “Dignidad y Justicia”, die champagne dronken op het feit dat een Etarra, Igor Miguel Angulo Iturrate, zich verhangen (?) had in zijn cel in Cuenca.

Na gisteren te hebben toegegeven om de beklaagden opnieuw te verhoren, heeft het Hof vandaag “bij wijze van spreken” de draad weer opgenomen van 21 november 2005. Zij formuleerden het ietwat subtieler: supplementair kruisverhoor. 
Via zijn advocaat Kepa Landa kwam Bixente Askasibar als eerste aan de beurt met zijn verklaring over het vooronderzoek 75/89. Hij ontkende verantwoordelijk te zijn voor KAS, zoals moest blijken uit het verslag 75/89. Verslag dat nota bene niet ondertekend was en bovendien zonder enige noodzakelijke autoriteit aan het dossier was toegevoegd. Meer nog, in dat dossier, door de Ertzaintza aan Garzón bezorgd, staat letterlijk te lezen: “Volgens de omroep SER (Sociedad Española de Radiodifusión) behoort de Heer Askasibar tot KAS.” Dat is volgens Garzón voldoende bewijslast voor “mederwerking met terrorisme”.
Na Askasibar komt Bigarren Ibarra aan de beurt in de zaak van de ondernemingen. Als referentiepunt voor de verklaringen nam de verdediging hier het dossier 75/89, dat hoofdzakelijk uit politionele inlichtingen bestaat, maar zonder concrete bewijzen. Als voorbeeld hoe dit dossier werd behandeld, vroeg de verdediging de lezing van een document, verzameld in 1994, waarin te lezen staat: “Wij beschikken niet over ook maar enige bewijslast, noch over geijkte gegevens waaruit zou blijken dat voornoemde personen deel uitmaakten van het directieniveau van KAS”. Er waren ook documenten bij van Guardia Civil die begonnen met: “Según los MCS” (volgens die bepaalde media…). Hierop werd dan de argumentatie van de bewijslast gebaseerd.