|
Op deze pagina zullen we u op de hoogte houden van de gebeurtenissen tijdens de rally. Chronologisch lezen gaat van onder naar boven.
On this page we will keep you updated of all that happens during the rallye. Adds have been done from the bottom upwards. De foto's zijn op een andere manier geüpload, om ze te bekijken, ga naar het fotoalbum.
In ieder geval heel erg bedankt voor alle aandacht en leuke en lieve reacties allemaal. En natuurlijk heel erg bedankt aan Jeroen en Jeroen (andere helft oostblokcollectief), Marcel, Maarten, Chris, Carmen, Ferry en Dirk voor de onvergetelijke roadtrip!!!! Trouwens ook goed om te weten dat de heren van de explo en de confetti express ook een fantastische tijd hebben gehad en heelhuids terug zijn gekomen.
The pictures have been added in the photo album.
Of course many thanks to Jeroen and Jeroen (the other half of the oostblokcollectief), Marcel, Maarten, Chris, Carmen, Ferry and Dirk for the unforgettable roadtrip!!!!
12 maart Dachau - Siegerswoude (HOME)
Aan alle dingen komt een eind. Het laatste stuk vandaag: alleen snelweg en als een dief in het donker het land weer in. Met thuis een bescheiden ontvangstcommitee.
All things come to an end. The last stretch today: just motorway and entering the Netherlands in the evening. At home there was a modest welcoming committee.
Een dagje voornamelijk snelweg, kilometers maken en de Alpen weer over. 's Avonds de laatste button uitreiking: voor iedere 200 km gereden in de trabant kregen de reisgenoten een button. Uiteindelijke winnaar is Chris uit één van de volvo's geworden: een stuk of 14 geloof ik...
Mainly motorway today, making distances and crossing the Alps. In the evening the last buttons were handed out: for every 200 km our travelcompanions drove the trabant they'd be rewarded a button. Final winner is Chris of one of the volvo's. He went home with about 14 of them, if I'm not mistaking.
10 maart Split - Josipdol
Als je denkt dat je er bijna bent, komt het venijn in de staart. Het plan was om vanuit Split langs de kust naar Istrië te rijden en daar te overnachten. Helaas kwamen we bijna vast te zitten in de sneeuw (de trabant is bijna de Middellandse Zee ingegleden) en moest er om worden gekeerd. De remmen van de Trabant hebben behoorlijk wat van hun remkracht verloren en we hebben een paar uur over een omleiding gedaan omdat de snelweg dicht was - 's nachts, in storm en sneeuw. Eenmaal de snelweg bereikt hebben we nog tot laat doorgereden, om toch nog wat kilometers te maken.
When we thought it's almost over with, there still was one surprise awaiting us. The intention was to go from Split to Istria along the coast and spend the night there. Unfortunately we almost got blocked in the snow (the Trabant was about to slide into the mediterranean) and we had to turn around. The brakes of the Trabant worked only half and we spend a couple of hours at night, in storm and snow, because the motorway had been closed...
9 maart Kamenari - Split
Lieve mensen, ik probeer het blog bij te werken, maar het is laat, ik ben moe, ik kan geen foto's uploaden, en de mensen in de kamer hiernaast geven duidelijke tekenen dat mijn getyp op het servo-kroatische toetsenbord (dat ik niet begrijp) ze stoort in hun slaap. Er staan ons twee wat rustigere etappes te wachten en aangezien we (heel erg) terug zijn in Europa, beloof ik beterschap voor morgenavond. Hieronder de etapes, om een idee te geven.
We zijn nu in Split, een haven die Jeroen, onze oudere broer, erg vaak aan moest doen tijdens zijn uitzendingsmissie naar voormalig Joegoslavië. Een heel erg mooie stad, net als de kust trouwens.
Dear all, I m trying to update the log, but it s late, I m tired, can t upload any pictures, and the people in the room next to me are giving clear signs they want me to stop typing. There s two easy-going days in front of us, and seen the fact we re back in Europe (very much so), I ll try beter tomoz. Below the stops we made, just to give an idea.
We re in Split, Croatia, currently. Jeroen (our older brother, not one from the Lada) came often in this town during his mission to former Yugoslavia. Very, very beautiful city, just as the coast is.
8 maart vlak voor Vlores - Kamenari
Geloof me: over ongeveer 20 jaar is Albanie de hoog geplaatste low cost bestemming in Europa. Maar zeker niet eerder.
Montenegro daarentegen zou wel eens onderschat kunnen zijn. En zelfs met een nieuwe chauffeur voelde manni zich thuis.
Mark my words: in 20 years Albania will be the highest ranking low cost destination in Europe. But certainly not before.
Currently Montenegro might be underestimated though. Even with an uninitiated driver Manni felt at home.
7 maart ergens op Pelopenos - net na Orikum
Over de snelweg naar Albanië, waar het een stuk kouder en natter was. In Albanië over een mooie, maar levensgevaarlijke kustweg zonder vangrail. Chris zit t grootste gedeelte van de dag weer achter het stuur van de Trabant. Afgedingde overnachting in een beach resort.
Over the motorway to Albania, a lot colder and wetter. In Albania we took a very beautiful but dangerous coastal road without any boarding. Chris has been driving the Trabant the largest part of the day. We spent the night in a beach resort.
6 maart Ferry Kos Athene - ergens op Pelopenos
Terug in Europa. Alsof we nog niet genoeg ruines hebben gezien ook nog maar even de acropolis bezocht, minder indrukwekkend dan gedacht na alles wat we tot nu toe hebben gezien. Hugo is met de beide Jeroenen naar een Lada garage op zoek gegaan om uiteindelijk bij een Lada club terecht te komen. De blik van wat experts en erelidmaatschappen later zijn ze er weer bijgekomen en zijn we verder getrokken om langs de Golf van Korinthe te kamperen, met kampvuurtje en biertje erbij natuurlijk.
Back in Europe. As if we hadn't seen enough ruins, we visited the acropolis, less impressive after everything we saw. Hugo went looking for a Lada workshop, with both Jeroens, and ended up at a Lada club. After the thorough look of some experts and becoming honorable members of the Greek Lada club, they joined us again and we left the city to go camping on the gulf of Korinthe, obviously with a fire and some beers.
5 maart Gülpinar - Ferry van Kos naar Athene
En toen was het zover: terug naar Europa. Met de boot van Bodrum naar Kos, op Kos heerlijk gegeten en rondgelopen, en vervolgens de nachtboot naar Pireus. Al met al weer een lekker rustige dag met erg mooi weer.
Back to Europe. The ferry from Bodrum to Kos, where we had a good lunch and some sightseeing and next the night ferry to Pireaus. All in all another calm day with good weather.
4 maart Alanya - Gülpinar Weer een dag langs de Turkse zuidkust met een pitsop in Antalya waar de Renault bij een echte Renaultdealer op de brug is gegaan. Alleen de oudere monteurs hadden ooit een Renault 4 gezien en zij grepen de gelegenheid dan ook aan om hun jongere collega's college te geven over de motor van deze auto. Verder vooral genoten van de mooie kust.
Another day along the Turkish Riviera with a pit stop in Antalya where the Renault had to go to a proper Renault workshop. Only the older technicians had seen this type before, so took advantage and explained the entire engine to their younger colleagues. After that we mostly just enjoyed the beautiful coast.
3 maart Antakya - Alanya
Na 300 km snelweg lekker langs de kust. Een lange tijd dat we niet zo n uitgebreide lunch hadden met z n allen, geeindigd in een toeristenbadplaats die nog niet klaar was voor toeristen, met andere woorden: op het meest gastvrije moment van het jaar. En verder: de Turkse zuidkust: ... (voor wie de puntjes niet begrijpt: spectaculair)
After 300 kms on the motorway the coast was nice. We had an extensive lunch together, for the first time since long, and ended in some kind of resort not prepared for the season yet: the most hospitable moment of the year. Otherwise, the Turkish Mediterranean is just... (speachless)
2 maart Damascus - Antakya
Weer een dagje verder kilometers maken, vooral over leuke wegen in bergachtig Syrie. Alles is groener dan gedacht, en op deze laatste dag in dit land toont de bevolking zich eindelijk eens gastvrij. Maar toch liever meteen door om in Turkije te kunnen slapen. Bij de grens nog een beetje opgelicht, maar als t bij elk loket (4 stuks) om een euro of 2 gaat, kun je er eigenlijk alleen maar om lachen. (Ze trekken nog een schuldige blik ook. LOOSERS!!)
In Antakya een luxe hotel afgepingeld tot 15E en erg lekker gegeten.
Another day just cracking on, on nice roads in hillside Syria. It s all a lot greener than we d expected, and on our last day here the people finally turned hospitable. But we still prefered to hit Turkey for the night. Of cours they bribed us at the border, but if each counter (4 in total) just does that for about 2 euros, it s just a joke. (They even try to have a guilty look. LOOSERS!!!)
In Atakya we got the price of our luxurious down to 15 euros and we had a good meal.
1 maart Wadi - Musa - Damascus
Eindelijk was Hugo goed genoeg, en met een beetje hulp van de anderen was hij goed genoeg om weer in een auto te klimmen. Kon niet rijden welliswaar, maar de Caravaan ging verder als gepland. Helaas is mijn fototoestel overleden en heb ik nu niet de benodigde kabeltjes om die van Hugo aan te sluiten, dus geen fotos. Voor deze dag niet zo erg want het ging toch voornamelijk over kilometers maken. Na een lange snelweg door de woestijn vrij snel een hotel gevonden in Damascus. Nog steeds die stad niet goed gezien, maar genoeg om te weten dat we genoeg hebben gezien...
Finally Hugo felt good enough and with a bit of help of the others we could get him in a car again. Though he couldn t drive, the party went on again. Unfortunately my camera passed away and I don t have the proper cables to connect Hugo s, so no nice pictures for now, promiss I ll post them ASAP. Not so much a problem today because it was all about getting as far as possible. After a long drive on a motorway straight through the desert we did find a hotel in Damascus quite quickly. We still didn t visit the town really, but enough to know it s not more worth than that...
28 februari Wadi Musa
Nog een laatste dagje in dit dorp zodat Hugo weer wat op krachten kan komen. De anderen konden trouwens ook wel een dagje rust gebruiken na twee zware dagen door de woestijn ploegen en zwaar dronken worden in Aqaba. Een kort wandelingetje gemaakt in Little Petra, de "Northern Suburb" van Petra. Erg mooi en vooral onbedorven.
Met Hugo gaat het een stuk beter. Hij is nog erg moe, maar duidelijk herstellende. We proppen hem de hele dag vol met bananen, thee, bouillon en dat soort zaken. Hij denkt zelf morgen weer mee te kunnen rijden, niet achter het stuur weliswaar, maar we gaan eindelijk de baan weer op! De terugreis is trouwens min of meer besloten: doortrekken naar de Turkse zuidkust, die lekker rustig afrijden, een beetje in Griekenland en Albanie dralen, en dan zien we wel weer.
We duiken dus opnieuw Syrie en Turkije in, dus het kan een paar dagen duren voordat we weer volwaardige internet toegang hebben. Verlies de moed dus niet als de site niet bij wordt gewerkt, zodra dat weer kan meer nieuws!
In de menus aan de linkerzijde van de pagina heb ik ook links toegevoegd van de sites van onze reisgenoten voor zover die er een hebben. Ook wel grappig dacht ik zo.
One more day in this village so Hugo could regain some force. The others could use a quiet day also by the way, after struggling through the desert and getting way to pissed in Aqaba. We made a short strawl through little Petra, the "Northern Suburb" of Petra. Very nice and evenmore unspoiled!
Hugo is doing a lot better. He's still very tired but improving a lot. We stuff him all day with bananas, tea, soup and those kind of things. He thinks he'll be well enough to move on tomorrow, not driving himself, but finally we hit the road again!!! The way back has been decided by the way: spur to South Turkey, enjoy the coast there, hang around a bit in Greece and Albania, and then we'll see again.
We're entering Syria and Turkey again, so it might take a couple of days before we have proper internet access again. Don't loose hope, we'll update the site again as soon as this is possible.
On the left hand side of the site, I added some links to the sites of our travel companions who have one. They're mostly in Dutch unfortunately...
27 februari Wadi Musa
Vandaag zijn de andere teams teruggekomen naar Wadi Musa (het dorp bij de ruines van Petra). We waren van plan s ochtends met Hugo naar de Eerste Hulp van het ziekenhuis te gaan (de arts komt hier niet echt langs huis), maar we hebben daar even mee gewacht tot de anderen er waren. Voor de diagnose werd gesteld had Hugo al een zoutinfuus in de arm, en ik heb al het papierwerk moeten doen. Ook zo'n twee uur werk trouwens, en de behulpzame taxichauffeur heeft me er doorheen gegidst. Zo moest ik zelf de bloedmonsters naar het lab brengen en op de uitslag wachten, en moest ik ook nog met Hugo's paspoort naar het politiebureau, want die wilden ook graag weten wat er allemaal gebeurde. Er zat trouwens een politieman op ons te wachten in het hotel om te kijken hoe het met Hugo ging en om te weten of het ziekenhuis hem correct gerepareerd was. Gelukkig wel! Hij kan weer lachen en brompotten, fijn om te zien.
De avond heb ik met de anderen doorgebracht met thee, een waterpijp en mijn nieuw gemaakte vrienden hier in het dorp. Even heerlijk ontspannen na twee toch wel spannende dagen.
Today the other teams returned to Wadi Musa (the village next to the ruins of Petra). We would've gone to the emergencies of the hospital in the morning (doctors don't really do home visits here), but we waited till the afternoon for the others to get here. Before a diagnosis was made, they already put some salt dilusion in his arm, and I had to do all the paperwork. Good for two hours of work by the way, and the very helpful taxi driver guided me through the process. I had to bring the blood samples to the lab myself, and also I had to go to the policestation because they needed a copy of his passport. There was a policeman waiting for us in the hotel afterwards by the way, inquiring if the hospital repaired Hugo correctly. Fortunately this was the case, he was lauging and being grumpy again, quite a relief!
I spent the evening with the others and my freshly made Jordan friends, smoking narguileh and drinking tea. Was good to relax a bit after two rather nasty days.
26 februari Petra (Wadi Musa)
Hugo voelt zich nog steeds niet lekker dus Manni kon nog een dagje rust krijgen. Helaas dus weer geen stoere trabantfoto's... Het hele dorp weet inmiddels echter dat hij er staat en hij maakt nog mooi de blits. Zelf ben ik opnieuw naar de ruines geweest, ondanks het noodweer. De kloven waren veranderd in ware modderstromen door de regen, maar ik heb nog een mooie wandeling kunnen maken voordat de hele site werd geevacueerd. Geen zin om in een veewagen te stappen met de andere toeristen heb ik voor mezelf een lift terug naar het dorp geregeld bij een bejaarde bedouine. Verder heb ik in het dorp ook al vrienden gemaakt, de moeder van een van hen heeft een zak salie gegeven om thee van te zetten voor Hugo's maag.
De rest van de groep heeft geprobeerd te kamperen in Wadi Rum, de woestijn, maar ook zij hadden noodweer. Vandaag zijn ze aangekomen in Aqaba waar het beter weer is. Ik hoop dat ze aan het bier zitten en er van genieten. Omdat het niet duidelijk is hoe de rally verder zal verlopen (Khadaffi heeft de grenzen dicht gegooid voor Europeanen en er gaan geen ferries vanuit Egypte of Israel), zijn ze morgen of overmorgen weer hier. Ik hoop dat Hugo er dan weer bovenop is...
Hugo is still feeling ill so Manni the Trabant could rest for another day. So unfortunately no cool Trabant pictures today... The entire village has noticed him however and he turns out to be a genuine babe magnet. I went back to the old city today, even though the weather is really bad. The entrances were all flooded, but still I managed to have a nice walk before the site was evacuated. As I didn't feel like getting in a cattle truck with the other tourists, I arranged myself a lift back with an overaged bedouin. I also made friends in the village already. One of their mums passed on a bag of sauge so we made some tea for Hugo's stomach.
The rest of the group continued to the Wadi Rum desert yesterday, but they too had bad weather. Today they arrived in Aqaba where the weather should be beter. I hope they're enjoying a beer right now. Because it's quite uncertain how the rally is going to continue (Khadaffi closed Libyas borders for people from the Schengen area and there are no ferries from Egypt or Israel), they should be back here tomorrow or the day after. Hopefully Hugo will be back on his feet by then...
25 februari Petra (Wadi Musa)
Vanochtend werd Hugo wakker met hevige buikpijn en stevige diarree... als je denkt dat je alles hebt gehad wordt de challenge nog completer. Maarten is met de anderen wel de ruines van de oude stad wezen bezoeken, maar we hebben besloten om vandaag hier te blijven. De rest is doorgereden naar de Wadi Rum, een erg mooie woestijn, maar wij hebben tijd gehad om uit te zieken en de site bij te werken. In principe zien we de rest weer in Aqaba, morgen, maar dat hangt dus wel van Hugo's toestand af. Het is nu 9 uur s avonds en hij heeft goed uit kunnen rusten.
This morning Hugo woke up with heavy stomach ache and diarhea... when you think you had it all the challenge gets worse... Maarten visited the ruins of the old city with the others this morning, but we decided to stay here for the day. The others continued to the Wadi Rum desert, supposedly very beautiful, but we had time to rest and update the site. We should join the others in Aqaba tomorrow, depending on how Hugo feels. It' s nine PM now and he had a good rest.
24 februari Dode Zee - Petra (Wadi Musa)
Nog een korte etape, maar indrukwekkend! Na het groene noorden het drogere zuiden in. Met de hele rit zicht op het heilige land. En geen foto's van de Trabbi vandaag, want die loopt steeds beter! Zou die zich hier net zo thuis voelen als wij...? Twee mooie plaatjes zonder commentaar dus.
Another short drive, but an impressive one! After the lush valleys of the north into the arrid south. With sights of the holy land all day. And no images of the Trabant today, it's running beter by the day! Maybe he feels at home here, like us...? So just two nice pictures without comments.
23 februari Jerash - Dode Zee
Tijd voor een echt korte etape. Na de enorme romeinse ruines in Jerash (aanrader!!!) door het verassende frisgroene Noord Jordanie naar de Dode Zee. s Avonds een geimproviseerde steengril sessie. Heerlijke dag
Time for a real short run. After visiting the enormous Roman ruins of Jerash (recommended!!) through the surprisingly green North of Jordan to the Dead Sea. We improvised a grill in the evening. Really nice day!
22 februari Palmyra - Jerash
Het leek zo mooi, overnachten in een bedoeinentent. Totdat je wakker wordt in een zandstorm. Af en toe stapvoets rijden totaan Damascus, met zicht van een paar meter. Manni heeft er last van gehad: er moest meerdere keren uitgebreid onder zn kap worden gekeken. En vervolgens Damascus door, met de hele karavaan zijn we door een Souk en een markt gekomen. Heeft ons meer dan een uur gekost. Fijne constatering: de Jordaanse grens is een stuk sympatieker dan de Syrische.
It seemed so nice, spending the night in a bedouin tent. Till we woke up in the middle of a sand storm. A slow drive to Damascus with sights of less then a couple of metres sometimes. Manni didn't like it, we had to check him up several times. And next the traffic in Damascus - we crossed a Soukh and a marked, took us over an hour. But nice surprise in the end: the border of Jordan is a lot nicer than the Syrian one.
21 februari Aleppo - Palmyra
Na een falafel in de bazar van Aleppo de woestijn in! Na chaotische en derde wereld achtige buitenwijken zeeen van ruimte en zand. En Palmyra by night...
After eating a falafel in the bazaar of Aleppo we headed for the desert! After chaotic and deprived outskirts hughe open spaces and oceans of sand. And of course Palmyra by night...
20 februari Yumurtalik - Aleppo
De Syrische grens, grimmig, lang wachten en geen regen nodig om in de drup te komen. Voor t eerst smeergeld betaald. En daarna nog midden in de nacht het Syrische verkeer trotseren... Respect voor Hugo!
The Syrian border, ghastly, long waits, going from one desk to another without any idea and paying bribes for the first time. And next the Syrian traffic in the middle of the night... Respect for Hugo!
19 februari Goreme - Yumurtalik
Eerste keer off road. Leek mee te vallen, totdat de Renault 4 voorop met 1 wiel van het pad af kwam... en begon te kantelen. Met z'n allen aan de auto's gehangen om er doorheen te komen en guess what... Hugo zette de Trabbi er het snelst doorheen. De enige 4X4 moest omkeren, te groot. Vervolgens een prachtige rit door de binnenlanden van Turkije
First time off road. Seemed doable, till the Renault driving in front came off the path with one wheel, and started tipping over! Everybody had to cling on to the cars to have them make the turn and guess what... Hugo made the Trabant pass quickest! The only 4wd had to turn around, too big. Next a beautiful drive through Turkeys inlands.
18 februari Ankara - Goreme Eindelijk een wat rustiger etape met tijd de binnenlanden in te gaan. Dorpen doorgekomen waar de hele bevolking uitloopt bij het binnenrijden... we weten eindelijk hoe de Oranjes zich voelen!
Finaly a more quiet day and time to explore Turkeys outback. We crossed villages in which the entire population came out to wave at us... we finaly know how our royal family must feel!
17 februari Istanbul - Ankara
Na een stadswandelingetje door Istanbul een ietwat chaotische rit... paspoort kwijt of toch niet, pech, pech en pech, een broodverkoper die erg blij was met een sponsorbutton en einddoel niet gehaald maar gestrand in Ankara. Niet echt een aanrader.
After a strawl through downtown Istanbul a rather chaotic drive... passport lost but not really, break downs, a bread salesmen who was very happy to have a sponsorbutton and unable to reach todays goal but stranded in Ankara. Not recommandable.
16 februari Sofia - Istanbul
Het Bulgaarse platteland is verschrikkelijk mooi, gaan we in mei dunnetjes overdoen, Bert! De Trabant had aan de Turkse grens veel succes, we zijn vaker door douaniers gefotografeerd dan gecontroleerd!
The Bulgarian countryside is very nice and the Trabant had a tremendous success on the Turkish border. The officials took more pictures than they controlled us!
15 februari Zagreb - Sofia
De rit was lang en saai, vooral door het noorden van Servie, maar al wel de twee eerste pechgevallen: de carborateur van de Trabbi had een grote schoonmaakbeurt nodig (Manni blijkt dat elke twee dagen nodig te hebben - goedkope benzine?) en de dynamo van de Lada moest vervangen. Leverde een nachtelijke picknick op een parkeerplaats in zuid Servie op. Ook leuk.
A long and boring drive, especialy the north of Serbia, but we had did have the first troubles: the carborator of the Trabant needed cleaning (manni appears to need that every two days - cheap fuel?) and the dynamo of the Lada needed replacing. So we had a spontaneous picnic on the Serbian roadside in the dark. Nice.
14 februari Nürnberg - Zagreb
Vandaag lekker doorgekacheld over de Alpen heen naar Zagreb. Manni heeft zich goed geweerd en er is begonnen met afwisselen van chauffeur. Een van de Jeroenen heeft een stuk gereden zodat Hugo ook eens van het landschap kon genieten. Today we cracked on over the Alpes to Zagreb. Manni kept going properly and we started changing drivers. One of the two Jeroens of team Russia drove a fair bit so Hugo could also enjoy the landscape. 13 februari 2010 Amsterdam - Nurnberg Vandaag zijn we vertrokken uit Amsterdam, even na 11, met 6 andere teams. Het is een lange dag geweest, met als doel Nürnberg in Zuid-Duitsland, waar we even na 9 vanavond aan zijn gekomen. Een lange dag, maar des te dichter bij de rode zee!! Today we left from Amsterdam, shortly after 11 AM, together with 6 other teams. It's been a long day. The goal today was to reach Nürnberg in South Germany, where we arrived just after 9 PM. A long day, but a fair bit towards the Red Sea!! |
|
|
|
Organisatie |
Rally Blog |
