 Multumesc (dank u wel), buna dimineata (goedemorgen) minge (bal)……
Ik denk dat deze woorden de leerlingen nog wel heel bekend in de oren klinken.
Als je ruim een week helemaal opgaat in een totaal andere cultuur, word je wel gedwongen om de taal een beetje mee te spreken. En dat ging de meeste leerlingen heel goed af!
Naast de taal waren de andere gewoonten, de armoede van de bevolking maar ook de blijdschap van de meeste kinderen elementen die ons nog lang zullen bij blijven.
Op maandag 4 mei werden we door veel ouders en Pim Kalkman uitgezwaaid vanaf het schoolplein. Met 5 kleine busje en 42 personen vertrokken we richting Roemenië.
Aan het einde van de eerste dag overnachtten we in een eenvoudig hotel in Hongarije.
De volgende dag vetrokken we richting het zigeunerdorp Crizbav. Dat ligt vlakbij Brasov aan de voet van de Karpaten. In het dorp konden we slapen in het dagcentrum dat vanuit stichting
Romaniak reeds gebouwd was.
De benedenverdieping en één groot lokaal op de 1e verdieping waren helemaal klaar en konden dienst doen als slaapvertrek. De keuken en de badkamer waren nog niet af, zodat er nogal wat improvisatie nodig was voor het koken en wassen. Het bijzondere aan de groep leerlingen was, dat niemand het heel storend heeft gevonden dat we primitiever leefden dan we thuis gewend waren. Eigenlijk paste het wel in de manier waarop de plaatselijke bevolking zich staande weet te houden. We hebben overigens tijdens ons gehele verblijf heerlijk gegeten en er zijn nauwelijks deelnemers ziek geworden!
Nadat we tijdens de eerste dag het dorp hadden verkend (en gelijk een hele sliert kinderen achter ons aan kregen), zijn we gelijk gestart gegaan met onze werkzaamheden. Elke dag konden de leerlingen zich inschrijven voor één van de volgende activiteiten: afbouwen van klaslokalen (15 lln), voorbereiden van kinderactiviteiten (10 lln) en corvee diensten (5 lln). Sjouwen van gipsplaten, zagen, boren, dakraam plaatsen, plamuren, verven, plakken, knippen, voetballen, boodschappen doen, koken, en zelfs afwassen. Het waren allemaal activiteiten die onze dagen vulden en die ervoor zorgen dat we een band kregen met vooral de kinderen van het dorp.
En waren we na een dag vol bezigheden uitgeput? Dat viel eigenlijk wel mee, want de avonden gebruikten om een verslag te schrijven voor de website, gitaar te spelen, een spelletje doen en er was zelfs een groepje die het presteerde om elke avond tot in de kleine uurtjes te klaverjassen.
Tsja, na een aantal Roemenië reizen is dat het vaste spel van Kees, Germen, Jan-Willem en Ad geworden! Discussies over troef, roem, een mop en andere zaken hielden anderen wel eens uit hun slaap! Bij deze, sorry daarvoor! Overigens was het plezierig om te merken dat de begeleiders (5 van school en 7 van buiten school) en de leerlingen al vrij snel een hechte groep vormden. Naast de verschillende werkzaamheden was er ruimte voor een goed gesprek en natuurlijk werd er veel gelachen!
De bouwactiviteiten werden aangestuurd door Kees Slagter. Hij heeft een eigen klusbedrijf in Hoogland en voor hem was het alweer de 4e keer dat hij in Crizbav actief was. Door zijn prettige manier van aanwijzingen geven, ontpopten sommige leerlingen zich als ware bouwvakkers.
Ik denk dat er een aantal nog nauwelijks met een boormachine hadden gewerkt, maar dat was na een uurtje al niet meer zichtbaar. De kinderactiviteiten werden in het begin aangestuurd door één van de begeleiders, maar na verloop van tijd zagen we al snel dat een aantal leerlingen met veel gevoel de activiteiten voorbereiden en uitvoerden. Het was ontzettend leuk om te zien dat er bij veel deelnemers erg veel capaciteiten aanwezig zijn, die over een jaar of wat goed van pas kunnen komen in een mogelijke vervolgopleiding. “Klasse jongens”, zou Kees zeggen!
De leerlingen konden zich snel voegen in de afspraken die we maakten om ons verblijf in Crizbav goed te laten verlopen. Aan de ene kant moest onze aanwezigheid effectief zijn: klaslokalen en de zolder gereed maken voor gebruik. Maar aan de andere kant was het ook goed om te zorgen dat het hele proces aangenaam moest verlopen: zorgen voor eigen hygiëne en goed eten en ruimte voor genieten. De combinatie van deze twee aspecten zorgde voor een goede balans.
Zo was er volop gelegenheid om te genieten van de natuur: op zaterdagmiddag hebben we een bergwandeling gemaakt die 4 uur duurde. De Karpaten met sneeuw op de toppen, een stralende zon en een temperatuur van 20 – 25 graden zorgden voor een echt vakantiegevoel.
Na het bijwonen van een kerkdienst op zondagmorgen hebben we de busjes gepakt en zijn we naar Sighisoara gereden. Dat is een schilderachtig stadje dat op lijst staat van cultureel erfgoed. Een goede onderbreking!
Op woensdagavond 13 mei hadden we een afscheidsfeestje. Een aantal leerlingen hadden een act voorbereid op het terrein van het dagcentrum. De kinderen uit het dorp vonden het geweldig! Na het zingen van een aantal liederen, gingen we naar een huisje aan de overkant, waar de stereo-installatie buiten werd gezet en we allemaal konden dansen op het ritme van de muziek. Aan het einde van de avond hebben we de kinderen van 5 – 12 jaar een zakje gegeven met een schrift, pen, ballon, bellenblaas en een snoepje. Het was voor velen niet gemakkelijk om afscheid te nemen, maar een aantal leerlingen hebben aangegeven om over een jaar tijdens een zomerreis nog eens naar Crizbav te willen terugkeren. Dat betekent dat het bezoek aan het zigeunerdorp hen veel gedaan heeft en dat proces van “Bouwen voor een ander en bouwen aan jezelf” geslaagd is! Donderdag 14 mei stonden we vroeg op omdat we nog twee dagen moesten reizen. De meesten gingen met gemengde gevoelens weg. Aan de ene kant voldaan omdat de bouwactiviteiten die we gepland hadden, waren afgerond, maar aan de andere kant hadden we nog wel een week langer willen blijven. De terugreis verliep uitstekend: nog een nachtje slapen in Hongarije en elkaar de afscheidswoorden toespreken. Vrijdagavond 15 mei waren we om 20.45 uur weer bij school. Geen ongelukken of zieken en een heel tevreden gevoel! We willen alle deelnemers bedanken voor alle voorbereidingsactiviteiten t.b.v. deze excursie, de inzet en uiteraard de gezelligheid!
Ook een dankwoord voor de sponsors: Albert Heijn (Hoogland), bakkerij v.d. Kletersteeg (Hoogland), verhuurbedrijf Westerhuis en garage Kok (’t Harde)
De begeleiders: Keesjan, Gert, Linda, Clement, Germen, Caren, Marlies, Kees, Jan-Willem, Jochem, Mirjam en Ad.
(bron:www.romaniak.nl) |
15.Terugblik reis 2009 |