AARD VAN DE WEG:

In het natuurgebied 'Les Tartines' komen behoorlijk steile paden voor. Je kruipt er ook door een gat in de rotswand en je kunt er eventueel een doodlopende grot je verkennen, mits niet dichtgemetseld. Enkele kilometers Ourthe-oever maken ook deel uit van de wandelroute. Bij hoge waterstand kan dit gedeelte problemen opleveren, normaliter is de Ourthe niet zo diep. Heel mooi zijn enkele honderden meters dwars door de weilanden met weidse panorama's. De route loopt tussen 130 en 240 m, aan de ene kant van de Ourthe, tussen 130 en 200 m aan de andere kant, bij elkaar zo'n 280 m stijgen en 280 m dalen.

 

VERTREK EN EINDPUNT:

Het voormalige station van Comblain-au-Pont, nabij de weg naar Aywaille (gehucht Pont de Scay). Er is voldoende parkeergelegenheid.

 

 

 

Méér dan 100 grotten zijn er in Comblain-au-Pont. De gewone wandelaar zal er maar enkele langs zijn weg tegenkomen. Een van de grotten, 'l'Abime', is onlangs door de gemeente aangekocht en op­nieuw ingericht voor toeristisch bezoek. De gemeente deed dit ook met een voormalige, onderaardse steengroeve. Comblain-au-Pont is een dorp waar speleologen en geologisch geïnteresseerde wandelaars volop aan hun trekken komen. In het natuurgebied 'Les Tartines' zijn de rotsplaten zo geplooid dat ze verticaal zijn komen te staan. De dolomietrotsen van 'Les Roches Noires' rijzen op boven een oude Ourthebedding. Er zijn beken met een onderaardse loop, er is een interessante bron die kalktuf produceert en veel meer, zoveel dat het gemeentebestuur onlangs een geologische route bewegwijzerde.

De naam Comblain komt van het Latijnse woord 'confluere' (samenstromen). In Comblain mondt immers de Amblève uit in de Ourthe, meer bepaald in het gehucht Pont de Scay.

 

De route:

 

1.          Afspraak dus voor het station van Comblain-au-Pont, beter gezegd: het voormalige station. Het is nu eigendom van 'The Outsider', een buitensportbedrijf dat even verder in de rue d'Aywaille ook een hotelletje heeft, buitensporten verzorgt en kano's en fietsen verhuurt.

 

 

2.          In de rue de la Gare neem je naast nummer 15 een pad, onderdeel van de GR 571.

Goed kijken, je loopt er zo aan voorbij. Enkele meters verder heb je links een kleine grot, niet veel meer dan een entree en een mollengang.

 

 

3.          Aan verlichtingspaal 20/575 sla je rechtsaf een klein paadje in.

Er zijn daar enkele trapjes en meer sporen van menselijk ingrijpen.

4.          Dit pad volg je tot aan een gat in de rotswand.

 

 

5.          Daar moet je door: een tunneltje van een meter of twee, je moet al heel corpulent zijn om er niet door te kunnen.

 

6.          Verder rechtdoor, door een poort in de rotsen.

Als je naar rechts loopt, kom je bij een uitzichtpunt.

 

 

7.          Je loopt terug en je neemt het dalende pad naar rechts, een pad dat al snel steiler wordt, met steenslag.

8.          Vóór jou moet je nu een grot je zien.

9.          Nog even stijgen en je staat voor de grot die je eerder zonder gevaar helemaal in kon, ook zonder zaklamp, nu is deze dichtgemetseld.

Je bent nu midden in het natuurgebied 'Les Tartines', zo genoemd omwille van de dunne, verticale rotsplaten. Vroeger werd in dit gebied ook geklommen, maar dat kan nu niet meer. Het is onverenigbaar met de status van natuurgebied.

10.      Je daalt nu verder.

11.      Beneden aangekomen is er een vijver.

Net voor je beneden bent is er rechts, wat hoger, een merkwaardige bron (zie foto) met lekker, fris water. Je zult het met ons eens zijn, dit is een erg sfeervolle plek!

Naar rechts loopt de weg dood op een tuin.

 

 

12.      Je wandelt naar links, tot aan een afrastering, deze volg je naar rechts en dan naar links.

13.      Tegenover een tunneltje ga je naar links.

14.      De weg stijgt nu weer door het volgende, prachtige valleitje met met klimop overwoekerde bomen.

15.      Boven gekomen zie je rechts een molentje, de toegang tot een weiland.

 

  

16.      Je trekt de weide in en houdt schuin naar rechts aan (niet naar de overzijde).

17.      Een paar honderd meter verder kun je via een molentje naar een weg (niet doen), je gaat via een ander molentje in het midden bij wat bomen naar de volgende weide.

 

  

18.      Ook deze weide doorkruis je meer dan driehonderd meter.

Prachtig niet? Helaas wordt dit soort paden wel erg zeldzaam!

19.      Je moet helemaal aan de andere kant van de weide zijn, weer bij een molentje, en wel bij een pad dat door een bos daalt tot op een iets bredere weg.

 

 

20.      Daar sla je links af.

Of rechts af, als je voor een kortere wandeling opteert. Beneden, aan de brug over de Ourthe, heb je weer aansluiting.

21.      Er volgen nu enkele kilometers veldwegen.

 

  

22.      Aan een eerste kruispunt met een verharde weg loop je rechtdoor en aan een tweede kruispunt sla je rechts af.

Je bent nu al bijna 150 m boven de Ourthe en dat levert een mooi uitzicht op.

23.      Tijdelijk loop je op asfalt.

 

  

24.      Er volgen enkele bochten in het pad, negeer een zijweg naar links (Oneux).

Tussen de weilanden en akkers zijn gelukkig hier en daar bosjes behouden.

25.      De weg brengt je uiteindelijk weer een bos in.

Gestapelde stenen, links bij een dikke beuk aan het begin van een weide rechts, wijzen op menselijke bedrijvigheid. Hier was ooit een steengroeve. De natuur heeft de plek ondertussen weer helemaal in beslag genomen. En het is prachtig, zeker als je de plek wat nader bekijkt.

 

 

26.      Voorbij een huis neem je het eerste veldweggetje rechtsaf. Dat daalt, loopt weer even door een stukje bos en eindigt bij een betonnen weggetje, hier naar links tot bij een spoorwegbrug.

 

  

27.      Die loop je over en je volgt de meest rechtse weg tot je circa 150 meter verder het weiland in kan, een weiland dat zich uitstrekt langs de Ourthe.

 

 

Je bent er niet alleen, koeien maken er zeker hun opwachting. Is het nu geen tijd voor een verfrissend voetbad? Echt zwemmen kan hier en daar ook wel.

Weer helemaal in conditie volg je de Ourthe stroomafwaarts. Aan de overkant ligt de rotswand van Géromont, met daarin tientallen kilometers galerijen van nu gesloten steengroeven. Een ervan kun je bezoeken.

 

 

 

28.      Even loop je door een bosje en vervolgens loopt het pad tussen de Ourthe en de spoorlijn, tot die in een tunnel verdwijnt.

 

  

29.      Een beetje verder loop je weer langs rotsen.

Blijkbaar zijn hier alleen 'echte' klimmers welkom: het gebruik van magnesiumpoeder is verboden. Roche Grise (2) heet dit massief. Een plaatje herinnert aan een aldaar verongelukte klimmer. In de rotswand zitten ook enkele kleinere grotjes verscholen.

 

 

30.      Aan de brug over de Ourthe, bij het dorpscentrum, kun je eventueel de wandeling inkorten en gewoon verder rechtdoor langs de Ourthe wandelen tot aan de volgende brug, in Pont de Scay (vlak bij het station).

 

 

31.      Een beter idee is de brug over te steken naar het dorp.naar Place Leblanc.

Op de Place Leblanc is er een interessant museum in de voormalige, 17 de-eeuwse pastorie.

 

 

32.      Al dan niet na een museumbezoek neem je tegenover het kantoor van Crédit Agricole de rue du Moulin.

33.      Maar je slaat onmiddellijk links af, het paadje in tussen het eerste en het tweede huis naar Tour St. Martin.

Het pad is smal, afgeschuind en de kans is groot dat je ook met brandnetels te maken krijgt, er zijn meerdere paadjes die naar boven leiden.

 

 

34.      Boven gekomen loop je naar de knap gerestaureerde (en toegankelijke) Tour St-Martin, te midden van een kerkhofje met oude, verzakte grafmonumenten.

Een mooi uitzicht heb je er ook. De toren is een 12de-eeuwse burchttoren. In de 17de eeuw werd hij als klokkentoren geïntegreerd in een nu verdwenen gotische kerk.

 

 

 

 

35.      Genoten van deze plek? Dan wandel je nu vanuit de poort door de dreef voor de Tour St-Martin.

Hier wordt geregeld modern beeldhouwwerk geëxposeerd. Zo kom je bij een werk van Michel Mouvet, een artistieke interpretatie van de toren en het kerkhof.

36.      Je houdt nu rechts aan en je neemt het dalende pad. Dat brengt je in de rue des Roches.

 

  

37.      Op de verharde weg ga je linksaf.

38.      De straat gat verderop met een bocht naar links.

39.      Tussen nr. 28 en 30 neem je rechts een paadje. Dat stijgt tot bij een pompstation van de Luikse drinkwatermaatschappij.

 

 

 

40.      Wandelend op dit pad zie je links 'Les Roches Noires'.

'Les Roches Noires' is een natuurgebied met naam en faam. Het gaat/om dolomietrotsen met een interessante, kalkminnende vegetatie. Er groeien veel orchideeën.

 

 

 

41.      Op het einde rechtsaf, en verder stijgen.

Veel putten en grachten in deze omgeving zijn restanten van loopgrachten, in de 18de eeuw gegraven door Franse soldaten, in hun strijd tegen de Oostenrijkers.

42.      Op het einde draai je links af, vold dit pad tot net voor een weide.

 

 

43.      Bij deze weide neem je het pad dat rechts het bos in kronkelt.

44.      Aan een splitsing kies je voor rechts.

Een steen herinnert eraan dat een eeuw geleden hier ene meneer Stas plots doodviel.

45.      Het pad loopt nu langs de valleiwand en eindigt steil bij de Trou Steinlein, een afgesloten grot, beheerd door .'The Outsider'.

 

 

 

 

46.       Hier sla je rechts af, een veelgebruikt en dikwijls erg modderig pad.

47.       Het pad brengt je weer in de vallei; even voor de brug over de Ourthe. Opgelet, het laatste stukje is vrij steil!

 

 

 

48.       Beneden kun je eventueel eerst nog wat verpozen aan de Ourthe (je kunt er ook een beetje zwemmen) om dan weer naar links en dan naar rechts over de brug de auto op te zoeken.

 

Geactualiseerd: 16-10-2006.

 

PRINTVERSIE 

 

Back