יום הזיכרון ה-61 לנכבה הפלסטינית תנועת 'קמפוס לכולנו' מבקשת לציין באוניברסיטה העברית בירושלים את יום הזיכרון ה-61 לנכבה הפלסטינית. עבור המיעוט הפלסטיני במדינה, יום זה הוא יום של אבל כבד, יום הזיכרון לאסון של החרבת מאות הישובים הפלסטינים וגירוש תושביהם ב 1948. למרות שיום הנכבה הוא בעל חשיבות עליונה עבור חלק ניכר מאזרחי המדינה, ה'אסון' מושתק ואינו נוכח בשיח הישראלי הלגיטימי. ה'זיכרון הקולקטיבי' של הרוב היהודי במדינת ישראל מנסה לסלק מהשיח הפוליטי את הקורבנות ואת הסבל האנושי שנגרם באסון הפלסטיני. כאשר האבל האישי והקולקטיבי הפלסטיני אינו מקבל כל ביטוי לגיטימי בנרטיב הישראלי, יוצר הדבר ניכור רב בין האזרחים הפלסטינים ובין החברה הישראלית. גם כאן, כמו במקרים אחרים, מגייסת הפוליטיקה הישראלית את הזיכרון ככלי יעיל ביותר בכדי ליצור פרקטיקות בדלניות ומציאות חיים של נישול והדרה. כתנועה יהודית-ערבית החורטת על דגלה שיתוף פעולה וקידום סולידריות בקמפוס, אנו מאמינים כי הדרך לשלום ולפיוס חייבת להתחיל בכבוד ובהכרה הדדית. אי-הכרה בנכבה היא התנערות המדינה מאחריותה כלפי העתיד המשותף של שני העמים. מי שמבקש ליצור מציאות חיים ושל שותפות כנה, חייב להכיר בנרטיב של האחר. כל עוד הנרטיב הישראלי יהיה כזה המדיר לחלוטין את ההיסטוריה של הישובים שהוחרבו ותושביהם שגורשו, וכל עוד תימשך ההתעלמות מבעיית הפליטים והצורך לתקן את העוול שנגרם להם, לא תוכל לשרור כאן אחווה ושותפות יהודית-ערבית. | الذكرى الـ 61 للنكبة الفلسطينية حركة "الجامعة لنا جميعا" تدعو إلى احياء الذكرى الـ 61 للنكبة الفلسطينية في الجامعة العبرية في القدس. بالنسبة للأقلية الفلسطينية في الدولة فإن هذا اليوم الحزين هو يوم الذكرى لكارثة تدمير مئات البلدات الفلسطينية وتهجير سكانها في العام 1948. رغم أن للنكبة أهمية عليا بالنسبة لقسم كبير من المواطنين إلا أن هذه "الكارثة" مخفية ومبعدة عن الرأي العام الشرعي في اسرائيل. "الذاكرة الجماعية" لدى الأغلبية اليهودية في الدولة تحاول أن تنبذ من الحياة السياسية، الضحايا والمعاناة الانسانية التي تسببت بها النكبة. عندما يغيب الأسى الشخصي والجماعي الفلسطيني عن الرواية الاسرائيلية، تنتج حالة من التوتر بين المواطنين الفلسطينيين والمجتمع الاسرائيلي. هنا أيضا، كما في حالات أخرى، تجند السياسة الاسرائيلية الذكرى كأداة لانتاج الاستفزازات الانعزالية وواقع من السلب والتغييب. كحركة يهودية- عربية ترفع لواء التعاون وتطوير التضامن في الحرم الجامعي فإننا نؤمن أن الطريق إلى السلام والتسوية يجب أن تبدأ بالاحترام والاعتراف المتبادل. عدم الاعتراف بالنكبة تهرب الدولة من مسؤوليتها تجاه المستقبل المشترك للشعبين. من يطالب بخلق واقع من الشراكة الحقيقية عليه الاعتراف برواية الآخر. ما دامت الرواية الاسرائيلية تتجاهل بشكل تام تاريخ البلدات التي دمرت ومأساة أهلها الذين طردوا وتتجاهل مشكلة اللاجئين والحاجة إلى إصلاح الغبن التاريخي اللاحق بهم فلن تقوم هنا قائمة للأخوة والشراكة اليهودية العربية.
|