 Het is aan de adoptant, gelijk een consument, om kritisch te zijn en vragen aan de stichting te stellen. Bevalt hen de vragen niet, bedenk je dan of de stichting jóu wel bevalt.
Welke punten wil je in een gesprek met de stichting naar voren brengen: Projecten in land van herkomst In de eerste plaats is er de vraag of een stichting in het land van herkomst iets doet aan het daadwerkelijk veranderen van de situatie aldaar, door middel van sterilisatieprojecten, educatieprojecten en overleg met lokale overheden. Beschikt de stichting over een visie op langere termijn? En beschikt de stichting over een jaarverslag waaruit blijkt dat ze inderdaad projecten uitvoeren? Goed plaatsbare honden Een goede stichting haalt gezonde, goed plaatsbare honden naar Nederland, die getest zijn op buitenlandse hondenziekten, en heeft bij voorkeur de hond al onvruchtbaar laten maken, want er zijn al genoeg honden op de wereld. Een stichting bagatelliseert de buitenlandse hondenziekten niet, geeft er informatie over, en doet een ziekte zoals Leismaniose niet af met een opmerking zoals ‘ach een pilletje per dag en de hond heeft nergens last van’. Een stichting kiest voor honden met een prettig karakter. Een teruggetrokken hond kan wel een lief karakter hebben, en later nog bijtrekken. Maar voor een agressieve hond is in ons drukke land geen plaats. Dan zijn er nog duizenden andere honden in het land van herkomst waar de stichting uit kan kiezen en waar een toekomstige adoptant veel meer plezier aan kan beleven. Geen zielige verhalen Daarnaast geeft een goede stichting eerlijke informatie over de te adopteren honden, zonder zich te verliezen in zielige verhalen. Hoe meer er een appèl wordt gedaan op uw emoties hoe meer u op uw hoede moet zijn. Vooral de verhalen in de trant van ‘hond zit in dodencel en wordt binnen enkele dagen gedood’ moeten kritisch worden bekeken. Niet dat het verhaal niet zou kloppen, maar de honden worden soms voor een bedrag van wel 100 tot 150 euro vrijgekocht en de gemeente die het dodenasiel runt, is de lachende derde, het levert én geld op én een nieuw plekje voor een volgende ter dood geschreven hond op. Natúúrlijk wil je die arme dieren redden, maar of je op deze wijze indirect een dodenasiel moet financieren is de vraag die je jezelf moet stellen. Screening en nazorg Als er kontakt met een stichting plaatsvindt over een bepaald hondje dan is het een goed teken als de mogelijke adoptant een waar kruisverhoor ondergaat. In eerste instantie gebeurt de screening telefonisch, maar vaak wordt er ook een huisbezoek gebracht. Een gedegen screening betekent dat de stichting het plaatsen van een hond serieus neemt. Een goede stichting maakt gebruik van opvanggezinnen en doet aan nazorg. Dit is belangrijk omdat er dan een noodoplossing is als er onverhoopt iets mis zou gaan en de hond weg moet. Vraag dus of de stichting de hond weer terug neemt als er levensomstandigheden (denk aan een scheiding) zijn gewijzigd. Vraag er ook zelf naar wat de stichting voor je kan betekenen als je hond je voor een probleem stelt, maken ze bijvoorbeeld gebruik van een hondengedragstherapeut?  Vraag naar het adoptiekontrakt en bekijk of het een evenwichtig kontrakt is, waarbij er zowel rechten als plichten voor de adoptant zijn. (zie verder De adoptiekontrakten) Op de site van de Hondenbescherming is een checklist te vinden waar bovenstaande punten in zijn verwoord: http://www.hondenbescherming.nl/pdf/Buitenlandse%20honden%20checklist.pdf |