ความจริงไม่ใช่อาจารย์ป๋วยฯ ท่านเดียวครับที่เกี่ยวข้องกับหัวเรื่องข้างต้น เมื่อ 40 ปีมาแล้ว สมาคมสถาปนิกสยามฯ ได้ร่วมกับสยามสมาคมฯ และชมรมผู้รักต้นไม้แห่งประเทศไทยจัดอภิปรายในหัวเรื่องบทสนทนา "ต้นไม้ในพระนคร" โดยมีอาจารย์วทัญญู ณ ถลาง นายกสมาคมฯ เป็นผู้จัดขึ้นที่สยามสมาคมฯ วันใด เดือนใดไม่แจ้ง แต่ลงในวารสารอาษาฉบับที่ 4 ประจำปี 2512 ในครั้งนั้นได้มีผู้อภิปรายและผู้ร่วมออกความคิดเห็นเป็นจำนวนมากแสดงถึงความห่วงใยในปัญหาการขาดความรื่นและความน่าเกลียดของกรุงเทพฯ หรือที่สมัยนั้นเรียกว่าพระนคร มีเนื้อหาที่น่าสนใจและมีประโยชน์ต่อการศึกษาค้นคว้าอยู่หลายประการ โดยเฉพาะผู้สนใจประวัติการพัฒนาเมืองและสังคมในยุคกึ่งศตวรรษที่ผ่านมา นับจากวันอภิปรายถึงวันนี้ก็ 40 ปี พอดี ผู้ร่วมอภิปรายและแสดงความคิดเห็นล้วนแต่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในปัจจุบัน อาทิ อาจารย์ป๋วย อึ๊งภากรณ์ เป็นผู้ดำเนินรายการแทนท่านอาจารย์สุกิจ นิมมานเหมินท์ อาจารย์วทัญญู ณ ถลาง อาจารย์ศิริชัย นฤมิตเรขการ คุณวิลาศ มณีวัต นักหนังสือพิมพ์และนักเขียนอาวุโส ม.ร.ว. ปิ่มสาย อมระนันทน์จากชมรมผู้รักต้นไม้มารดา ดร. ปิยสวัสด์ฯ คุณสุลักษณ์ ศิวรักษ์ที่มีวาทะแหลมคมตามเคย คุณหมอประสพ รัตนากรจำเลยบนเวทีผู้น่ารัก ดร. สุเมธ ชุมสายฯ ผู้ชี้ว่ากลางวงว่าคุณหมอประสพฯ เป็น Bushman เพราะชอบปลูกไม้พุ่มเต็มเมืองจนร้อนไปหมดเพราะไม่มีร่มเงา กวีอังคาร กัลยาณพงศ์ ดร. มยูร วิเศษกุล อาจารย์กษิณ สุวัตพันธุ์ นักพฤษศาสตร์ คุณชนะ รุ่งแสง เทศมนตรีเทศบาลนครหลวง (กทม) ซึ่งถูกย่างสดฉันเพื่อนในวันนั้น และแน่นอน อาจารย์แสงอรุณ รัตกสิกรผู้ล่วงลับไปแล้ว นอกจากนี้ก็ยังมีคุณประสัตย์ ปันยารชุน นักธุรกิจพี่ชายของนายกอานันท์ฯ กับอีกหลายท่านที่เข้าร่วมในวันนั้น เสียดายที่ช่วงนี้ผมยังเรียนอยู่ในต่างประเทศ ฟังดูแล้วจะเห็นว่าความห่วงใยเรื่องต้นไม้ใหญ๋ในเมืองมีมานาน ความน่าเกลียดน่าชังของต้นไม้ใหญ่ การปล่อยปละละเลยก็มีสืบต่อเนื่องมาถึงปัจจุบันโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก อาจจะมากขึ้นเพียงจำนวนต้นเท่านั้นกระมัง เดชา บุญค้ำ Copy Bright 2009 (ไม่สงวนลิขสิทธิ์ พุทธศักราช 2552 - เชิญเผยแพร่ต่อได้เต็มที่ แต่สำหรับงานที่ผู้อื่นเขียน: โปรดแจ้งชื่อผู้เขียนหรือเจ้าของด้วย) |