สวนสาธารณะระดับมหานครเป็นสวนขนาดใหญ่เพื่อรองรับประชากรเมืองขนาดใหญ่จึงต้องมีเนื้อที่ขนาดใหญ๋ กิจกรรมต่างๆ ในสวนสาธารณะประเภทนี้จึงเน้นกิจกรรมที่ไม่สะดวกที่จะบรรจุในสวนสาธารณะระดับชุมชนหรือสวนสาธารณะขนาดเล็ก   บทความนี้เขียนขึ้นครั้งแรกเมื่อสร้างสวนวิชรเบญจทัศน์ หรือ "สวนรถไฟ" ซึ่งเคยเป็นสนามกอล์ฟขนาด 18 หลุมอยู่ติดกับสวนสาธารณะจตุจักรและสวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ กรุงเทพมหานครมีดำริที่จะรวม 3 สวนนี้ไว้ด้วยกัน บทความนี้เป็นข้อเสนอแนะและข้อมูลแก่ผู้เกี่ยวข้อง โดยรวมบทความย่อย 3 บทความไว้ด้วยกันได้แก่ 2) อุทยานแบบพลวัต (Park Dynamism): แนวคิดสวนสาธารณะใหม่ 3) แนวคิดการรวมและพัฒนาสวนจตุจักร -สวนสมเด็จพระนางเจ้าฯ - สวนกอล์ฟรถไฟให้เป็นสวนสาธารณะระดับมหานคร ภาพ บน: ภาพถ่ายดาวเทียมกูเกิลแสดงสวนจคุจักร สวนสมเด็จพระนางเจ้าฯ และสวนวชิรเบญจทัศน์ที่อยู่ชิดติดกัน แต่ขาดการเชื่อมโยง การรวมสวนทั้ง 3 แห่งจะทำให้ได้สวนสาธารณะระดับมหานคร ล่าง: การปรับโครงผังหลักเพื่อรวมให้เป็นสวนสาธารณะระดับมหานคร (สำนักงานออกแบบระฟ้าฯ) บทความนี้เคยตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)ฉบับเฉลิมฉลองสิริรทชสมบัติในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดลยเดชครบ
๖๐ ปี วิชาการสานสังคม
ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม ฉบับที่ 1/2548 ISBN 0857-2100) ดาวน์โหลดบทความ เดชา บุญค้ำ
|