Geplaatst 21 apr. 2012 12:11 door Ivan Deboom
[
21 apr. 2012 15:23 bijgewerkt
]
De eerste review op deze website was er één van Yamazaki. Net als Yamazaki (de allereerste Japanse Distillery, °1923) behoort ook de Hakushu Distillery (°1973) tot het Suntory imperium.
Deze Hakushu 12y won in 2010 de gouden medaille op The International Wine and Spirits Competition (WSC). Dit soort info, awards en/of andere tasting notes, weet je beter niet vóór het proeven. 
We zijn lang geen whisky connoisseurs, hier bij Buena Vista, maar we proeven altijd blind. Dus zonder enige informatie over de whisky, de afkomst, de leeftijd en al zeker niet over de prijs. Niet zelden blijkt een whisky van minder dan 40 euro beter in de smaak te liggen dan een overroepen speciale botteling die te veel geld kost.
Maar de Hakushu 12y dus!
Mijn gedacht - neus: honing, citrus, licht rokerig, een bos na de regen
- palet: fris fruitig, luchtig, zoet, rokerig in de achtergrond
- afdronk: rokerige blijft even hangen, opnieuw fris, citrus, dan zacht
|
Geplaatst 17 apr. 2012 11:15 door Ivan Deboom
[
17 apr. 2012 11:16 bijgewerkt
]
Op het eiland Jura (aan de westkust van Schotland, vlakbij Islay) wordt lekkere whisky geschonken. 'Superstition' is, naast de 'Origin 10y', de (nieuwe) house malt van de Jura Distillery. ' Superstion'? What's up with that?
Jura is an island wrapped in Superstition with a litany of strange and bewildering customs. It is believed that pouring from this bottle with the Ankh cross in the centre of your palm is a ritual that will bring good health and good fortune. This lightly peated spirit is crafted from a selection of the finest aged Jura single malt whiskies to create a unique character, with tastes of spice, honey, pine and peat.
We zullen dat met de mantel der commerciële liefde bedekken.
Mijn gedacht- neus: sauna, hout, olie, zeewater
- palet: sterk, turf, rokerig, kruidig
- afdronk: iets te scherp naar mijn goesting
|
Geplaatst 17 apr. 2012 02:02 door Ivan Deboom
[
17 apr. 2012 10:26 bijgewerkt
]
Teaninich 10y (43%) (Higlands) (The Bonding Dram, 49 euro)
- neus: fris, licht rokerig, rozijnen
- palet: fruit, opnieuw rokerig, kruidig, citrus, bitterzoet
- afdronk: zoeter, niet lang
Laphroaig 18y (48%) (Islay) (The Bonding Dram, 65 euro)
- neus: Velpon, sterke turfgeur, bos
- palet: eerst (te) sterk dan zeer complex, rokerig, sigaren,... BEETJE WATER TOEVOEGEN
- afdronk: sterk, jodium, kruidig, rijk, lang
Amrut Fusion (50%) (India) (The Bonding Dram, 36 euro)
- neus: Turks fruit, rijp fruit, exotisch zoet
- palet: sherry, bourbon, rood fruit, zoet, likeur(bonbons)
- afdronk: complex, nu pas komt iets rokerigs en malty sterk naar boven
3 lekkere whisky's.
Qua prijs-kwaliteit steekt Amrut Fusion er bovenuit.
|
Geplaatst 12 apr. 2012 05:58 door Ivan Deboom
[
12 apr. 2012 06:10 bijgewerkt
]
Hebben wij iets tegen de Ieren? Neen, wij hebben niets tegen de Ieren.
Bushmills, de oudste distillery ter wereld, kent iedereen al van hun Black Bush en hun huisblend '1608' (naar het jaartal waarin deze distillery hun officiële licentie ontving) maar heeft ook een mooi assortiment malts van 10, 16 en 21 jaar.
Als het spreekwoordelijke engeltje zopas koffie en zoet gebak naar binnen heeft gewerkt, dan is Bushmills 10 de pipi van dat engeltje dat op uw tong piest.
Deze whisky heb ik bijna altijd in huis. Een easy drinker, ideaal voor wie zijn neus ophaalt voor peaty stuff of voor wie nog nooit single malt whisky heeft gedronken en graag wil kennismaken.
Ik durf daar een ijsblokje in gooien op een zwoele zomeravond. Maar hou het stil.
Mijn gedacht
- neus: amandel, lijm, (gebrande) koffie
- palet: toffee, melkchocolade, (Turks) fruit
- afdronk: zacht en zoet
|
Geplaatst 11 apr. 2012 05:46 door Ivan Deboom
[
11 apr. 2012 11:30 bijgewerkt
]
Een blend van Ian Macleod die gemakkelijk stand houdt naast een single malt. Isle of Skye 8y bevat uiteraard Talisker (de enige distillery op Skye) en voorts nog enkele Speyside malts. Jim Muray geeft deze blend in zijn whisky bible een uiterst hoge score van 93 punten. Geen toeval dat deze whisky in Engeland tot de top 5 van best verkopende "pub scotch" behoort.
De leeftijd van 8 jaar betekent dat van elke afzonderlijke single malt die voor deze blend wordt gebruikt, gegarandeerd wordt dat hij (minstens) 8 jaar op vat gerijpt heeft.
Vooral de prijs-kwaliteit-verhouding van deze whisky is een pluspunt. Voor minder dan 25 euro haal je deze topper in huis.
Mijn gedacht - neus: (niet uitgesproken) kruiden, hout, turf
- palet: scherp, kruidig, beetje caramel (zoet)
- afdronk: sterk! (maar kort)
En wat Ralfy zegt, natuurlijk:
|
Geplaatst 18 feb. 2012 19:02 door Ivan Deboom
[
18 feb. 2012 19:04 bijgewerkt
]
 Old Pulteney 21 Year Old
" world whisky of the year 2012"
Precies 50 bijeenkomsten geleden, op 15 oktober 1999, was Old Pulteney de allereerste single malt die we proefden.
Gespecialiseerd als we zijn in het vieren van jubilea, kochten de aankopers van dienst deze heerlijke fles bij The Bonding Dram.
Onze tasting notes liggen nog in Loch Kott, dat kan gebeuren. Maar we herinneren ons overwegend goedkeurende tot zelfs hemelprijzende stemmingen.
20 Years Old First Cask from an Isle of Islay distillery 
Deze whisky is extreem donker, dat komt door de First Fill Sherry Butt (vermoedelijk oloroso).
Een bijzondere whisky.
Er bestaan van deze botteling slechts 300 flessen.
En vooral een bijzonder "volle" cask strength. (54,2%)
Maar wie zich laat verleiden door "isle of islay" op het etiket, kan licht ontgoocheld worden: de typische islay-kenmerken verdwijnen helemaal naar de achtergrond en maken plaats voor uitgesproken (zuiderse) kruidentoetsen en zoete sherry-aroma's.
|
Geplaatst 10 feb. 2012 14:03 door Ivan Deboom
[
10 feb. 2012 14:05 bijgewerkt
]
Deze tienjarige Bowmore Tempest is een limited release, dus geen klassieker zoals Bowmore Legend of Bowmore 12. Bowmore Tempest is een natural cask strength (55,6 % alc.vol.) en is een dijk van een whisky.
Uiteraard is deze Bowmore Tempest ook een peaty motherfucker, zoals dat bij andere Islay whiskies ook het geval is. Daar ben je voor of tegen. En ik ben voor.
Ik heb bijzonder genoten van het evenwichtige en zeer rijke palet van deze Bowmore Tempest maar ik blijf toch nog net iets meer sympathie hebben voor de lichtere -- ook goedkopere -- maar veel meer uitgesproken Islay ervaring met Bowmore Legend.
Het palet breken met een paar druppels water doet wonderen! (een tip die geldt voor om het even welke cask strength)
Mijn gedacht - neus: turf, appelsienschil, rokerig, het staketsel van Nieuwpoort
- palet: (zee)zout, zoetig, fruit, opnieuw appelsienschil
- afdronk: zeer lang! (wisselt nog voortdurend) prikkelend peaty
|
Geplaatst 22 jan. 2012 12:45 door Ivan Deboom
[
22 jan. 2012 12:47 bijgewerkt
]
Geplaatst 4 jan. 2012 05:48 door Ivan Deboom
[
12 apr. 2012 06:02 bijgewerkt
]
Op het etiket van The Glenrothes Vintage staat steeds het jaartal vermeld waarop de whisky in het vat belandde, niet zo voor de huiswhisky Select Reserve. Bij The Glenrothes geloven ze in "maturity, not age".
Toen we in 1999 ( archief) voor het eerst verzamelden om single malt whisky te proeven, was The Glenrothes er al bij. Een whisky met stijl, dat is het minste wat je kan zeggen. Vooral de ronde fles is bijzonder, ze refereert naar een oude medicijnfles (een knipoog naar de tijd waarin apothekersflessen een belangrijke rol speelden in de illegale whiskyhandel)
The Glenrothes Select Reserve is het perfecte digestief: niet te scherp, rijk palet, lange afdronk.
Mijn gedacht - neus: hout, schoenmakerslijm
- palet: noten, appelsienschil, kruiden
- afdronk: lang, van kruidig naar zacht en zoet
|
Geplaatst 30 dec. 2011 08:00 door Ivan Deboom
[
22 jan. 2012 13:35 bijgewerkt
]
Edradour Distillery ( officiële website) vlakbij Pitlochry, aan de onderkant van de Highlands, is de kleinste distillery van Schotland. Er werkt slechts 3 man: John Reid en zijn 2 assistenten. Hun ambacht en toewijding samen met de kwaliteit van één handgemaakte gietijzeren mashtun, twee pijnboomhouten washbacks en twee kleine koperen stills (de kleinste van Schotland en het kleinste wettelijk toegelaten formaat) resulteren in een goddelijke whisky. Per jaar produceren ze evenveel whisky als een doorsnee distillery op 1 week.
Edradour wordt gerijpt in vaten van Oloroso Sherry, vandaar de donkere (natuurlijke*) kleur.
* natural colour staat tegenwoordig vaak vermeld op de fles, om aan te geven dat de whisky niet werd bijgekleurd met caramel. Dat bijkleuren is een fenomeen dat bij heel veel whisky's gebeurt, een kwestie van commerciële psychologie (donkere kleur lijkt ouder en beter en verkoopt dus vlotter)
Mijn gedacht
- neus: limoen, munt (inderdaad, ruikt een beetje naar mojito)
- palet: (gedroogd) fruit, citroenschil, bitterzoet, kruidig
- afdronk: redelijk lang, blijft pittig in het verhemelte
|
|
