spiritualiteit en filosofie hand in hand met elkaar

Why is my verse so barren of new pride,
So far from variation or quick change?
Why with the time do I not glance aside
To new-found methods and to compounds strange?
Why write I still all one, ever the same,
And keep invention in a noted weed,
That every word doth almost tell my name,
Showing their birth and where they did proceed?
O, know, sweet love, I always write of you,
And you and love are still my argument;
So all my best is dressing old words new,
Spending again what is already spent:
For as the sun is daily new and old,
So is my love still telling what is told.

En zo gaan we door en door. Met de liefde in de hand vertellend aan mensenland. Dat we nooit op zullen geven. Dat we nooit zullen versagen. We altijd weer nieuwe dingen bedenken zullen en uitdragen. Hoe zwaar dit soms ook zijn kan. Als de liefde aan onze kant staat. Wie kan er dan tegen ons zijn?