Nouga Beat is een term die gebruikt werd voor de New Beat die niet zozeer bedoeld was voor het underground milieu en de dansvloer, maar voor de radio en de hitparades.

Target, Subway, Boccaccio en alle andere discotheken en platenlabels hebben gedurende 1988 en 1989 heel erg hun best gedaan om van New Beat een rage te maken waar niemand omheen kan. En met succes overigens. Maar tegen halfweg 1989, ging het genre een eigen leven leiden en sloeg de commercialisering zo hard toe dat tegen december van datzelfde jaar van pure schaamte niemand nog iets met New Beat te maken wou hebben.

Sinds eind 1989, tot op de dag van vandaag minimaliseren de pioniers van weleer hun aandeel in de New Beat en zullen ze de term zelden of nooit vermelden in hun palmares.

De grootste schuldige in de ondergang van het genre is vast en zeker Serge Ramaekers. Serge was een zeer getalenteerd producer en dj in discotheek Highstreet in Hoogstraten, bij Antwerpen. In 1988 werd Serge en zijn vaste kompaan Dominic Sas, gevraagd om een promoplaat te maken voor een discotheek van Peter Vanderhallen, de Confetti´s, gelegen aan de Bredabaan in Brasschaat.

« The sound of C » was geen onaardig plaatje en werd oorspronkelijk uitgebracht in een hoes zonder foto. Het nummer sloeg aan in de discotheken, hetgeen de discotheek op het idee bracht de groep een gezicht, een act en danseresjes mee te geven. Peter Renkers, oftewel « lange Peter », die een succesvol ober was in de discotheek werd gebombardeerd tot zanger en droeg hiervoor een uniform van legerkapitein. De danseresjes waren Tanja, Hilde, Marleen en Daniella. Confetti´s haalde op 6 augustus 1988 de eerste maal de BRT Top 30. « The sound of C geraakte nooit verder dan de 17^de plaats, maar bleef wel 11 weken in de Top 30 staan. Peter en de danseresjes schuimden elk weekend de discotheken af met hun act en verschenen voortdurend in allerhande TV programma´s. De toon was gezet. In december 1988 volgde « C in China », een kinderachtig afkooksel van « The sound of C ». In juni 1989 verscheen ook nog « C day » in de Top 30. Dankzij het succes van de eerste zomer van VTM´s Tien om te zien, geraakte dit nummer zelfs tot op nummer 2. In december 1989 volgde nog « Jingle Bells » en « Confetti´s Megamix », om uiteindelijk in het totaal met 7 nummers in de BRT Top 30 te hebben gestaan. Er volgde nog een LP met al hun hits, maar in 1991 stopte de groep er definitief mee. Confetti´s werd discotheek Qu. Lange Peter zou vanaf 1993 wat verder op de Bredabaan als Mister X optreden in Club X. En dit als het gezicht van een hardcore formatie ter promotie van die club. In 2000 diende de club zijn deuren te sluiten, Peter belande daarna in de psychiatrie.

Serge Ramaekers scoorde niet alleen met de Confetti´s. Met The Maxx en Highstreet maakte hij promoplaten voor discotheek Highstreet, waar hij zelf draaide. « Cocaïne » van The Maxx haalde in november 1988 twee weken lang de BRT Top 30. Highstreet was gelegen aan de St- lenaartseweg in Hoogstraten en was in de New Beat dagen erg populair.

Confetti´s was vast en zeker de eerste en belangrijkste New Beat groep die de commercialisering van het genre heeft ingezet. Spijtig genoeg bleef het hier niet bij. Serge Ramaekers ging ook in zee met Rocca Granata en maakte onder de naam Reincarnations een New Beat remix van « Marina », die in mei 1989 in de BRT Top 30 belandt en met dank aan Tien om te zien gans de zomer op 1 blijft staan. Deze plaat gaf ongetwijfeld de doodsteek aan het genre, daar de ganse Vlaamse schlagerwereld het voorbeeld van Rocco Granata ging volgen en met New Beat plaatjes kwam aanzetten. Plots bleek alles mogelijk. Frank Dingenen bracht bijvoorbeeld « Hatchie de nies in de neus » en zelfs de VTM nieuwsdienst bracht een New Beat plaat uit, met de naam « Newsbeat ».

Serge Ramaekers scoort ook nog met « Slave to the beat » van Plastic Bertrand, waarbij het woord « aciiid » vervangen werd door « plastiiic ». Dit nummer tijstert in maart 1989, drie weken lang de hitlijsten.

In april 1989 verschijnt « Qui? » van BSR ( Brussels Sound Revolution ) in de BRT Top 30. Het betreft een Waalse persiflage op de schandalen van politicus Paul Van Den Boeynants, in de pers ook wel kortweg VDB genoemd. Door het succes van dit middelmatig nummer, volgt al snel meer. KL303 brengt « Welcome back mr. VDB », Sacher Musak brengt « Van Den Beat ». Plastic Bertrand brengt een VDB remix van zijn « Slave to the beat » en tenslotte draait Dr. Smiley alles nog eens door de mixmolen in VDB on the beat ».

Maar er zijn nog meer commerciële successen geboekt in die twee jaar.

Patrick De Meyer scoorde in september 1989 met « Klatsche in die hande » van Tragic Error in België maar ook in Duitsland. Door het succes van Tien om te zien was de verleiding te groot om de hit ook nog eens te vertalen tot «Klap in je handen ».

Bingo! bracht met « Arabeat » een soort kermis / New Beat versie van « Walk like an Egyptian« .

Plaza probeerde dan weer op het succes van de Confetti´s mee te surfen met achtereenvolgens « O ho », Hey hey hey » en « Hi di ho ». Ook Plaza is een discotheek, die met dit muzikaal project succes probeert te oogsten.

Petra en Co voerde lang de Vlaamse hitlijsten aan met « Laat je gaan » en « Jij daar! ».