Subway records werd opgericht door Maurice Engelen, die rond 1985 dj was van de New Wave discotheek Happy House in Aarschot en manager van verschillende muziekgroepen.

Rond 1987 begint hij een samenwerking met Roland Beelen, afkomstig uit Paal-Beringen en oprichter van Antler Records. Antler is op dat moment reeds een bekend label met groepen als 2 Belgen, Poësie Noire, A Split Second, The Neon Judgement en Nacht und Nebel.

Engelen en Beelen zullen vanuit Aarschot, gedurende de New Beat periode zeer intensief samenwerken onder het label Subway en vanaf 1989 smelten de twee platenlabels definitief samen tot Antler-Subway.

Maurice Engelen brengt zijn eerste Subway plaat samen met Jos Borremans uit in 1987 onder de naam Save Sex. Datzelfde jaar volgt nog de LP « Demonic Forces » onder de naam Shakti. Het is het begin van een samenwerking die uitermate productief zal zijn. Beide heren werken voortdurend onder andere pseudoniemen. Engelen is vaak beter gekend als Praga Khan. Borremans dan weer als Chris Inger. Het duo wordt vaak bijgestaan door Olivier Adams. Vaste zangeres van dienst is Nikkie Van Lierop, eveneens bekend als Jade 4U.

Het populairste project van dit viertal is vast en zeker Lords of Acid, waarmee Engelen en co. tot diep in de jaren ´90 internationaal succes blijven boeken. Harry Van Oekel werkte eveneens mee aan tal van projecten, vaak onder de naam Dirty Harry.

Het viertal introduceerde als eerste de vele erotische verwijzingen in de New Beat. Eveneens vonden zij de Hard Beat uit. Een soort punk versie van New Beat. Hun hardere releases werden veeleer uitgebracht op allerlei sublabels, zoals Kaos Dance Records, Complete Kaos en Speed Records.

Ook zakenpartner Roland Beelen start in 1988 met het uitbrengen van New Beat platen op het Subway label, onder het pseudoniem Bellucci. Naar analogie met het toen gigantisch succesvolle producers trio Stock, Aitken and Waterman, startte hij Morton, Sherman and Bellucci. Bellucci zorgt voor het mixwerk van de songs.

Joey Morton is hierbij een pseudoniem van Johan Casters, frontman van de New Wave en EBM formatie Poësie Noire. Hij schrijft de songs en zorgt voor de samples.

Herman Sherman is Herman Gillis, eveneens van Poësie Noire en later uitvinder van de « Sherman Filterbank » , gepatenteerde muziekhardware. Hij verzorgt het technische gedeelte.

Tal van dj´s worden tijdens het productieproces geraadpleegd om na te gaan of de songs het gewenste effect zouden sorteren op de dansvloer.

Dit trio brengt in 1988 en 1989 elke week minstens 1 plaat uit, hetgeen goed is voor meer dan 100 platen onder ongeveer 50 verschillende groepsnamen.

Hun bekendste projecten waren ongetwijfeld Erotic Dissidents en Taste of Sugar.

Met Erotic Dissidents stonden ze met « Move your ass and feel the beat » in mei 1988 twee weken in de BRT Top 30. Dit zeer tegen de zin van de BRT overigens, die het nummer obsceen vond en het liever niet wilde draaien op hun radio. Wanneer ze het nummer tijdens de BRT Top 30 voor de eerste maal draaien, verontschuldigt de radiopresentator zich tot tweemaal toe voor de obsceniteiten. Voor Subway is dit de aanleiding om steeds meer seksuele verwijzingen in hun songs en titels te steken.

Subway is ook het eerste Label dat New Beat compilaties uitbrengt. Daarna worden New Beat compilaties een heus fenomeen op zich. New Beat Take 1 stond van meet af aan op nummer 1 in de album hitlijsten. New Beat (AB sound ) Take 1, 2 en 3 worden allemaal platina en/of gouden platen.

Subway is niet het eerste New Beat label, maar wel veruit het productiefste. Het label werkt zeer efficiënt en brengt zelfs een eigen kledinglijn uit onder de naam Too Much. Hiervoor werken ze samen met piepjonge modeontwerpers van de Antwerpse modeschool.