Belgian New Beat
 
Deze site doorzoeken
Wat is New Beat ?‎ > ‎R&S Records‎ > ‎

De platenlabels

USA Import: zie USA Import

Target Records: zie Jean Pierre Bulté

Subway Records: zie Subway Records

Clip Records: zie Jo Bogaert

R&S Records: zie R&S records

Who´s That Beat : Dit is een sublabel van het Brusselse label PIAS, speciaal opgericht ten behoeve van hun New Beat releases. PIAS is vooral een importlabel voor Britse muziek.
Tussen 1988 en 1993 worden op Who´s That Beat ruim 100 platen uitgebracht. Vooral projecten van Patrick De Meyer, maar ook import zoals Westbam en Phuture en Frankie Knuckles.
 
Music Man Records: Label en platenzaak uit Gent. De winkel opende reeds zijn deuren in 1966 en is tot op de dag van vandaag een fenomeen in het Gentse dj milieu. In 1988 werd het gelijknamige label opgericht in de slipstream van het succes van discotheek Boccaccio. Hessel Tieter, die half jaren ´70 in de winkel kwam werken was de drijvende kracht achter het label. In 1989 bracht Music Man een twintigtal New Beat platen uit, vooral van de hand van Frank De Wulf en van Geatan Bouvie. In de jaren ´90 werd het label steeds groter en werd het een onderdeel van NEWS, eveneens opgericht door Hessel Tieter.
 
Diki Records: Een afkorting van Disco King Records, een label en platenzaak uit Moeskroen. Eigenaars zijn Jean-Francois Samyn en zijn zoon Roger. Het label werkte in eerste instantie rond producers Bruno Sachioni en Roger Samyn. Daarna werd Emanuel Top erbij gehaald, een Franse producer die in de jaren ´90 internationaal erg succesvol is. Het label bracht in hun begindagen tijdens de New Beat een 25 tal platen uit. De bekendste projecten waren Dr. Phibes, Bazz, Chico Crew en Jennifer Crew.

CIM: Een afkorting voor Cruysweegs Internation Music, gevestigd in Ekeren, bij Antwerpen. Luc Cruysweegs is de producer van bijna al de 25 releases op zijn eigen label. CIM bracht daarnaast in 1987 de eerste platen uit van Serge Ramaekers en Dominic Sas, onder de naam Foolish Mind, daarna als Highstreet en The Maxx. Ook brachten ze de verzamelaar « The New Beat Connection: the first album » uit. Het bleef echter bij die eerste LP. Het label stopte ermee in 1990.

SSR Records: Afkorting voor Sampler et Sans Reproche. Een sublabel van het Brusselse Cramned Records dat door Marc Hollander opgericht werd in 1981. SSR werd in het leven geroepen, enkel en alleen voor de hun New Beat platen. SSR was verantwoordelijk voor een 20 tal experimentele New Beat releases, waarvan enkele ingezongen door Karen Finley, een Amerikaanse preformance artieste gekend van het obscene Tales of taboo.

New Beat Sound: Sommige releases werden ook uitgebracht onder NBC Records, oftewel, New Belgian Sound Records. Deze 2 Waalse labels rond Patrick Victor Samoy en Luc Rebel Riqaux hebben een gecumuleerde catalogus van meer dan 30 New Beat releases. Hun bekendste project was The Rhythm Section.

Rodger Records: Een Brussels label en tevens sublabel van PIAS. PIAS is een importlabel dat gespecialiseerd is in Britse underground. Op Rodger werden in 1988 een 10 tal New Beat platen uitgebracht.

OTTI: Klein label uit Gent met een 7 tal releases in 1988 en 1989. Het label heeft allerminst potten gebroken, maar al hun releases waren kwaliteitsvol en verzorgd, tot en met de platenhoes toe.

HPF: Samen met Mikki House en Two Thumbs Records, labels van Frank De Wulf. Hierop werd slechts een handvol platen uitgebracht.
 
Clever House Music: Label uit Frankrijk dat zich tussen 1987 en 1990 specialiseerde in het op de Franse markt uitbrengen van New Beat van zowel Target, Subway en andere Belgische labels. Het label is een onderdeel van Clever Music, dat werd opgestart in 1982 en eigendom is van Claude Carrère, een discoproducer. Clever Music heeft zich altijd gefocust op allerhande dansmuziek, van Hi-NRG Disco tot Acid House en dit tot half jaren ´90.
 
MG Records: Sublabel van Indisc dat tussen 1988 en 1989 een 25 tal New Beat platen uitbracht, vooral van de hand van Rembert De Smet en Ferre Baelen.

New Groove: Label uit Antwerpen, goed voor een 2O tal New Beat releases.