Belgian New Beat

De producers

Marc Grouls: zie Prestige

Jo Bogaert: zie Jo Bogaert

JP Bulté: zie JP Bulté

Rembert De Smet: Gitarist van 2 Belgen, een New Wave groep die tussen 1982 en 1986 scoorde met de hits « Lena » en « Operation coup de point ». Deze groep bracht hun platen uit op het Antler label. Tijdens de New Beat hoogdagen bracht Rembert onder tal van pseudoniemen, zoals Agaric en Ro Maron platen uit op het Subway label. Dit met groepsnamen als Miss Nude, Phantasia, Reject 707 en Believe it or Not. Ook met de bassist van TC Matic, Ferre Baelen, bracht hij platen uit als Edwards en Armani op MG Records. En onder de naam Little Little brengen ze zelfs een cover van TC Matic´s « Oh la la la ». Ondanks zijn grote impact op de New Beat, met meer dan 50 releases, heeft hij zich achteraf sterk van het genre gedistantieerd om zich terug bezig te houden met totaal andere soorten muziekstijlen, zoals flamenco.

Emmanuel Top: Deze Fransman was de eerste grote technoproducer in zijn land, al is dat succes eerder te danken aan België, Duitsland en Groot Britanië. Hij belandt in 1988 bij Diki Records om er samen met Bruno Sanchioni en Roger Samyn aan platen te werken. Als Bazz scoorden ze met « The Drop Deal ». Begin jaren ´90 scoren ze gigantisch met Age of Love en nog later met BBE.

Olivier Pieters: Vooral bekend als de dj van Boccaccio. Bij gelegenheid werkt hij ook aan platen met de meest uiteenlopende producers. Samen met Luc Devriese hebben ze een hit met L&O en met Marc Grouls als Two DJ´s. De groep The Project is een soort Gents all star team van en op R&S Records.

Frank De Wulf : Gentse dj en producer die in 1986 startte met dansprogramma´s op piraten radiozenders. Op Target bracht hij « Acid Rock » van Rhythm Device. Tevens werkte hij mee aan Liaisons D, de groep van Sven Van Hees en Marcos Salon. Ook met Gaetan Bouvie werkt hij geregeld samen. Zijn belangrijkste project blijft toch B-sides op Music Man Records.

Eric Beysens: Dj en muziekfreak die zijn carrière startte in de New Wave club La Gaïté, aan de Brusselse beurs. Verhuist vanaf 1987 naar club Fifty Five in Kuurne en belandt zo in de Boccaccio in Destelbergen, alwaar hij draaide op zondag. Vanaf eind 1988 ruilt hij Fifty Five op zaterdag in voor La Rocca in Lier, waar hij als Eric B. een 10 tal jaar zal draaien. Zijn bekendste productiewerk is HNO3 in 1988, met « Doughnut dollies » op R&S records. Ook werkte hij mee aan Warehouse Party Boys en French Connection.

TC: Dirk´t Seyen, ook wel TeeCee genoemd, was resident dj in Carrera, de discotheek in de schaduw van de Boccaccio. Vooral als producer bekend voor de New Beat cover « Hello, I love you » van The Doors. In de jaren ´90 zal hij nog veelvuldig scoren met Natural Born Deejays.

Frank Van Der Heyden: werkt in 1987 samen met JP Bulté aan één van de eerste New Beat projecten ooit, The Caravan. Werkt daarna met JP Bulté mee aan andere projecten op Target Records, zoals Neon. Daarna blijft het stil rond Frank.

Luc Devriese: Werkte als producer mee aan tal van projecten op Target Records. De bekendste zijn L&O, Beathoven, PLB System, Neon en No Excuse.

Steve Murphy: Antwerps dj, vooral gekend voor zijn (mega-) mixen op zowel vinyl als op verschillende radiozenders, waaronder Liaisons Dangereuses. Zijn bekendste mix is zeker de vinyl « Dit is Belgisch/C´est Belge ». Na de New Beat is hij vooral te horen op Lazer. Ook maakt hij mixtracks voor de Serious Beats cd´s en een megamix voor 2 Unlimited. Opvallend was dat Murphy zijn mixen volledig legaal waren, hetgeen hoogst ongebruikelijk was. In tegenstelling tot anderen gaf hij elke sample correct aan bij Sabam.
 
Snowy Red: Marcel Thiel, ook wel Micky Mike genoemd, startte eind jaren ´70 als gitarist bij een punkgroep. Vanaf begin jaren ´80 bekend met zijn eenmansgroep Snowy Red waarmee hij op Antler Records verschillende New Wave releases doet tussen 1982 en 1984. Daarna is het even stil rond hem. Maar zijn muziek en daarmee ook zijn groep, krijgt een tweede leven vanaf 1987.
 
Amnesia: New Beat project van Stephan Novak, Bruno Van Garsse, Pascal Pante en Patrick Cools. Met het nummer « Ibiza » stonden ze in oktober en november 1988, wekenlang in de BRT Top 30. Dit nummer was veruit het belangrijkste niet-commerciële New Beat release uit het tijdperk dat zelfs internationaal veel succes kende. De groep bracht onmiddellijk ook een LP uit, genaamd « Hysteria« , die eveneens de hitlijsten haalde. Tot begin jaren negentig volgden enkel nog releases die verre van hetzelfde succes kenden. Hun platen verschenen op het Duitse BCM records, dat verder niet echt bekend staat voor New Beat releases.
Subpagina's (1): De discotheken