Dan maar terug naar de 4^e divisie. We hadden ons er eigenlijk al een beetje bij neergelegd. Maar degraderen zonder strijd? Dat nooit! Na de Kerst kwamen de rackets weer uit de hoezen en werden de gripjes ververst.  Als eerste stond Olympia op het programma. De laatste keer gingen we met 2-6 de boot in. Veel driesetters, dus dat ging ons niet weer gebeuren. En warempel: 5-3! Twee punten goed gemaakt. Nog vier te gaan. Een sprankje hoop?   

Victoria was al lang en breed gepromoveerd. Toch kregen teams nog steeds 8-0 aan hun broek. Zo ook Olympia. Het bericht bereikte ons de dag voor onze partij tegen Wik. Nummer twee in het klassement. De vorige keer verloren we met 2-6. Toch behoorde een nipte winst tot de mogelijkheden. Geen winst, maar toch een mooie 4-4. We stonden gelijk met Olympia.

De week voor onze laatste wedstrijd tegen nummer drie, Stein, werd er weer volop gerekend en voorspeld. Olympia moest nog tegen mede degradatiekandidaat Bocholtz. We hadden het niet volledig in eigen hand. Alles was nog mogelijk, maar dan moesten we in ieder geval gelijk spelen, of liever nog, winnen.    

De winst van beide dubbels, vergrootte onze kansen aanzienlijk. Twee singels en het stond 4-0. In Bocholtz stond het 3-3, zo vertelden onze tegenstanders. Het zou toch niet… Na de singels stond het 4-2. Het kon nog alle kanten op, maar twee gewonnen mixen waren voldoende. Vlak voor beide mixen kwam er nieuws uit Bocholtz. Eindstand: 4-4. Slecht één winstpartij en we aren veilig.