|
خان ننه ، کجا ماندی
الهی دور سرت بگردم
افسوس که ترا گم کردم
نظیر تو پیدا نمیشود
وقتی تو مردی ، عمه آمد
مرا به دهی دیگر آورد
من بچه ، از کجا می فهمیدم ؟
بچه ها سرم را گرم کردند
چند روزی آنجا ماندم
وقتی برگشتم ، دیدم
رختخوابت را جمع کرده اند
نه خودت ، نه رختخوابت ، سرجایشان نیشتند
پرسیدم : خان ننه ام کو ؟
جواب دادند : خان ننه را
به کربلا برده اند
تا شفایش را از آنجا بگیرد
سفری دراز در پیش دارد
یکی دو سال طول می کشد تا برگردد
چنان گریه جگر سوز می کردم
چند روزی فریاد کشیدم
که صدا و سینه ام گرفت
وقتی من پیشش نباشم ، او
به هیچ کجا نمی تواند برود
چه شده که به این سفر
خودش تنهائی گذاشته و رفته
در حالی که از همه قهر بودم
به همه اخم و تخم کردم
بعد شروع کردم که : من هم
ا به دنبال او می روم
گفتند : سفر تو زود است
بر مزار امام
نمی توان بچه برد
تو قرآن را بخوان و تمامش کن
تا تو تمامش کنی ، شاید
خان ننه از سفر بازگردد
با عجله در حال ازبرکردن
قرآن را خواندم و تمام کردم
که برایت بنویسم : حالا برگرد
دیگر قرآن را تمام کردم
وقتی برمی گردی ، برایم سوقاتی بیاور
اما هر وقت که نامه می نوشتم
چشمان پدرم از اشک پر می شد
تو هم که برنگشتی
چند سال با این انتظار
روز و هفته را می شمردم
تا به تدریج چشم باز کردم
فهمیدم که مرده ای
بفهمی و نفهمی هنوزهم
در دلم گمشده ای هست
همیشه چشمانم او را جستجو میکنند
چه سختند این گمشده ها
خان ننه جانم ، چه می شد
دوباره تو را پیدا می کردم
دوباره روی آن پاها
می افتادم و گریه می کردم
تا بلکه نمی توانستی بروی
شبها وقتی می خوابیدیم ، تو هم
مرا در آغوشت به خود می فشردی
از جان و دل به آغوشم می کشیدی
گاهی روی بازوهایت می انداختی
در حالی که دنیای تلخ را رها می کردیم
دو تائی چه شیرین می خوابیدیم
وقتی در خواب با گیش کردنم
ترا آلوده می کردم
شب آب گرم کرده
خودت را تمیز می کردی
باز هم مرا می بوسیدی
هیچ دعوایم نمی کردی
هر کس دعوایم می کرد
از من حمایت می کردی
هو وقت مادرم مرا می زد
از چنگ او می قاپیدی
آن علاقه و دوست داشتن
آیا در کس دیگر پیدا می شود ؟
دل من می گوید : نه نه
آن علاقه عمیق با صفا
همانند دوران عزیزی من
همراه تو رفت و تمام شد
خان ننه خودت می گفتی
که : خدا در بهشت
به تو هرچه می خواهی خواهد داد
این حرفت را به خاطر داشته باش
وعده اش را به من داده ای
اگر چنان روزی داشته باشم
می دانی از خدا چه می خواهم من ؟
به حرفم خوب گوش کن
دوران کودکی را در کنار تو
خان ننه وای چه می شد
دوران کودکی را پیدا می کردم
دوباره به تو می رسیدم
دوباره بغلت می کردم
با تو می گریشتم
در حالی که دوباره کودکی می شدم
در آغوشت می خوابیدم
اگر چنان بهشتی وجود داشته باشد
دیگر من از خدایم
چیز دیگری نمی خواستم |
خان ننه ، هایاندا قالدین
بئله باشیوا دولانیم
نئجه من سنی ایتیردیم !
دا سنین تایین تاپیلماز
سن اؤلن گون ، عمه گلدی
منی گه تدی آیری کنده
من اوشاق ، نه آنلایایدیم ؟
باشیمی قاتیب اوشاقلار
نئچه گون من اوردا قالدیم
قاییدیب گلنده ، باخدیم
یئریوی ییغیشدیریبلار
نه اؤزون ، و نه یئرین وار
« هانی خان ننه م ؟ » سوروشدوم
دئدیلر کی : خان ننه نی
آپاریبلا کربلایه
کی شفاسین اوردان آلسین
سفری اوزون سفردیر
بیرایکی ایل چکر گلینجه
نئجه آغلارام یانیخلی
نئچه گون ائله چیغیردیم
کی سه سیم ، سینم توتولدو
او ، من اولماسام یانیندا
اؤزی هئچ یئره گئده نمه ز
بو سفر نولوبدو ، من سیز
اؤزو تک قویوب گئدیبدیر ؟
هامیدان آجیق ائده ر کن
هامییا آجیقلی باخدیم
سونرا باشلادیم کی : منده
گئدیره م اونون دالینجا
دئدیلر : سنین کی تئزدیر
امامین مزاری اوسته
اوشاغی آپارماق اولماز
سن اوخی ، قرآنی تئز چیخ
سن اونی چیخینجا بلکی
گله خان ننه سفردن
ته له سیک روانلاماقدا
اوخویوب قرآنی چیخدیم
کی یازیم سنه : گل ایندی
داها چیخمیشام قرآنی
منه سوقت آل گلنده
آما هر کاغاذ یازاندا
آقامین گؤزو دولاردی
سنده کی گلیب چیخمادین
نئچه ایل بو اینتظارلا
گونی ، هفته نی سایاردیم
تا یاواش – یاواش گؤز آچدیم
آنلادیم کی ، سن اؤلوبسن !
بیله بیلمییه هنوزدا
اوره گیمده بیر ایتیک وار
گؤزوم آختارار همیشه
نه یاماندی بو ایتیکلر
خان ننه جانیم ، نولیدی
سنی بیرده من تاپایدیم
او آیاقلار اوسته ، بیرده
دؤشه نیب بیر آغلایایدیم
کی داها گئده نمییه یدین
گئجه لر یاتاندا ، سن ده
منی قوینونا آلاردین
نئجه باغریوا باساردین
قولون اوسته گاه سالاردین
آجی دونیانی آتارکن
ایکیمیز شیرین یاتاردیق
یوخودا ( لولی ) آتارکن
سنی من بلشدیره ردیم
گئجه لی ، سو قیزدیراردین
اؤزووی تمیزلیه ردین
گئنه ده منی اؤپه ردین
هئچ منه آجیقلامازدین
ساواشان منه کیم اولسون
سن منه هاوار دوراردین
منی ، سن آنام دؤیه نده
قاپیب آرادان چیخاردین
ائله ایستیلیک او ایسته ک
داها کیمسه ده اولورمو ؟
اوره گیم دئییر کی : یوخ – یوخ
او ده رین صفالی ایسته ک
منیم او عزیزلیغیم تک
سنیله گئدیب ، توکندی
خان ننه اؤزون دئییردین
کی : بهشت ده ، الله
وئره جه ک نه ایستیور سن
بو سؤزون یادیندا قالسین
منه قولینی وئریبسه ن
ائله بیر گونوم اولورسا
بیلیرسن نه ایستیه رم من ؟
سؤزیمه درست قولاق وئر :
سن ایله ن اوشاخلیق عهدین
خان ننه آمان ، نولیدی
بیر اوشاخلیغی تاپایدیم
بیرده من سنه چاتایدیم
سنیلن قوجاقلاشایدیم
سنیلن بیر آغلاشایدیم
یئنیدن اوشاق اولورکن
قوجاغیندا بیر یاتایدیم
ائله بیر بهشت اولورس
داها من اؤز الله هیمدان
باشقا بیر شئی ایسته مزدیم
|
