یازان: حسن جداری
|
شاعر، که زبان آتشین محرومان هستی
شاعر، که صدا و فریاد و ناله کارگران هستی
شاعر، ای که نفس غرقه در خون شده مردممان هستی
قلبت سرشار از عشق و محبت محرومان است
وجودت کینه مقدسی در مقابل دشمن است
در دستت قلمی برا داری
اشعار پرحرارت و زیبایت را بنویس
خواسته های مردمت را بیان کن
به آنان با شعرت امید بده
که شب تاریک قطعا رفتنی است
روز به این سرزمین زیبا خواهد آمد
آفتاب دوباره شعله های نورش را به این دیار پر افتخار
خواهد افشاند
زمستان رفتنی است و بهار باز این سرزمین را پرگل
خواهد کرد
در باغ و بستان باز گلهای سرخ باز خواهند شد
خلق ما باز روزی خواهد خندید.
|
شاعر، ای کوتله لرین، اودلو دیلی
شاعر، ای ایشچیلرین، ناله سی، فریادی، سسی شاعر، ای خلقیمیزین قاندا بوغولموش نفسی کوتله لرچون، اوره گین عشق و محبت له دولو دوشمنه قارشی، وجودینده، مقدس کینه الده، کسگین قلمین یاز، حرارتلی، گوزل شعرلری خلقین ایستکلرینی، ایله بیان اونلارا ، وئر گیله شعریله، امید کی قارانلیق گئجه،سوزسوز، گئده جاق بو گوزل اؤلکه یه، گوندوز گله جاق گون ، گینه نورینی بو شانلی دیاره، سپه جاق قیش گئچیب، یاز گینه بواؤلکه نی گوللندیره جاق باغدا، بستاندا، گینه، قیرمیزی گوللر آچاجاق خلق، بیر گون گوله جاق |