Mensen met autisme zijn anders en hebben in zekere mate ondersteuning nodig om zelfstandig te kunnen wonen. Dat is geen reden om hen anders te behandelen dan een ‘normale’ jongvolwassene die zelfstandig wil gaan wonen. Met andere woorden: de persoon met autisme bepaalt wat hij wil, waar hij hulp vraagt, wie hij in zijn omgeving toelaat... Autiwoonzorg wil de toegang tot bestaande diensten makkelijker maken, door een eerste aanspreekpunt te zijn voor alle mogelijke problemen en naar de juiste dienst te kunnen doorverwijzen. Het zorgaanbod moet makkelijker te bereiken zijn, beter samenwerken, fijner afgestemd op autisme: geoptimaliseerd.

Er is een verband tussen armoede en handicap, dit is niet anders voor personen met autisme[1]. Om armoede te bestrijden en volwaardige participatie aan en integratie in de maatschappij te bevorderen, moet de ondersteuning voor de persoon met autisme in zijn breedste betekenis alle domeinen van het leven beslaan. De ondersteuning moet daarenboven flexibel zijn om te kunnen inspelen op crisissituaties. In dit verband kan opgemerkt worden dat ook in het wonen flexibiliteit vereist is. De traditionele oplossing voor mensen met een handicap, namelijk groepswonen, is voor personen met autisme namelijk geen optie[2]. Wonen en zorg worden volledig van elkaar gescheiden.