Morgens in ut skiemer, siëst su al deur de velden strúnen , soekend naar un mooi plekje wer’t su hun hobby út oefene kenne. Hun voorkeur gáát vaak út naar de maisvelden. Nee, niet at ut lange mais dur nog op staat, mar at ut maaid en ploegd is. Dan kenne su miskien nog fine, war su ut jaar dur foar over ut hoofd siën heffe of wat toen nog te diep in u gróón sat. Ja, na ut maaien en ploegen, dan mutte je dur weze, de grauwe kleiklùten mutte je dan mar foar lief nimme. De ouwe plunje heffe su weer an trokken , nadat de opdroogde klei fan de week ur voor dur wat ou skúdden is. Ja, wat wùst ok , de bist in een minuut of tiën toch weer hatstikke smerig in die drekbende, dus de goeie broek laast wel thùs. Nou nog even ut apparaat instelle en ut soeken ken beginne. Foarsichtich gane su de gróón ou tasten, fan links naar rechts en weer terug. Su gaat ut de hele tiid deur, de godgáánse morren lang .Geen wonder dar su wel us wat freemd met u kop staan te slingeren ast met su staast te praaten. Mar ut sei su fergeven, want su fine wel mooi spul en dér binne su ok apetrots op. Su heffe allemaal hun eigen soekplekjes en wete krekt wér at su hun mooiste dingen fónnen heffe. Mar dat must hun niet frage, want dan liekt ut krekt of heffe su allemaal last van geheugenferlies. Wér hest dat fónnen Klaas, Uuh, nou erges bij Skarnegoutum of su, dat weet ik niet su goëd meer??, En dou Jan, wer hest dou die fibula ut u gróón haald? en Jan met un onozel gezicht, Nou , su goed at ik my herinnere ken , ergen bij Drilst in u buurt, mar dat weet ik niet meer seker. Nee, deur de week wete su niet su goëd meer wér at su hun munten en mooie piipekoppen fònnen heffe. Wat dat betreft, binne ut krekt fissers, die wete ok nooit te fertellen wér at su de grootste fissen fange. Trouwes, dat piepke wat su in hun koptelefoan krije, at su wat in u gróón teugen komme het wel by ferskienselen, want su hoefe mar un gelúdsje te horen war dur op liekt en su stane gelyk naar beneden te staren, krekt as ot su de skoenfeters weer vast make mutte. Su het elke hobby sien bysonderheden must mar dinke en su mutte we ut ok mar late. Nou lui, ik su sége, nog mar un fyne jachttiid en sorch dat ut A.S.P.straks goëd ut u ferf komt dan heffe alle Sneekers dur nog wat an.