با توجه به گوناگونی و تنوع گیاهی موجود در مناطق مختلف، عسل ها با یکدیگر متفاوت بوده و تشخیص عسل طبیعی طبق یک دستورالعمل خاص غیر ممکن می باشد اما می توان به چند نکته در این زمینه اشاره نمود که عسل دارای عطر و طعم خاص می باشد و طعم شیرین آن تقریبا گلو را می سوزاند و دارای غلظتی نسبتا زیاد بوده و در دمای گرم رقیق و در دمای سرد غلیظ تر می شود و هز همه مهمتر اینکه عسل طبیعی به مرور زمان، مخصوصا هنگامی که در یک محیط مرطوب یا سرد قرار می گیرد و یا هنگامی که موادی به غیر از همان عسل به آن افزوده می شود، مانند موم یا گرده گل یا حتی بزاق دهان (مخصوصا وقتی قاشق را در دهان برده و دوباره در عسل قرار می دهید)، به تدریج رسوب کرده و سفت می شود. در این هنگام عسل طبیعی دارای ظاهری یکنواخت چون روغن می باشد و کریستاله می گردد و رنگ آن مایل به کرم می شود و تفاوت این عسل طبیعی رسوب کرده با عسل غیرطبیعی که شکرک زده در این است که هنگامی که این عسل طبیعی را در دهان قرار می دهید و یا در بین انگشتان فشار می دهید به راحتی با دمای بدن پس از چند ثانیه آب می شود و شما نرمی روغن را حس می کنید اما عسل شکرک زده دارای دانه های شکر بوده و زبری و متبلور بودن آن را به راحتی حس می نمائید. در آخر باید خاطر نشان کرد که رسوب کردن عسل مربوط به دیاستازی است که زنبور هنگام تغلیظ کردن شهد گل به آن اضافه نموده و به همین دلیل عسل مصنوعی چون در معده زنبور نبوده و به آن دیاستاز اضافه نگردیده هیچگاه رسوب نمی نماید