در يکي از بررسي هايي که در هند انجام شده، محققان خواص دارويي عسل را با درمان قراردادي (سولفاديازين) بر روي 104 بيماري که داراي سوختگي درجه يک بودند، امتحان کردند. پس از گذشت يک هفته از شروع درمان 91 درصد از بيماراني که تحت معالجه با عسل قرار گرفته بودند، هيچ گونه عفونتي نکردند. اين در حالي است که تنها 7درصد از افرادي که از دارو استفاده کرده بودند، دچار عفونت نشدند. همچنين بسياري از بيماراني که در گروه درماني عسل قرار گرفته بودند، قادر شدند تا خيلي زودتر بهبود پيدا کنند. يکي ديگر از مزاياي عسل در تحقيقي که بر روي افراد سزارياني و هستورکتومي ( بيرون آوردن رحم) انجام شد، کاملا مشهود است. بدن اين افراد خيلي زودتر از سايرين، از کليه عفونت ها پاک شد و خيلي زودتر از بيمارستان مرخص شدند. واکنش شفابخش عسل آن هم زمانيکه به صورت موضعي استعمال مي گردد، از روند خاصي پيروي مي کند. از آنجاييکه عسل به طور اخص از گلوکز و فراکتوز ( دو نوع قندي که آب زيادي به خود جذب مي کنند) تشکيل شده، به همين دليل آبي را که در روي زخم ها جمع مي شود را به خود جذب مي کنند، از اينرو رشد باکتري ها و قارچ ها در آن محل متوقف مي شود. اين ميکروارگانيسم ها (همان موجودات ذره بيني "قارج و باکتري") در محيط هاي مرطوب و نمدار رشد مي کنند.
روزانه يک قاشق عسل بدن را در مقابل راديکال هاي آزاد محافظت مي کند
مصرف روزانه يک قاشق عسل گردش خون در رگ ها را تسريع مي بخشد و موجب توليد آنتي اکسيدانهاي خاصي در بدن انسان مي شود. عسل براي افراد سالم، کسانيکه کلسترول بالا و ديابت نوع 2 دارند، مفيد مي باشد در آزمايش هاي مختلفي که بر روي افراد سالم و کسانيکه داراي کلسترول بالا بودند و يا اينکه دچار ديابت نوع دوم بودند، انجام شد، دانشمندان به اين نتيجه رسيدند که عسل يکي از مناسب ترين شيرين کننده ها براي تمام گروه هاي ذکر شده مي باشد. براي 15 روز، به 8 فرد سالم، 6 بيمار با کلسترول بالا، و 7 بيماري که داراي ديابت نوع دوم بودند به ميزان مشابهي شکر، عسل مصنوعي، و عسل طبيعي خورانده شد. در افرادي که از سلامت کامل برخوردار بودند، مصرف شکر و عسل ساختگي يا تاثير منفي بر روي آنها داشت و يا به طور کلي هيچ تاثيري نداشت. اين در حالي است که مصرف عسل طبيعي در اين افراد منجر به کاهش 7 درصدي کلسترول، 2درصد تري گليسريد، 6درصد هموسيستين ( يکي از فاکتورهاي ريسک ابتلا به بيماري هاي قلب - عروقي)، و 6درصد قند خون شد. همچنين HDL و يا همان کلسترول خوب خون آنها به ميزان 2درصد افزايش پيدا کرد.در بيماراني که داراي کلسترول بالا بودند، عسل مصنوعي ميزان LDL يا همان کلسترون بد خون را کاهش داد. اين امر در حالي است که مصرف طبيعي عسل منجر به کاهش 8 درصدي کلسترول شد که در اين ميان سهم کلسترول بد خون 11 درصد بود. همچنين پروتيئن انفعالي C نيز تا 75 درصد کاهش پيدا کرد.و نهايتا در بيماراني که مبتلا به ديابت نوع دوم بودند، مصرف عسل طبيعي باعث کاهش قابل توجه قند خون در آنها گرديد. بنابراين بهتر است کمي عسل را صبح ها در شير، ظهرها در ماست و يا يعد از ظهر در چاي خود مخلوط کنيد و از نوشيدن آن لذت ببريد. به نظر مي رسد که مصرف يک قاشق عسل به طور روزانه، نياز شما به مصرف داروهاي مختلف را تا حد زيادي کاهش مي دهد.هر چند آداب غذايي جديد، مانند گذشته به خواص غذايي فوق العاده عسل اهميت نمي دهد، اما نبايد فراموش کرد که عسل حاوي مقادير زيادي ويتامين B2 ، ويتامين B6 و آهن و منگنز مي باشد.
انتخاب و نگهداري
عسل را هم مي توان به صورت بسته بندي و هم به صورت عمده خريداري کرد. اين روزها اغلب عسل را پاستوريزه مي کنند، اما در بازارهاي بومي مي توانيد انواع خام آنرا نيز پيدا کنيد. عسل خام که پاستوريزه و تصفيه نشده است، داراي بالاترين خواص آلي مي باشد و جز» بهترين انتخاب ها محسوب مي شود. دنبال انواعي از عسل برويد که روي آن برچسب : "100درصد طبيعي" خورده باشد. عسل هاي طبيعي معمولا نيمه شفاف هستند، عسل هاي کرمي رنگ، غير شفاف هستند و باافزودن بلور عسل به عسل مايع درست مي شوند. عسل با کيفيت ويژه، از نکتار گل هاي مختلف مانند سنبل و آويشن درست مي شود و به صورت فراوان در دسترس مي باشند. به خاطر داشته باشيد که هر چه عسل پر رنگ تر باشد، طعم آن سنگين تر است. مي بايست عسل را در يک ظرف در بسته نگهداري کنيد و از ورود هوا به داخل آن جلوگيري نماييد. اگر عسل را در محلي خشک و خنک نگهداري کنيد، مي توانيد براي زمان نامحدود از آن استفاده نماييد.دليل اين امر وجود مقدار زيادي شکر و PH اسيدي بالاي در آن مي باشد که از رشد هر گونه ميکروارگانيسمي جلوگيري مي نمايد. اگر عسل را در محل سرد نگهداري کنيد، غليظ و سفت مي شود و اگر آنرا در محل گرمي نگهداري کنيد رنگ آن تيره شده و طعم اوليه خود را از دست مي دهد. انبار يا هر جايي که عسل در آن نگهداري مي شود بايد پاکيزه و براحتي قابل تميز شدن باشد ، و در دسترس حشرات ، جانوران و يا آلودگي هاي نظير گرد و خاک نباشد . دماي انبار و طول مدت نگهداري نيز بر کيفيت عسل تاثير مي گذارد . اگر عسل را بعد از بسته بندي نهاي دردماي 22 تا 25 درجه سانتي گراد انبار کنيم تغييرات آن در سطح قابل قبول بوده و موجب از بين رفتن رنگ ، طعم و آنزيم هاي عسل خواهد شد . عسلي که مرحله نهايي ( حرارت) را نگذرانده است بايد در دماي کمتر از 10 درجه سانتي گراد نگهداري شود . انجام اين کار روي رنگ ، عطر و طعم عسل حتي پس از سالها هيچ تاثيري نخواهد گذاشت . بهترين دما براي نگهداري عسل 7 الي 12 درجه سانتي گراد مي باشد. از آنجائيکه عسل خيلي زود بوهاي خارجي را به خود جذب مي کند بنابراين نبايد آنرا نزديک موادي مانند پارافين ، قير ، بنزين و ماهياي دودي نگهداري نمود. از آنجائيکه عسل شديدا جاذب الرطوبه است بنابراين در هر جا که نگهداري مي شود اعم از جاهاي مرطوب ، خشک ، داخل يخچال و قفسه ها بايد فقط در ظروف سر بسته با سر پوش محکم باشد. بر خلاف اغلب مواد غذايي عسل را مي توان براي مدت نامحدود نگهداري نمود . عسل طبيعي بسته بندي شده در اثر گذشت زمان کمي از نظر طعم تندتر و از نظر رنگ تيره تر مي شود ، اما کيفيت آن در صورتي که در معرض هوا قرار نگيرد تغييري نخواهد کرد. نگهداري عسل به مدت طولاني ، روي ترکيبات آن اثرات زيادي مي گذارد ، عسل شبدر محصول سال 1923 با عسل شبدر محصول 1957 ، با هم مقايسه شده است . افزايش ميزان هيدروکسي متيل فورفورال ( HMF ) در عسل در طي مدت نگهداري ( زمان و حرارت ) بيانگر کيفيت عسل مي باشد . ميزان HMF در عسل در طي مدت نگهداري و درجه حرارت را نشان مي دهد.
ظروف نگهداري عسل
عسل داراي خاصيت اسيدي بوده و نگهداري و بسته بندي آن در ظروف فلزي بسيار خطرناک است ; زيرا اسيد موجود در عسل موجب خوردگي فلزات مي شود سپس آن با مواد قندي عسل مخلوط مي شود و روي کيفيت عسل تاثير مي گذارد . سالم ترين روش نگهداري عسل در حجم کم ظروف شيشه اي ، لعابي يا سفالي است براي نگهدار عسل به حجم زياد بايد از ظروف استيل ، گالوانيزه و يا ظروفي که سطح داخلي آنها بوسيله مواد مقاوم به اسيد عسل پوشيده شده باشد ، استفاده نمود . امروزه اغلب زنبورداران ايراني از ظروف پلاستيکي 30 -40 ليتري براي نگهدار عسل استفاده مي کنند . اينگونه ظروف براي نگهدار عسل مناسب نبوده زيرا در جريان حمل و نقل موجب شکسته شدن آن و ضايع شدن عسل مي شود . از يک طرف در انبار آن تحت تاثير اسيدهاي عسل قرار مي گيرند و خورده مي شوند و از طرف ديگر بوي پلاستيک موجب کاهش کيفيت عسل شده و پس از متبلور شدن عسل در آنها در موقع حرارت دادن و ذوب کردن عسل با مشکلات زياد مواجه خواهد گشت .
ادامه دارد....