|
عسل ماده شيرين و غليظي است که توسط زنبوران عسل از شهد گل گياهان جمع آوري شده و تغيير شکل مي يابد و سپس در داخل سلولهاي مومي کندو ذخيره مي شود.
بطور مختصر مراحل تبديل شهد به عسل عبارتند از تبخير فعال وغير فعال آب، افزودن بزاق زنبور عسل شامل اينورتاز (Invertase)، دياستاز (Diastase)، گلوکزاکسيداز(Glucose Oxidase)، پرولين (Proline) و استيل کولين (Acetylcholine a.o) a.o مي باشد. زنبوران به شهد، آنزيمي به نام اينورتاز، ساکاراز مي افزايند که باعث تغييرات شيميايي مهمي شده و در نتيجه قند بيشتري نسبت به شهد بدون آنزيم توليد مي کنند. عسل علاوه بر گلوکز و فروکتوز (حدود 70 درصد وزن خشک عسل) داراي قندها، آمينو اسيدها، مشتقات معدني، استيل کولين، مواد ضد باکتري، آنزيمها، ويتامين ها و نيز ساير مشتقات گياهي است. با توجه به ترکيبات پيچيده عسل نمي توان آن را با قندهاي معمولي مقايسه نمود.
عسلهاي تک گل (يکنواخت) مي توان با روش هايي زنبورها را طوري تربيت کرد که فقط از يک گياه خاص (مثلا اقاقيا يا آويشن) شهد جمع آوري کنند. عسل تهيه شده از اين روش با نام همان گل مشخص مي شود. در اين روش با بکار بردن روش هاي خاص زنبورها عطر اين گياه را تشخيص داده و از ميان چند گل که بطور همزمان گل داده اند، گل مورد نظر را شناخته و فقط از آن عسل جمع آوري مي کنند. عسل درماني:
خواص اثبات شده داروئي عسل در علم پزشکي به شرح زير است: 1- خواص ضد باکتريايي و آنتي بيوتيکي و همچنين خاصيت ضد التهابي عسل. 2- گلوکز و فروکتوز عسل سريعا جذب شده و به انرژي تبديل مي شوند. 3- اعمال کبد را فعال کرده و در دفع سموم (دتوکسکشين) از کبد مؤثر است. 4- حرکات و ترشحات روده را بهبود مي بخشد. عسل داراي يک اثر ملين بوده و ترشحات روده ها را تحريک مي کند. فشار اسمزي بالا، وجود ترکيبات معطر و استيل کولين باعث بروز اين اثرات مي شود.
رنگ و خواص درماني چند نمونه عسل
|