 Ik zit op de hurken, geconcentreerd. Op de foto ben ik nog geen 1,5 jaar oud. Deze foto illustreert heel mooi wat het voor mij betekent om met een verkorte arm door het leven te gaan. Mijn ouders vertelden dat voordat ik echt zelf los kon lopen ik altijd op mijn hurken ging zitten, wanneer ze mijn hand los lieten. Dat wat voor anderen vanzelfsprekend is, waar ze nog niet eens bij stil staan, balans, moest ik als kind eerst zelf ontdekken, mij eigen maken en er op gaan vertrouwen voordat ik kon lopen. En dat fenomeen doet zich telkens weer voor in mijn leven.  Telkens weer dezelfde vragen, hoe werkt het voor anderen, analyseren, het vraagstuk terugbrengen tot de kern, kan ik het me eigen maken, hoe pas ik het vervolgens toe in mijn leven en hopen dat het ook voor mij gaat werken. Het is een telkens terugkerende iets, op allerlei gebieden in mijn leven. Ook de informatie op deze website is zo ontstaan. Natuurlijk geldt dit voor iedereen, alleen is de moeilijkheidsgraad afwijkend met een verkorte arm. Je moet meestal zelf oplossingen bedenken/zoeken voor zaken die je tegen komt. Dat is soms een echte uitdaging en vraagt kennis over veel verschillende disciplines. Ik bezit kennis over fysiotherapie, ergotherapie, adaptie techniek, fitness, pijnbehandeling, klachten aan het bewegingsapparaat, het spierstelsel, het menselijke skelet enz. Dat ik natuurkunde ben gaan studeren begrijp ik nu wel. En de natuurkundige achtergrond heeft mij enorm geholpen bij het analyseren van het probleem van de overbelasting. Spier balans is belangrijk voor mijn lichaam. Ik begrijp nu waarom de chiropractor fitness adviseert. Een eenvoudige mechanica model maakt de krachten zichtbaar die aanwezig zijn in mijn lichaam. Dit model ondersteunt het advies van de chiropractor. Spieren onderhouden is heel belangrijk, weet ik nu! Soepele sterke spieren zijn de wapens tegen pijn klachten. |