 Dag 1 – Amsterdam naar Caïro
Eindelijk vandaag gaan Jolanda en ik op reis. Jolanda was rond 16:30 uur bij mij, samen nog even een pizza gegeten en om 18:00 uur stond John voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Inchecken was al gedaan, dus we hoefde alleen nog maar bagage af te geven. Dit ging gelukkig heel snel. Ook de rij bij de douane was erg klein. Eerst nog even kopje thee en koffie gedronken, wat tijdschriften gekocht en op naar de gate. Eenmaal in het vliegtuig hebben we lekker een wijntje genomen, getracht naar een film te kijken maar volgens Jolanda kletste ik alleen maar. Was in ieder geval heel gezellig. Bij het eten, wat overigens heerlijk was nog een wijntje genomen en later bij de koffie nog een lekkere cognac. We waren precies op tijd op de luchthaven in Caïro. Daar werden we begroet door Mohammed. Hij zorgde voor onze visa en toonde ons waar we moesten wezen. Ook konden we een eerste snelle kennismaking doen met de groep. We waren ook daar weer snel door de douane waar Nienke, onze reisleidster, ons al stond op te wachten. Vervolgens naar het hotel met twee minibussen, een voor de bagage en een voor onszelf. In het hotel even kort uitgelegd voor ontbijt e.d. en volgende dag om 10:00 uur korte briefing over de komende dagen in Caïro. Vervolgens moest 18 man in 2 piepkleine liften naar boven. Wij zaten op de 7e verdieping. Gauw bed ingedoken en een koude nacht gehad (geen deken en een raam open).
Dag 2 - Caïro 's-morgens vroeg uit de veren. Het was een koude nacht. Eerst lekker gedoucht, vervolgens naar ontbijtzaal op de negende verdieping. Op ons gemak ontbeten, mijn neefje (om 08.30 uur NL tijd) gebeld omdat hij jarig was die dag. Toch even persoonlijk feliciteren. Om 10:00 uur een kort verhaal van Nienke wat de ideëen waren voor de komende dagen. Officieel was er een vrije dag vandaag maar Nienke had het voorstel om met zijn allen een wandeling te doen door Caïro. We zouden starten bij de Citadel. Eerst zijn we geld gaan pinnen voor onze dagen in Caïro tot en met Luxor. Vervolgens hebben we een aantal taxi's aangehouden om naar de Citadel te gaan. Taxirijden, of rijden in het algemeen, is in Caïro een heuze belevenis. De taxi's zijn, over het algemeen, oud en het is ontzettend druk in Caïro met auto's. De Citadel is een geweldig complex. De citadel werd in 1176 gebouwd door Salah ed-Din, die de stad tegen de kruisvaarders wou beschermen. Tot de 19e eeuw verbleven de Egyptische vorsten er, die haar telkens weer met een stukje uitbreidden. Daarna was ze een tijdje legerkazerne en gevangenis, om uiteindelijk in 1983 haar poorten voor het publiek te openen. De citadel omvat 3 moskeeën, waaronder die van Mohammed-Ali, die als symbool voor Caïro wordt beschouwd. Vanaf de Citadel konden we de Piramides in de verte zien. Ook een geweldig uitzicht over de stad Caïro. In het restaurant van de Citadel hebben we een lunch gehad. Dit was heerlijk. Allemaal kleine Egyptische hapjes vooraf en vervolgens beef, rijst en groenten. Daarna kregen we een heerlijke sinaasappel en koffie of thee. Na de lunch hebben we al wandelend onze weg vervolgd. Allereerst naar een tweetal moskeeën, de moskee sultan Hassan en de moskee Er-Rifaï.
De Moskee sultan Hassan Gelegen aan de voet van de Citadel. Deze moskee is opgetrokken in de 14e eeuw. Dit is een grote indrukwekkende moskee, die niet langer wordt gebruikt. Het is een meesterwerk van mohammedaanse bouwkunst. De grootsheid van het gebouw wordt nog versterkt door de siermotieven, niet zo talrijk, maar wel van een uitzonderlijke rijkdom. Het portaal heeft een stalactietengewelf en de kroonlijst is in honingraat. Ook de binnenkant is grandioos. Een immens plein dat omringd wordt door 4 liwans, gevormd door bogen die qua draagkracht en elegantie hun gelijke niet hebben. Grote stalactietenkoepel. Mooie versieringen van polychroom marmer langs de muren. In het mausoleum van sultan Hassan zie je een schitterende korandrager met inlegwerk.
De moskee Er-Rifaï Deze moskee is gelegen tegenover die van sultan Hassan. Ook dit gebouw is behoorlijk indrukwekkend. Ze herbergt de graven van Koning Foead (gestorven in 1936) en Faroek (gestorven in 1965) en het graf van de sjah van Iran.
Vanaf de moskeeën zijn we verder gelopen naar de wijk Khan El-Khalili. Hier is ook een grote, populaire soek gevestigd. Hier konden we winkelen, als we dit wilde, maar we waren eigenlijk al weer behoorlijk moe en hebben gezellig op een terras wat mint gedronken en wat fallafel gegeten alvorens weer met taxi's terug te gaan naar het hotel.
Gelukkig hadden we nu dekens op onze bedden gekregen en heb ik heerlijk geslapen.
Dag 3 - Caïro Vanochtend weer vroeg op. Eerst ontbijt, aan tafel met Huub en Janneke. Na het ontbijt verzamelen voor een bezoek aan de piramides van Gizeh, één van de 7 wereldwonderen. Echt een heel indrukkwekkend geheel; eigenlijk niet te beschrijven. Eerst hebben we de piramides bewonderd en vervolgens op zoek naar de Sfinx. Achter de piramides allerlei paadjes doorgelopen en ineens zagen we de Sfinx. Op weg ernaar toe ontzettend veel schoolkinderen die hallo zeiden en handje wilde schudden. Na het bezoek aan de Sfinx zijn we via de processieweg naar de 2e piramide gewandeld. Hier eigenlijk gewoon op een rotsblok gezeten en het mooie wereldwonder aanschouwd. Vervolgens met de bus naar een uitzichtpunt gereden waarop je de 3 piramides tegelijk op de foto kon krijgen. Vandaar weer terug, met de bus, naar de Sfinx en wederom (omdat we deze in de ochtend al hadden gezien) gezeten en gestaard. Toen richting het centrum voor een heerlijke lunch in een falaffel tentje waar bijna alleen maar Egyptenaren binnen waren. Vervolgens naar het Egyptisch museum gewandeld. Heel erg indrukwekkend. We hadden een gids maar daar zijn Jolanda en ik al heel snel van bekomen en hebben we bij hem aangegeven dat we op ons zelf door het museum wilde wandelen. We zijn direct naar de 1e verdieping gegaan en hebben daar de schatten van Toetanchamon bewonderd en de vele soorten stoelen, beelden, mummies etc. Na 2 uur te hebben rondgewandeld begint alles toch wel een beetje te duizelen en zijn we weer naar buiten gegaan. Met de bus zijn we weer teruggegaan naar het hotel. Eerst lekker opgefrist en toen weer met taxi's naar Down Town (Felfellah restaurant) waar we heerlijk hebben gegeten. Rond 22:00 uur waren we weer terug in het hotel en zijn we direkt gaan slapen. Morgen weer vroeg op voor onze rit naar de eerste Oase.
De piramides liggen aan de rand van de stad en werd tijdens het Oude Rijk (2700-2350 v.Chr.) aangelegd. Je vindt er niet alleen de bekende 3 piramiden en de sfinx, maar in totaal wel een honderdtal piramiden, die vaak nauwelijks boven het zand uitsteken. De drie grootste en bekendste zijn die van Cheops, Chefren en Mykerinos.
Één van de gangsbaarste theorieën die rond gaat is dat voor de bouw van de piramide eerst een hellend vlak rond de bouwplaats werd aangelegd (een beetje als een spiraal), waarover arbeiders de kalkblokken van 2,5 ton op houten sleden naar boven sleurden. Vervolgens werden de piramiden bedekt met een gladde, witte kalklaag en bekroond met een pyramidion, een kleine top die met electrum werd bedekt, een legering van goud en zilver, waardoor zonnestralen werden weerkaatst. De piramiden zijn gebouwd door 20.000 tot 30.000 betaalde arbeiders.
Een piramide, hoe gaat dat in zijn werk Na zijn dood werd het lichaam van de farao met een begrafenisboot getransporteerd tot de tempel van de vallei, gebouwd aan de rand van een waterbekken dat via een kanaal met de Nijl in verbinding stond. Daar werd het lichaam gebalsemd. Vervolgens werd het gemummificeerde lichaal over de processieweg naar de graftempel aan de voet van de piramide gebracht. Daar werden de laatste begrafenisrituelen uitgevoerd. Dan pas werd de farao naar zijn laatste rustplaats gedragen in het hart van de piramide, die als een overgangsfase tussen aarde en hiernamaals werd beschouwd. Vandaar kon zijn ziel terugkeren naar Ra, de zonnegod waarvan de farao de goddelijke afstammeling was. Soms werden rond de grote piramiden nog enkele kleinere secundaire piramiden opgetrokken. Zij waren bestemd voor de koninklijke echtgenotes van de farao.
De piramide van Cheops De grootste piramide van de vlakte van Gizeh. Oorspronkelijk was ze 146m hoog (vandaag nog 137m). Elk zijvlak was 230m lang. Er wordt beweerd dat de bouw van deze piramide 20 jaar duurde, waarbij 2,5 mln blokken kalksteen werden gebruikt. Volgens Napoleon zou met een dergelijke hoeveelheid bouwmateriaal een muur van 2 m hoog en 30 cm dik rond heel Frankrijk kunnen worden gebouwd. De architecten zouden heel precies de zijden van de piramiden naar de vier windstreken hebben georiënteerd, waarbij ze gebruik maakten van de stand van 2 sterren die, zoals specialisten thans hebben uitgerekend, 2467 v.Chr. ons firmament sierden. Dit bouwwerk was de laatste rustplaats van farao Cheops, zoon van Snofroe (4e dynastie) voor wie de twee grote piramiden in Dahsjoer, 25 km zuidwaarts, werden opgetrokken.
De witte kalklaag is verdwenen van deze piramide en het topje ontbreekt ook.
De piramide van Chefren De op een na grootste piramide, gebouwd voor farao Chefren, zoon van Cheops. De piramide ligt ten zuidwesten, op dezelfde lijn als die van Cheops. Oorspronkelijk was de piramide 143m hoog (thans 136m), met zijden van 210m. Deze piramide lijkt hoger, maar dat komt omdat ze op een kunstmatig plateau ligt. Op de top van deze piramide is de oorspronkelijke kalklaag bewaard gebleven. Ten westen van de piramide werd een reeks kamertjes blootgelegd die vermoedelijk door bouwvakkers werden gebruikt. Aan de oostwand liggen resten van de dodentempel van Chefren en de fameuze processieweg die naar resten van de valleitempel leidt, precies naast de sfinx.
De piramide van Mykerinos Het kleintje van de drie, maar niet meer indrukwekkend. De piramide voor farao Mykerinos, zoon van Chefren en kleinzoon van Cheops. 66m hoog en 108m breed. Ze werd ten zuidwesten van de piramide van Chefren opgetrokken, op dezelfde lijn als de andere piramiden. De bedekking met roze graniet uit Aswan aan de onderkant van de piramide is nog steeds zichtbaar. Daarboven was deze piramide tot de top met glanzend witte kalk bedekt. Ondanks een enorm gat dat in de 12e eeuw in de piramide werd geslagen, bleef ze tot de 19e eeuw ongeschonden. Voor de zuidwand van de piramide zijn drie kleinere piramiden, bestemd voor de koninklijke echtgenotes.
De Sfinx 300 meter ten oosten van de piramide van Chefren. Deze reusachtige katachtige van kalkrots waakt sinds 2500 jaar over de necropolis van Gizeh. Hij vertoont een opvallende gelijkenis met de farao's. Dit naar het oosten gerichte beeld van 73 m lang en 20 m hoog is wellicht het bekendste en meest mysterieuze beeld van heel Egypte. De baard is te bewonderen in het British Museum, de neus daarentegen, die werd door de mammelukse soldaten als schietschijf gebruikt. Tussen de immense voorpoten staat een stele die de droom van Thoetmozes IV (18e dynastie) uitbeeldt. Daarop staat hoe de sfinx rond 1400 v.Chr. de farao smeekt om hem van onder het zand te halen. In werkelijkheid is de arme sfinx talloze malen onder het zand bedolven geweest. Alleen zijn opmerkelijke hoofd bleef er altijd bovenuit steken. Om de gevolgen van winderosie, massatoerisme en vervuiling wat glad te strijken werd het beeld volledig gerestaureerd.
Dag 4 - Caïro naar Bahariyya Oase Vandaag is het eerste kerstdag. Om 07:30 uur vertrek voor de rit naar de Bahariyya Oase. Rond 14:00 uur zijn we hier aangekomen in het hotel (Panorama Oasis Hotel in Bawiti). Er was voor ons een lunch bereid. Na de lunch was er een mogelijkheid voor een exursie maar dat hebben Jolanda en ik niet gedaan. Wijn zijn het dorp ingelopen en de berg bij het hotel opgeklommen. Eenmaal boven op de berg lag er één vlakte van zwarte bergen (zwart vanwege vroeger vulkanisch gebied). De zonsondergang hebben we bekeken vanaf het dakterras bij het hotel, met een heerlijk wijntje erbij. In de avond een diner en daar weer op tijd naar bed.
De Bahariyya Oase Bahariyya is de oase in de Libische woestijn die het dichts bij Caïro ligt. De zandduinen en -heuvels, die gedeeltelijk bedekt zijn met zwarte stenen van vulkanische oorsprong, vormen een verrassend landschap (de zwarte woestijn). De aanwezigheid van ijzer in dit gebied is nauw verbonden met het vulkanisme. De bronnen zijn doorgaans warm en bevatten veel ijzer. Er wordt trouwens nog steeds een ijzermijn geëxploiteerd. Bahariyya bestaat uit eigenlijk uit een groep dorpen die elk op zich een minioase vormen en door groene tuinen omringd worden met daartussen de woestijn. De twee belangrijkste dorpen Bawiti en El-Qasr zijn intussen tot één stad vergroeid. De 35.000 inwoners werken in de ijzermijn (Managum) of telen fruit en groenten in hun tuinen (dadels, abrikozen, olijven, watermeloenen ....). Er zijn tal van bronnen en veel ervan zijn warm. Voor de oase via een weg met Caïro verbonden was (sinds 1967) was ze op het vlak van voedsel volledig zelfbedruipend en met het water werd er ruilhandel bedreven. De karavanen deden er 10 dagen over om de 390 km af te leggen en dat beperkte natuulijk de handelsmogelijkheden. Bahariyya is het grootste centrum voor woestijnsafari's met een 4x4. Onlangs zijn er ook mummies van de 26ste dynastie ontdekt. Het zouden de mummies kunnen zijn van familieleden van Khensu Eyuf Ankh, die van 589 tot 570 v.Chr. over de oase regeerde.
Dag 5 - Bahariyya Oase naar Witte Woestijn Vanochtend om 08:00 uur vertrek naar de Witte Woestijn. Onderweg zijn we gestopt bij Black Mountain en de Crystal Mountains. Rond 11:00 uur aangekomen op de plaats waar we zouden vertrekken voor onze tocht door de woestijn. De kamelen kwamen iets later (we hadden 7 kamelen). Ik ben begonnen met wandelen en Jolanda op de kameel. Het uitzicht is schitterend. Onwijze rotspartijen, witte rotsen met geel zand ervoor. Zo indrukwekkend, zulke schone luch en zo heerlijk rustig. Na een behoorlijk eind lopen kwam er veel mul zand en ben ik in de jeep gestapt. Na een poosje zijn we gestopt en kregen we een zakje chips en wat te drinken. We zijn onze weg weer vervolgd, Leonie, Vera en ik in de jeep, de rest wandelend of op de kameel. Onderweg ging de jeep kapot. Hij begon vreselijk te roken. Er kwam allerlei gereedschap boven tafel en de panne werd ter plekke gerepareerd. We konden weer verder. Uiteindelijk kwamen we bij een waterbron waar we met zijn 3'en in de andere jeep zijn gestapt en zijn we gaan rijden door de woestijn naar een ander kamp om pannen op te halen. Wat we onderweg gezien hebben was zo indrukwekkend, zo overweldigend mooi dat ik het niet erg vond dat ik nog helemaal niet op een kameel had gezeten. Tegen zonsondergang waren we bij ons kamp en werd dit voorbereid voor de avond en nacht en hebben we de groep opgewacht. De big boss (bhudda) was ook aanwezig en hij zorgde ervoor dat de kamelen zouden blijven en dat we de andere dag toch nog een mooie tocht zouden gaan maken door de woestijn met als afsluiting een lunch. Dit was ter compensatie van de kamelen die er niet waren als ook het drinken dat niet voldoende aanwezig was. Natuurlijk vroeg Nienke ons eerst of we hiermee konden instemmen maar dat was geen probleem. Iedereen wilde dit wel. Zo had ik toch nog de kans om een ritje op een kameel te maken.
Toen het kamp was opgezet is de crew aan het koken geslagen voor ons. Het was echt heerlijk, macaroni, rijst, aardappelen met tomaat, kip en salades. Na het eten zijn we met een aantal een berg opgeklommen om de sterrenhemel van dichterbij te bekijken. Het is zo'n mooi gezicht. De lucht is zo helder zodat het lijkt alsof er echt miljoenen sterren in de lucht zijn. Later op de avond was er een lekker kampvuur en hebben we gezongen en veel plezier gehad. Rond 23:00 uur zijn we gaan slapen.
De Witte Woestijn De witte woestijn bestaat uit het oude deel en het nieuwe deel.
De oude witte woestijn wordt hier en daar begrensd door een asfaltweg. De witte heuveltjes die door de wind, zand en de erosie zijn aangevreten lijken nu wel een beetje op paddenstoelen. Natuurbeschermers trekken aan de alarmbel, want de basis waarop de paddenstoelen steunen zou verzwakken. Daardoor riskeert de hoed te zwaar te worden en er af te vallen. Sinds kort is de witte woestijn als natuurpark erkend.
De nieuwe witte woestijn is het deel van deze woestijn dat het verst van de weg verwijderd ligt. Een echt maanlandschap met duizenden heuveltjes die maagdelijk wit zijn en op een zee van zand lijken te drijven. Het is er ook netjes. Schitterende zonsondergangen en vooral zonsopgangen met kleuren die alleen de natuur zelf kan maken.
Dag 6 - Witte Woestijn naar Dakhla Oase Rond 06:00 uur werd ik wakker en ben ik de berg opgeklommen om de zonsopgang te bekijken. Daarna even snel tanden poetsen en wachten op het ontbijt.
Rond 09:00 uur gingen we onze weg door de woestijn vervolgen. Ik ben op de kameel gegaan en heb hier heerlijk op gezeten tot ergens 11:00 uur. Toen ben ik weer in de Jeep gestapt. We zijn met een aantal een stuk verder gereden en hebben hout gesprokkeld voor het vuur bij de lunch. Vervolgens zijn we naar de lunch plek gereden. Een en ander werd daar door de crew alvast voorbereid. Leonie, Vera en ik hebben lekker nog even van de zon genoten. Op een gegeven moment zijn we op een berg gaan zitten om de groep te kunnen zien aankomen. De lunch bestond dit keer uit macaroni, rijst, aardappelen met tomaat, groente en salades. Na de lunch moesten we nog een stevig stukje door mul zand lopen om weer bij onze minibus te arriveren. Vervolgens hebben we de reis vervolgd naar de Dakhla Oase. Het was weer een geweldige rit. Rond 19:00 uur kwamen we aan in Dakhla. Weer een leuk hotel (El Nogoum). Rond 19:45 uur verzamelen beneden in het hotel voor diner dat we hadden in het Araby's Restaurant. Daarna naar de kamer, even gedoucht en morgen weer vroeg op (07:00 uur) voor een tweetal excursies.
Dag 7 - Dakhla Oase Eerst heerlijk ontbeten en om 09:00 uur vertrokken voor excursie naar El-Qasr. Het is een van de meest oude dorpen. Hier kregen we een rondleiding. Het is een doolhof van overdekte straatjes, met huizen die gebouwd zijn met stenen van gedroogde modder. Sommige huizen zijn versierd met een deurlatei van acaciahout. Daar is dan meestal een vers uit de Koran in gekerfd, de naam van de eigenaar van het huis en van de schrijnwerker en rechts ook nog het logo van de schrijnwerker. De oudste deurlatei is bijna 500 jaar oud. Het is leuk om in El-Qasr rond te wandelen.
Terug bij de bus stond er een vrouw allemaal handgemaakte manden etc. te verkopen. Deze vrouw sprak heel erg goed Engels. Ze was opgeleid tot wiskundelerares. Toen ze terug kwam in het dorp kon ze geen baan krijgen als lerares. Inmiddels was haar vader overleden en kan ze niet weg uit het dorp omdat ze voor haar moeder moet zorgen. Lijkt me voor deze vrouw heel erg frusterend, maar misschien is dat helemaal niet zo.
Rond 12:30 uur zijn we terug in hotel voor de lunch. Eerst nog even getafeltennist met Tjeerd. Ik heb wel gewonnen maar het was wel close. Om 15:00 uur met de jeeps naar de zandwoestijn. Ik wilde eigenlijk eerst niet, zat me weer druk te maken om niets, maar Jolanda heeft me toch overgehaald. Ik vond het niet heel erg spectaculair, maar dat komt waarschijnlijk omdat de chauffeurs van de jeeps er kennelijk ook niet erg veel zin in hadden. Wel een hele mooie zonsondergang. Na de zonsondergang zijn we naar een zogezegd Bedoeïenkamp gereden voor het diner een dansvoorstelling. Na het eten moesten we echter nog zo lang wachten tot de dansvoorstelling zou gaan beginnen dat we maar terug zijn gegaan naar het hotel om op tijd te slapen. Morgen weer vroeg op voor onze rit naar Luxor.
De Dakhla Oase Na Siwa is Dakhla de oase die haar charme het beste bewaard heeft, dankzij de traditionele dorpen Bashandi, Balat, Qalamun en El-Qasr. De oase is langgerekt, ruim 70 km lang en pakt uit met verrassende landschappen. Aan de ene kant is er het rotsplateau dat als een onoverkoombare hindernis oprijst aan de rand van de oase, aan de andere kant zijn er de honderden zandduinen die elk jaar een eindje opschuiven en de elektriciteitsmasten bijna opslokken. De bevolking (85.000 inwoners) verdeeld over 20 dorpen, houdt de tradities van de oase levendig. Een minderheid van hen is van bedoeïenenafkomst, het grootste deel is afkomstig uit de Nijlvallei. Er worden heel wat verschillende gewassen geteeld: rijst, olijven, groenten (guaven, bananen.....) en natuurlijk ook dadelpalmen waarvan de vruchten na de zomer worden geoogst.
Dag 8 - Dakhla Oase naar Luxor Vanochtend om 05:00 uur ging de wekker. Ontbijt om 06:00 uur en om 07:05 uur vertrokken we richting Luxor. Eerst zijn we in Balat gestopt voor een wandeling door het dorp. Vervolgens door naar Kharga om lunch inkopen te doen. Een lange rit, maar goed te doen. Onderweg zijn we ergens gestopt voor de lunch. Heerlijke broden, blikjes tonijn, kaasjes, yoghurt etc.
Rond 16:00 uur in Luxor aangekomen. We hadden een heel mooi hotel (Lotus Hotel), gelegen aan de Nijl met een zwembad en balkon. We hadden ook uitzicht op de Nijl. Direct spullen neergelegd, bikini te voorschijn gehaald en het zwembad ingedoken (heerlijk 33 graden).
In de avond een heerlijk diner in een restaurantje vlakbij het hotel. Niet al te laat naar bed gegaan en we kunnen eindelijk de volgende dag weer een beetje uitslapen ;-)
Luxor Ligt circa 720 km ten zuiden van Caïro. Hier werd Thebe gebouwd, de grootste van de antieke hoofdsteden van het faraonische Egypte en eeuwenlang ingedommeld op de oever van de Nijl. Archeologen hebben echter voor een heropleving gezorgd, waardoor Luxor samen met Caïro is uitgegroeid tot een van de meest overbevolkte en toeristische steden van het land. Luxor heeft veel te bieden, namelijk zijn beroemde tempel in het midden van de stad, de tempel van karnak, de weelderig versierde koningsgraven waar de farao's voor eeuwig rusten, de feloektochten terwijl de zon langzaamboven de Nijl ondergaat. Een plaats die zowel door goden als farao's is gezegend.
Een stukje geschiedenis Toen Memphis hoofdstad was, was Thebe niks meer dan een bescheiden dorp dat een kleine, nog onbekende god vereerde: Amon. Omstreeks 2100 v.Chr. raakte het koninkrijk van Memphis meer en meer in verval door overdreven ambities en twisten. Tegelijkertijd rees de ster van Thebe. Na de korte bestuursperiode in Heracleopolis veroverde de Thebaanse koning Mentoehotep heel Egypte en verenigde hij het land. De macht van Thebe bereikte een hoogtepunt tijdens de 18e dynastie (1580 v.Chr.). Het koninkrijk strekte zich uit van de Middellandse Zee tot Soedan en van de Rode zee tot diep in de Sahara, een heel stuk voorbij de huidige Libische grens. De kleine god Amon, profiterend van het succes van Thebe, werd oppermachtig. Om hem te eren werden in Thebe talloze prestigieuze monumenten opgericht. Zijn heerschappij duurde zes eeuwen. Toen viel echter ook dit rijk ten prooi aan decadentie. De erg zuidelijke ligging, vroeger van strategisch belang, werd een struikelblok. De stad lag te ver van de Middellandse Zee. Thebe kreeg de genadeslag, toen de Assyriërs binnenvielen, onder leiding van de beroemde Assoerbanipal (in 665 v.Chr.). Thebe was voortaan niet meer dan een stad vol prachtige ruïnes die zelfs in de tijd van de Romeinen al toeristen trok. Vivant Denon riep uit bij het zien van Luxor: De stad die Homerus in een pennenstreek beschreef als de Honderdpoortige Stad, een dichterlijke zin die vol vertrouwen al eeuwenlang wordt herhaald, deze stad maakt zo'n verpletterende indruk, dat het napoleontische leger bij het zien van de vele ruïnes, als vanzelf stopte.
Dag 9 - Luxor Vanochtend lekker uitgeslapen. Om 08.00 uur aan het ontbijt. Vandaar uit naar de tempel van Luxor gelopen. Overal wordt je aangeklampt voor een koetsje, taxi of spullen te kopen. We zijn langs het Old Winter Palace Hotel gewandeld (het hotel waar vroeger de oude Engelse dames verbleven als ook Agatha Christie).
Bij de tempel van Luxor wat foto's gemaakt. Van hieruit naar de Soek gelopen. Het was een vrij toeristische Soek waarbij je continue werd aangesproken. Jolanda had op een gegeven moment een man aan haar arm hangen die wilde dat ze luisterde. Daar was ze natuurlijk niet van gediend, dus die kreeg ook een ferme klap. Rechtdoor naar de Egyptische markt gelopen. Hier stonden de kippen, kalkoenen, ganzen klaar om verkocht te worden. Ook vis wat verkocht werd, lag zo op de grond.
Na de Egyptische markt weer terug gelopen naar de Old Winter Palace Hotel. Onder het hotel zit een katoenwinkel waar we iets gingen kopen. De verkoper wilde met ons op de foto en wij moesten hem betalen. We zeiden lachend dat als hij met ons op de foto wilde hij ons moest betalen. Na onze aankopen te hebben gedaan zijn we het Old Winter Palace Hotel ingegaan. Volgens onze reisleidster kon je hier echte koffie krijgen. Helaas, het was Nescafe. Het hotel is echt heel mooi, een ontzettend mooie tuin ligt erachter en de typische Engelse grandeur is zeker nog aanwezig.
We zijn terug gelopen naar het hotel, even bij het zwembad gezeten en toen op weg naar de felucca. We hebben van 14:00 uur tot en met 17:00 uur gevaren op de Nijl met onze felucca. Onze schipper reageerde telkens een beetje traag; er kwamen ook hele grote cruiseschepen voorbij. Na de feluccatocht zijn we met zijn 2'en teruggewandeld. Hebben we nog wat aankopen gedaan en zijn we gaan eten bij de Kings pub. Rond 21:15 uur naar bed gegaan aangezien we weer vroeg op moeten de volgende dag.
Tempel van Luxor Deze tempel ligt gewoon midden van de stad, langs de Nijl. De tempel van Luxor is volledig aan de god Amon gewijd. Er werd met de bouw begonnen onder Amenhotep III (1400 v.Chr.). Ramses II zorgde voor de afwerking en voegde er nog twee obelisken met perfecte verhoudingen aan toe. Perfect, tot Alexander de Grote er enkele veranderingen aan aanbracht. Luxor vertoont een veeleer eenvormige stijl, niet te vergelijken met Karnak, waar je een kakofonie van bouwstijlen treft. Hiërarchisch gezien kan de tempel van Luxor beschouwd worden als ondergeschikt aan die van Karnak, waarmee hij in verbinding stond via een 2,5 km lange sfinxenlaan die bij processies werd gebruikt. Vandaag is van die laan slechts een klein deel meer zichtbaar. Tijdens de faraonische tijd werd de tempel van Luxor enkel gebruikt om het nieuwe jaar te vieren, het Opet. Een keer per jaar verliet Amon de tempel in Karnak om zijn vrouw Moet te ontmoeten in de tempel van Luxor. Je kunt Luxor dan ook een beetje als de liefdeskamer van die twee beschouwen. Door de vereniging van Amon en Moet werd de wereld herboren. Het was het feest van de vruchtbare aarde, vruchtbaar gemaakt door het slib van de rivier, en van de hernieuwing van de levenskrachten. Amon werd in een grote processie op zijn boot meegetroond van Karnak naar Luxor. Alle werk viel stil en het feest kon losbarsten. Meestal nam ook de farao aan de feestelijkheden deel. Amon werd vergezeld door Moet, Chonsoe (hun zoon) en het beeld van de koninklijke Ka (zijn dubbelganger). Elke god werd op een eigen boot geplaatst. Bij de aanlegsteiger van Luxor werden onder muziekbegeleiding talrijke vette dieren geslacht. De optocht van de boten werd herschikt. Vervolgens keerden de heilige boten naar hun respectieve heiligdommen terug. In het schemerduister van de heilige plaats vond daarna de paring plaats die maar liefst 24 dagen duurde. Het opmerkelijkste feit is dat deze traditie nu, 4000 jaar later, nog steeds springlevend is.
Dag 10 - Luxor Vanochtend weer vroeg op voor een bezoek aan de Vallei der Koningen, Vallei der Schrijvers en de tempel van Hatsjepsoet.
Onderweg naar Vallei der Koningen maken we een stop bij de Kolossen van Memnon. Vandaar uit zijn we eerst naar de tempel van Hatsjepsoet geweest. Onze gids, Abdul, deed het heel erg goed. Bij de tempel nam hij ons eerst apart om een stukje geschiedenis te vertellen. Hij deed dit volgens een toneelstukje, waardoor je alles goed kon blijven volgen. Na zijn verhaal kregen we zo'n 45 minuten de tijd om foto's te maken. Na de tempel van Hatsjepsoet zijn we naar Vallei der Koningen gegaan. Hier zouden we een aantal graftombes gaan bezoeken. We hebben hier ook weer eerst een stukje geschiedenis gekregen van onze gids waarna we een uur hadden om een drietal graftombes in te gaan. Het was zo enorm druk dat ik wel mee naar binnen ben gegaan maar zelf de graftombes niet ben ingeweest. Achteraf ook niet zo'n drama omdat alleen de gangen maar beschilderd waren, je geen foto's mocht maken, en je niet de grafkamers mocht bezoeken.
Na de Vallei der Koningen zijn we naar de Vallei der Schrijvers gegaan. Onze gids had geregeld dat we hier de enige groep waren en dat we voor een leuke fooi ook foto's mochten maken. Er waren een tweetal graftombes open. Hier ben ik wel naar binnen geweest.
Het is allemaal echt heel indrukwekkend, het is alleen jammer dat de tempel van Hatsjepsoet een replica is die gebouwd is door Polen in samenwerking met de Egyptische regering.
Na dit bezoek zijn we teruggereden richting de Nijl. We hebben nog een heerlijke lunch gehad aan de West Bank. Ergens midden in een krottenwijk staat ineens een geweldig hotel, heel schoon en netjes. Na de lunch weer over de Nijl met een motorboot terug naar de East Bank. Lekker teruggewandeld naar het hotel. We hebben nog wat inkopen gedaan, Jolanda voor haar zelf en ik nog voor mijn nichtje. Daarna zijn we nog even heerlijk gaan zwemmen, in de zon gelegen, lekker getut in de hotelkamer, alvast tas ingepakt.
In de avond hadden we een galadiner. Van 20:00 uur tot 22:00 uur hadden we een buffet en daarna een feest. Het eten was heerlijk, het hotel had zich echt uitgesloofd. Rond 22:15 uur naar de feestzaal gegaan. Het was niet zo'n grote zaal en de muziek stond heel erg hard. Er kwam een buikdanseres; er waren drie jongens die een aantal dansen uitvoerde. Wij zelf werden door het personeel de dansvloer opgesleept.
Even voor 00:00 uur deelde Nienke ons sterretjes uit; iedereen na 00:00 uur een gelukkig nieuwjaar gewenst. Nog even buiten gekeken of we echt geen vuurwerk zagen. Helaas, wel vreemd een oudejaarsavond zonder vuurwerk. rond 00:45 uur in bed. Morgenochtend nog naar Karnak en om 13:30 uur verzamelen voor onze konvooi rit naar Hurghada.
De kolossen van Memnon Deze twee imposante beelden (19,5 meter hoog) lijken wel de wachters van de necropolis, zoals ze daar staan in al hun grootsheid, te midden van de velden. Ooit vormden ze de toegang tot het grafmonument van Amenhotep III, maar daarvan is bijna niets overgebleven. De overstromingen van de Nijl hebben de tempel in de loop van de eeuwen doen afbrokkelen, aardbevingen hebben de rest gedaan. De kolossen stellen de zittende farao voor, met de handen plat op de dijen (symbool voor de eeuwigheid). Aan de voet van de beelden staan aan weerszijden de moeder (links) en de echtgenote Titi (rechts) van de farao. De zoon van Amenhotep III was Amenhotep IV, die later als Echnaton bekend werd. De stenen beelden raakten ooit bij een aardbeving beschadigd. Sindsdien was elke ochtend, nadat de zon de stenen had opgewarmd, een soort citergeluid uit de spleten van de kolos links te horen. In de Grieks-Romeinse tijd kwamen talloze bezoekers, ook keizer Hadrianus, naar het vreemde gezang van de kolos luisteren. Vandaar dat de kolossen een Griekse naam kregen, namelijk Memnon, naar de zoon van het ochtendgloren die stierf in de oorlog, maar elke dag wakker werd en bij zonsopgang zong. Keizer Septimius Severus maakte een einde aan de bedevaarten door de spleten te laten afdekken. Sindsdien gaat de theorie dat moeder en zoon zijn herenigd en dat ze daarom niet meer zingen.
Tempel van Hatsjepsoet Deze originele constructie werd gebouwd in opdracht van Hatsjepsoet en was bestemd als graftempel voor haarzelf en voor haar vader Thoetmozes I. Ze gebood haar architect Senmoet om iets grandioos te ontwerpen. Deze architect was al net zo toegewijd als Imhotep, die beroemdheid verwierf met zijn piramides. Hatsjepsoet koos zelf de plaats uit. De dame was trouwens geen katje om zonder handschoenen aan te pakken, ze deinsde er niet voor terug om haar zoon Thoetmozes III aan de kant te zetten. Zijn vader was niet alleen haar man, maar ook haar broer. Na haar dood liet haar zoon uit wraak al haar afbeeldingen verminken. De tempel, die in de oudheid het subliemste van het sublieme werd genoemd, dankt zijn originaliteit aan zijn drie opeenvolgende terrassen die naar het heiligdom leiden. De Sfinx en de obelisken die naar het eerste terras leidden zijn verdwenen. De lijnen zijn zuiver en modern. De tempel heeft drie terrassen. Het eerste werd pas onlangs opengesteld. Een lange trap leidt onmiddellijk naar het tweede terras. Rechts zie je mooie resten van fresco's.
De tweede verdieping of derde terras werd pas in 2002 opengesteld.
Het terras is aan weerszijden afgeboord door een zuilengang. Daarachter ligt een binnenplein dat vroeger waarschijnlijk overdekt was. Links een grafkapel gewijd aan Thoetmozes I en een offertafel van Hatsjepsoet zelf.
De Vallei der Koningen Verspreid aan de voet van een rotsgebergte liggen 62 graven die onderling door een netwerk van paden verbonden zijn. Aan de buitenkant zie je niet meer dan enkele onopvallende openingen in de rots. Terwijl de eerste farao's druk bezig waren met het bouwen van mastaba's en piramiden als eeuwige rustplaats, brachten hun opvolgers vanaf de 18e tot de 20ste dynastie vernieuwing door hun stoffelijke resten in de rots te laten begraven, voor het merendeel in deze vallei. Alle graven dateren dus uit het Nieuwe Rijk. Het was Thoetmozes die voor het eerst op het idee kwam om zijn graf hier te verbergen.
Het enige intacte graf is dat van Toetanchamon, in 1922 door de Engelse archeoloog Howard Carter blootgelegd. Door de discretie van zijn graf werd hij duizenden jaren later een van de beroemdste farao's ter wereld en verwierf hij alsnog eeuwige roem.
De graven van het Nieuwe Rijk zijn alle gebouwd volgens hetzelfde grondplan: een lange ondergrondse galerij die langzaam afloopt naar de grafkamer, met een of meerdere aanpalende ruimten. De koninklijke graven van het Nieuwe Rijk waren allemaal verbonden met een graftempel die elders opgericht was, meestal aan de voet van de vallei. Alle geschilderde taferelen in de graven gaan over het leven in het hiernamaals. Het volstond uit het uitbeelden wat er met de farao zou gebeuren zodra hij was gestorven zodat hij sneller een goddelijke status kon bereiken. Zijn ultieme doel was immers zich bij Ra, de zonnegod, te voegen. Alle taferelen zijn afkomstig uit de vier essentiële dodenboeken: Het boek van de Litanieën van de Zon (die aan de farao een precieze beschrijving van de zonnegod gaf), het Boek van het Openen van de Mond (verhaal van de offerceremonie), het Poortenboek en het Boek van de Hel.
Wij konden de volgende graftomben bezoeken:
Ramses I Ramses I was de eerste farao van de 19e Dynastie van het Oude Egypte. Zijn geboortenaam was Ramses wat betekent: "Uit Ra geboren". Zijn troonsnaam was MenPehyre wat betekent: "Gemaakt door de sterkte van Ra".
Oorspronkelijk heette de man Paramessu. Ramses I was een koning van niet-koninklijke komaf, hij trouwde in een familie van adel van uit de Delta vlakbij Avaris. Paramessu had aanvankelijk een militaire carriére. Hij was hoofd van de boogschutters (een positie die hij te danken had aan zijn vader Seti), daarna werd hij generaal en viel in de smaak bij Horemheb, de laatste farao van de 18e Dynastie en zelf ex-legerleider. Onder Horemheb werd hij vizier, de hoogste functie aan het hof. Hij bekleedde ook religieuze functies. Zo was Ramses I hogepriester van Amon waarmee hij een belangrijke rol speelde in de restauratie van het oude polytheïstische geloof. Horemheb was zelf als edelman van buiten de koninklijke familie tot farao opgeklommen maar hij was kinderloos. Hij koos Ramses I als zijn opvolger mede omdat hij een zoon (de latere farao Seti I) en een kleinzoon (de latere Ramses II) had en er toekomst zat in het geslacht. Dit voorkwam al enige moeilijkheden bij de troonopvolging. Bij zijn inauguratie nam Paramesoe de naam aan van Ramses, Geboren uit Ra. Ramses was al een oude man toen hij werd gekroond. Zijn zoon Seti I functioneerde als kroonprins en troonopvolger. Seti kreeg een aantal militaire functies op zich zoals operaties. Ramses schijnt de tweede pyloon van Karnak te hebben voltooid, begonnen onder Horemheb. Na een regering van nog geen twee jaar overleed hij.
Ramses III Hij was de laatste grote koning van de 20ste dynastie. Aan het begin van de gang zijn 10 kleine alkoven, die versierd zijn met taferelen uit het dagelijkse leven. De hele gang die vanaf de ingang naar beneden loopt is versierd met teksten uit het Boek van de Zonnelitanieën, prachtig uitgekerfd in de kalksteen. Het plafond is blauw, met sterren. Ook de kleuren in de volgende kamers zijn opvallend fel. De fresco's daar zijn geïnspireerd op het Boek van de Doden. Mooie afbeeldingen van begrafenisboten en goden. De sarcofaag van Ramses III staat in het Louvre in Parijs, het deksel in het museum van Cambridge.
Ramses IX Het graf zelf is nogal vervallen. Alleen de sarcofaagzaal (zonder sarcofaag) is nog in vrij goede staat. Op de muren, taferelen uit de hel. Op het plafond de beweging van de hemellichamen, gedirigeerd door Moet, de hemelgodin, sterrenbeelden en goddelijke boten.
Vallei der Schrijvers In de Capitol gids worden dit de Graven van Khokha genoemd. Een drietal graven die in 1915 zijn ontdekt en in 1995 zijn geopend voor het publiek. Een graf van een priester en een tweetal van schrijvers.
In het Graf van Neferronpet, een schrijver ten tijde van Ramses II, verschijnen de klerk en zijn voor voor Osiris. Eenzelfde voorstelling is te zien in het Graf van Nefersecheroe, een andere schrijver uit de 19e dynastie.
Dag 11 - Luxor naar Hurghada Vanochtend om 06:30 uur op voor ontbijt om 08:00 uur. Om 08:30 zijn we met het koetsje (Liesbeth, Jolanda en ik) naar Karnak gegaan. Deze tempel is echt het mooiste was ik heb gezien. Zo enorm groot. Je denkt een paar zuilen, maar deze zuilen zijn zo hoog en er zijn er zo veel. We hebben hier 2 uur rondgelopen en dan begint het toch wel te duizelen. Op ons gemak zijn we teruggelopen naar het hotel. Onze spullen gepakt en nog een uur bij het zwembad gezeten. Om 13:30 uur gingen we weg met een grote touringcar bus (alleen voor onze groep) richting het konvooi en vandaar uit door naar Hurghada.
Rond 18:00 uur kwamen we aan bij ons resort even buiten Hurghada zelf (Het Sharmel Naga resort in Safaga).
Karnak Dit is zonder twijfel de meest grandioze tempel van Egypte. Het is meer dan een tempel, het is een gigantisch tempelcomplex waarvan het leeuwendeel tijdens het Nieuwe Rijk (1580-1160 v.Chr.) werd opgetrokken. Dit is het huis waar de god Amon leefde. Zijn enige echte dienaar was de farao zelf. Elke ochtend werd hij met muziek gewekt, geparfumeerd en bewierookt. Overdag werden hem offers in de vorm van maaltijden gebracht. 's-Avonds sloot de farao de deuren van het naos (het heiligste der heiligen, een soort uit steen genouwen nis waarin het kostbare beeld van de god troonde) en verwijderde hij zich achterwaarts. De god Amon legde zich dan te rusten tot de volgende ochtend. Karnak was een permanente bouwplaats. De tempel was voortdurend in transformatie, als symbool van het geloof, want een afgewerkte tempel was een dode tempel. In die tijd was het heel belangrijk dat een monument voortdurend kon worden vergroot en aangepast. Karnak was een plaats vol leven en scheppingsdrang en niet zozeer een plaats van bezinning en gebed. Het beeld van een farao vernietigen, betekende zoveel als zijn reis naar het hiernamaals onderbreken. Van Echnaton is geen enkel spoor meer te vinden. Hij maakte immers de grote vergissing door de cultus van Amon door die van Aton te vervangen. De priesters hebben het hem nooit vergeven. Er zijn 3 groepen tempels: die van Amon (circa 28 ha), die van zijn vrouw Moet (9 ha) en die van Montoe, de god van de oorlog (3 ha). Karnak heeft 2 hoofdassen, de eerste ligt in het verlengde van de ingang. De 2e ligt rechts er loodrecht op (met de gebouwen van de farao's van de 18e dynastie). Eerst loop je over een kleine brug: dat was vroeger de aanlegsteiger, die via een kanaal met de Nijl in verbinding stond.
Dag 12 - Sharm el Naga Heerlijk wat relax dagen. Vanochtend toch wel weer vroeg wakker, maar op ons gemak gedaan. Om 08:00 uur richting ontbijt vertrokken. Zwemkleding en dergelijke al wel aan, maar het is nog een beetje bewolkt en het waait wel hard. Om 09:00 uur ging Jolanda met nog een aantal naar de duikschool. Ze kwam positief terug en zou om 10:00 uur haar eerste duik gaan maken. In de tussentijd even handdoek en dergelijke gehaald en richting strand bij het resort vertrokken. Achter een windscherm viel het best mee.
Jolanda, Ben en Berend kwamen rond 10:30 in hun duikpakken aan. Zij gingen vanaf de kant het water in. Ik heb foto's van hen gemaakt. Rond 11:00 uur brak de lucht open en werd het strak blauw. Goed ingesmeerd en lekker in de zon gelegen, beetje gezwommen etc. Toen Jolanda terug was van het duiken even genoten van een lunch. Om 14:00 uur ging Jolanda weer duiken. Toen ze rond 15:00 uur het water uitkwam was ze helemaal gelukkig: ze schreeuwde het uit: Een walvishaai. Deze zijn zeer uniek en zij komt deze al tegen tijdens de 2e duik.
Rond 15:30 uur begint het echt af te koelen. We zijn naar het restaurant gelopen, hebben daar wat gedronken. Jolanda ging om 18:00 uur nog een nachtduik maken. Rond 19:00 uur lekker gegeten en toch redelijk op tijd weer naar bed.
De Rode Zee - een stukje geschiedenis Deze streek is al sinds het begin der tijden bewoond. Door de strategische ligging was ze immers een draaischijf van de handel met het Arabisch schiereiland en Oost-Afrika. Reeds in de tijd van de farao's was het gebied van primordiaal belang als verdedigingspost van de oostelijke grenzen. De beroemde expedities van koningin Hatsjepsoet naar het land van Poent (Somalië) vertrokken uit dit gebied. Lange tijd was de kust van de Rode Zee een smokkelaarsnest, waar allerlei zaakjes die het daglicht niet mochten zien, afgehandeld werden. De Rode Zee strekt zich over bijna 1500 km langs de Egyptische grens uit, van de Golf van Akaba langs het schiereiland Sinaï en de Golf van Suez, waar het beroemde kanaal in uitmondt, tot aan de Soedanese grens. Waarom kreeg de zee de naam rood mee? Er zijn vier verklaringen: - de meest voor de hand liggende: oude zeelui gaven deze streek de naam 'zee van de rode bergen'. Immers, wanneer de zon in het oosten opkomt, zet ze de bergen langs de kust in vuur en vlam. Ze worden werkelijk intens rood, vanwege het hoge bauxietgehalte van het rotsgesteente. - een wetenschappelijke uitleg: gedurende een bepaalde periode van het jaar zou het water microscopisch kleine algen bevatten die een chemische reactie teweegbrengen. Als gevolg van die reactie worden de erg giftige algen rood. Ze drijven in lange slierten voor de kust. - de derde uitleg: over het hele rif groeit een koraalsoort die enkel bij laagwater zichtbaar is. Het koraalrif strekt zich over verscheidene honderden meters uit. Wanneer je op de zee vaart bij zonsopgang, zou het koraalrif een rode kleur afgeven, waardoor de hele zee als gevolg van optisch bedrog rood zou kleuren. - de vierde: volgens een legende zou er duizenden jaren geleden zwaar slag zijn geleverd in het noorden. Een gigantische stroom van bloed zou de hele zee rood hebben gekleurd.
Safaga Het ligt 60 km meer naar het zuiden en is helemaal anders dan Hurghada. Het is een authentiek en rustig dorp, waar de ontwikkeling van de toeristische industrie nog heel redelijk is gebleven. De onderwaterwereld is prachtig.
Sharm El Naga Resort Vroeger is dit een duikcentrum geweest en nu is het uitgebreid met een resort. Het is een eenvoudig resort maar wel weg van de drukte van Hurghada. In Sharm El Naga kunt je snorkelen tussen veel verschillende vissen direct vanaf het strand. De koraalriffen zijn prachtig en je hoeft maar een paar meter te zwemmen om deze prachtige onderwater wereld te zien.
Dag 13 - Sharm el Naga Vanochtend weer vroeg wakker. Het waait nog harder dan gisteren, maar het is al wel strak blauw. Voor het ontbijt nog even snel onze plekjes gereserveerd door er handdoeken, tassen en dergelijke neer te leggen. Toen op ons gemak ontbeten en daarna direct door naar het strand. Jolanda zou weer gaan duiken in de ochtend en middag. Om 09:15 uur lag ik al lekker in mijn bikini. De zon wordt echter pas goed warm rond 11:00 uur. Vandaag weer lekker gezwommen, gesnorkeld, in de zon gelegen. Rond 15:00 uur begon het weer redelijk af te koelen. Toen Jolanda terug was van de duik zijn we teruggegaan naar onze kamer. Eerst lekker gedoucht, opgefrist en vervolgens richting restaurant gegaan om gezellig wat te drinken. In de avond weer heerlijk gegeten. Rond 21:30 uur had ik het echt gehad en zijn we lekker gaan slapen.
Dag 14 - Sharm El Naga naar Caïro Vanochtend normale tijd weer op. Eerst heerlijk ontbeten en om 10:15 uur moest onze bagage buiten liggen. Om 10:30 uur zijn we vertrokken naar het konvooi in Hurghada. Wat was ik blij dat we in een rustig resort hadden gezeten; zeker bij het zien van de kustlijn in Hurghada (een en al massa toerisme). Om circa 11:30 uur waren we bij het konvooi en rond 12:00 uur vertrokken we richting Caïro. Tot net voor Suez hebben we het hele eind langs de kust gereden. Dit gaf diverse mooie vergezichten. De kust van Saudi-Arabië was te zien. Langs het Suez kanaal met aan de overkant de Sinaï. Bij Aïn Sokhna zijn we richting het Oost-Westen gereden naar Caïro. Aankomst in Caïro was rond 19:00 uur. We konden onze bagage kwijt in de luggage room en we hadden een aantal kamers tot onze beschikking, om nog even op te frissen. Liesbeth, Nienke, Jolanda en ik deelde een kamer. Even wat opgefrist en toen naar de Palm Pops bar gegaan. Toen we de lift uitstapte voor onze kamer kregen we namelijk een briefje in onze handen over deze bar. Deze zat op de 9e verdieping van het hotel, maar hadden we nog niet eerder gezien. Hier even snel een drankje genuttigd voordat we weer naar beneden moesten om te verzamelen voor het diner.
Het diner was in een restaurant gelegen op een boot aan de Nijl (The Fishmarket). Onder dit restaurant had je het restaurant Thank God it's Friday. Je kon in het visrestaurant vis eten of eten van de kaar van TGIF bestellen. We moesten nog bijna een uur wachten voordat er een tafel voor ons was. We kregen een hele tafel vol met allerlei heerlijke hapjes en brood. Het hoofdgerecht (een dacht ik heerlijke burger van TGIF) kwam pas om 22:30 uur. Ik was een beetje over mijn honger heen en de burger heeft me ook erg dwars gezeten. Rond 00:00 uur zijn we terug gelopen naar het hotel. Om 01:00 uur zouden we naar de luchthaven gaan.
Dag 15 - Caïro --> Nederland Helaas het zit er weer op. Ik heb wel een fantastische tijd gehad als ook het gevoel dat ik veel langer ben weggeweest dan twee weken.
Om 01:00 uur naar de luchthaven gegaan en we vertrokken ietsje later (planning was 04:15 uur). Heerlijk geslapen in het vliegtuig en nog lekker ontbijt gehad. Om 08:08 uur landde we op Schiphol. Toen moest eerst de cargo ontladen worden, daarna mochten wij er pas uit. Toen was er nog een klein probleem met de slurf maar uiteindelijk waren we om 09:00 uur in Schiphol Plaza. Nog even snel iedereen gedag gezegd. John stond al bij de vertrekhal te wachten dus we konden direct op weg. Jolanda heeft nog even een bakkie bij me gedronken en toen ben ik eerst lekker gaan slapen. Daarna heerlijk onder mijn eigen douche gestaan, boodschappen gedaan en in de avond bij mijn zus gegeten.
|
