Δεν υποτάσσεται το χάος σου λέω.
Η μικρή Αλίκη έκατσε κάτω κι έκλαψε
για πολλοστή φορά
μέσα στη χώρα των τραυμάτων.
Δεν νίκησε.
Τα όνειρα τρέχουν πάντα προς τα πίσω
να δείχνουν το πένθος.
Την κόλασή σου δεν θα την νικήσεις.
Όμως μπορείς να την κερδίσεις.
21/3/07
~////////////////~
Ένα πρωί
Βγήκα στην πόρτα του σπιτιού μου
Και έδωσα στον παλιατζή
Ό,τι είχα και δεν είχα
Λόγια παλιά
Και μισοφόρια τετριμμένα
Την πολυθρόνα του παππού
Τ’ αλφαβητάρι
Φωτογραφίες κίτρινες χλωμές
Κι εφημερίδες με ειδήσεις σκονισμένες
Μέχρι και την γραμμή της Μοίρας
Στην παλάμη μου που ήταν χαραγμένη
Κι έπειτα έφυγα
1998
~////////////////~
Θα πάω να βρω
εκείνο τ' άγριο πουλί
που έφαγε τα φτερά του
και κούρνιασε σε σπηλιά
κοιτάζοντας τον βράχο
Ίσως νάχει σκαλίσει
με το ράμφος του
τις απαντήσεις
1994
~//////////////~
|