Bu çevreci romanı mutlaka okuyun....

      Siparişler                                         

http://www.ideefixe.com/Kitap/tanim.asp?sid=KS31EVQBFG8GJMPFRGNR

veya

www.ideefixe.com

Kitap hakkında fazla bilgi veya özel imzalı sipariş için irtibat

akinteki@gmail.com

Hilal sok.56

48800 Köyceğiz

0554-2810889

 

 Bu romanı satın almadan da internet üzerinden Google ingilizce önce" more" sonra"book search" ü tıklayıp "Sahipsiz Gezegen" yazarak da  okuyabilirsiniz.!

                                                                                       _Biyografi:

Akın Tekin 1944 Gürün doğumlu.Sosyoloji tahsili yaptı.En büyük ilgi alanı ekoloji oldu.Uzun yıllar  Almanya da Alman çalışma Bakanlığı emrinde sosyal danışman olarak çalıştı ve Almanya daki Türk işçi ve  çocuklarına ,Türk mahkumlarına hukuki ve sosyal konularda yardım etti. Almanya da beş kitaptan  oluşan "Der Herrenlose Planet "adlı  romanlarını yazdı. 2004 yılında "Sahipsiz Gezegen" adlı romanı " The Ownerless Planet" adı altında ingilizce olarak da yayınlandı. Yazar almanca ve ingilizce iki lisan biliyor.Akın Tekin Türkiye ye en elzem olan  Türkiye Yeşiller Partisini  kurmayı veya kurulmasını  istemektedir.Yazarımız halen çevre koruma bazlı film senaryoları yazmaktadır.Akın Tekin ismi  Türkiyenin ilk doğa koruma bazlı roman yazarı  olarak Türk edebiyatına  geçecektir.
                                     _Prolog

Dünya kaosa giden yola girdi bile. Kaosu yaratanlar da bilinçsizce çığ gibi büyüyen nüfusları ile dünya insanları. Böyle olmasa atalarımız der miydi?  "Nerede çokluk orada zorluk". Gezegenimizin her bir yanında oluşan doğa felaketleri, azgın seller, korkunç fırtınalar, yürekler acısı orman yangınları, yeni ortaya çıkan ruh ve beden hastalıkları, dinmeyen çatışmalar, bitmeyen huzursuzluklar, insanların yozlaşması, ahlaki değerlerin kaybolması, büyüyen işsizlik, geçim sıkıntıları, sosyal patlamalar, kangren gibi yayılan bezginlikten doğan ne yaptığını bilememezlikler,sigara ve içki kullanımının artması, esrar düşkünlüğü ve türlü türlü sapıklıklar bunun sinyalleri -Gazeteler, televizyonlar her gün bu haberlerle dolu-. Anlayana sivrisinek sesi saz, anlamayana davul zurna bile az. Bunlar daha işin başlangıcı. Asıl büyük belâlar yolda. Olacaklara şaşırmasın insanlar. Şaşırmanın yanında belâlara katlanmak da alınlarına yazılı. Bunaldıkça bunalan insanlar, birbirini veya devleti   veya aşırı nüfus karşısında biçare kalan devlet adamlarını suçluyor. Ama kaosa giden dünyaya eski zaman insanları gibi çok sayıda çocuk türetenlerin ve bu cahillerin eğitilmesi işlerine gelmeyenlerin hiç mi suçu  yok?  Var. Bu kaosa gidişten herkes suçlu. Çağ bilgisayar çağı, ama kafalar  çoğunlukla yine eski model kafa. Biri diyor „bilim çağı, uzay çağı, diğeri diyor ah, çözüldü yine uçkurumun bağı" Anlayın işte. Ya eski çağlara dönelim bol bol çocuk yapıp tarlaya salalım ve Doğa Ana yönetsin bizi. Ya da   bilim çağında bilge olalım. Bu kadar  çok çocuğa canavar makinalar iş bırakmadı artık, bilelim. Çok çocuklu ama makinasız  o eski rahat çağlar da çok gerilerde kaldı. Dünyada bu gidişle, hangi hükümet ne yaparsa yapsın işsizlik azalmayacak artacaktır. Çünkü her gün insanların işlerini elinden alan yeni makinalar, yeni otomatlar, yeni robotlar icat ediliyor. Buna üzüleceğimiz yer de seviniyoruz. Her yeni otomatın, makinanın icadı milyonlarca gencin ekmek kapısının kapanması anlamına geliyor. Bir vatandaş olarak sizi yönetenlere şunu sorabilirsiniz, artık bu makinalar, otomatlar çağında herkesin istediği kadar çocuk yapma hakkı, hürriyeti var mı?  Bunu tartışmanız gerekir. Çünkü  çok sayıda çocuk, o makinalar yüzünden iş bulamayınca, dönüp dolaşıp sizin evininizi soyarak, sokakda çantanızı kapıp kaçarak  veya öldüğünüz zaman mezardan altın dişinizi sökerek iş sağlıyor. Aslında o çocukların hiç bir suçu yok.. Suç, onları düzensiz toplumlara bilinçsizce getirenlerde. 

 Kapitalistlere az ücretle çalıştırabileceği işsizler yığını, faşistlere, komünistlere, rasistlere, diktatörlere büyük ordular, lazım olduğu için nüfus planlaması yaptırmak istemiyorlar. Gezegenimizi ve onun  bir parçası olarak da bizleri ve geleceğin insanını düşünen yok. Bunları gerçekten düşünen ileriyi gören da ancak bir kaç basiretli bilim adamı, birkaç aydınlıkcı fılozof, bir kaç ileri görüşlü yazar. Onlar da seslerini duyurmakta güçsüz..Üfleseniz toz olur uçarlar. Onlara aldırış eden yok

Unutmayın cennet dünyamızı köstebek gibi alt üst edip hallaç pamuğu gibi attıran, betonlaştıran, çöp deposu yapan, çekirge sürüleri gibi  yeşili bozkıra çeviren  tek yaratık, aşırı nüfusları ile  insanlar. Düşünün bir kere, milyonlarca yıldır dünyamızda vahşi de olsalar milyarlarca hayvan yaşamış. Onların bize bıraktığı çöp dağlarını gören var mı? Onlar ilkel ve can alıcı imişler ama ,doğanın dengesini bozmamış,bize temiz ve sağlıklı bir doğa bırakmışlar . Son zamanda türeyen bizlerse başka türde hem can alıcıyız hem de atıklarımıza çöplerimize artık yer bulamıyor,yeri,göğü,gölü akansuları hatta uzayı bile kirletiyoruz,doğanın dengesini bozuyoruz.Geçmişte aşırı  üreyen  canlıların, zararlıların hakkından Doğa Ana geliyor ve bir denge kuruyormuş. Bu milyonlarca yıldır böyle olmuş. Aşırı üreyerek dünyayı istilâ edecek  farelerin çoğunu yılanlar, tilkiler, baykuşlar yutmuş;  aşırı üreyerek tüm bitkileri kemirerek ortalığı cascavlak edecek tavşanların çoğunu çakalgiller dengelemiş; binlerce yıl mağaralarda geceleri birbirlerine sarılan atalarımızın her yıl ürettiği çocukları gündüzleri azgın canavarlar azaltmış. Bugün artık azgın canavarların  kırıntısı kalmış. Onların da çoğu  hayvanat bahçelerine tıkılmış. Bu durumda insan karşısında Doğa Ana artık güçsüz. Ancak Tanrıya şükür ki, insan aklının ürünü bilgelik var. Ne yazık artık egemen olan insanlar bu bilgeliği kullanmayarak kıt  akılları ile önce cennet dünyamızı cehenneme çeviriyor sonra da cenneti başka yerlerde arıyorlar. Demir, beton yığını, çöp ve silah deposuna dönüştürülmüş gezegenimizi, bir astreoidin çarpmasından veya milyarlarca yıl sonra güneşin ömrünü tamamlayıp şişerek yakmasından çok önce bu işi kıt akılları ile insanoğulları başaracak. Zaman her şeyi gösterecek..

Bu dizide sizlere, dünya insanlarına bu yönde devamlı bir uyarıda bulunmak için çırpınan bir gencin Boksör Erol'un, Türkiye'de ve Almanya'da geçen dramatik yaşam öyküsünü  anlatacağım. İleri yüzyıllarda gezegenimizin bürüneceği çehreyi, kendi vizyonum içinde sunacağım.

Ancak şunu da iyi biliyorum ki, anlattıklarımızı ve yiğitler yiğidi Erol Atila'nın anlatmak istediklerini yirmibirinci yüzyıl insanı kolay kolay anlamak istemeyecektir. Keyifleri bilir. İleri yüzyıllardaki  insanlar, bizi ve bizim gibi çevrecileri çok iyi anlayacak ve yaşadığımız çağda duyarsız toplumlar nedeniyle çektiğimiz  acıları bizimle paylaşacaklar.

           Geleceğin bahtsız  insanları, Doğa Ananın temsili mezarının başında onu hüzünle anacak, resimlerini eski kitaplardan görüp taklit ettikleri suni çiçekleri analarının kabrine koyacaklar. Atalarının  hatırası elekronik, delik deşik ölü bir gezegen için gözlerinden akan gözyaşları da, onlara suni  hava sağlayan astronot başlıklarının camlarını boncuk boncuk ıslatacak. Ve bu gezegen yine dönecek, güneş olanları umursamazca  onu yine ısıtacak. Ama  bir zamanlar itlerin uluduğu, kervanların yürüdüğü bu gül bahçesi gezegende, allı turna kuşları bile göklerde süzülemeyecek, çocuklar  kırlarda  kafalarındaki başlıklarla, geçmişin çocukları gibi saçlarını rüzgârlarda savurarak koşamayacaklar. Ortalığı derin bir hüzün ve kaos saracak.. Ne Hz. Musa'nın sihirli asası, ne Hz. İsa'nın tasası, ne   Karl Marx´ın yasası ve ne de yüksek teknolojinin o  üstün kafası, ölen doğa anayı geri getiremeyecektir. Ama bundan bize ne?   Biz o zamanları zaten göremeyeceğiz. Bu sorunu o zamanın insanları düşünsün... Biz, bu günün insanları, her kıtada ve her safhada rahatımıza  bakalım. Çok çocuk yapıp, bu kaosa giden yola dökelim. Yapmıyorsak da yapanlara göz yumalım, "bana ne " diyelim. Veya hâlâ dünyaya egemen büyük millet olma sevdasında hayaller kuralım, çoğalalım başka milletleri ve doğayı boyunduruğumuz altına alalım.

Bu konuya bir kere de daha  iyimser açıdan bakmaya  çalışalım. Evet, bir zamanlar doğurgan olan sanayi ülkelerindeki nüfus artışını frenleyen  teknoloji, halen doğurgan olan diğer  ülkelerdeki nüfus artışını da ileri yıllarda frenleyecektir. Ancak bu geçiş sürecinde teknolojinin cahil ellerce yanlış kullanılması sonucu, doğa tarumar edileceği için, kaos hızlanmış olacak, iyi bir benzetmeyle barut ile ateş yanyana gelecektir. Yani bilinçsiz insanlar barut, azgın teknoloji ateştir. Barutla ateşin yanyana gelmesi de son darbeyi vurarak kaosu  başlatacaktır.. Bu safhada bu sahipsiz  gezegende  artık zulüm ve sefahat yolunu seçen, tüyü dökülmüş, eli silahlanmış kuyruksuz yaratıkların saltanatı bitecek, yerine insanlardan daha güçlü  nefesi yeri göğü savuran;  tükürüğü, teri sellere boğan çıldırmış bir azman, hırçın hasta  Doğa Ana tekrar hüküm sürecektir. Ama o artık bildiğimiz bilge Doğa Ana değil yeni adıyla KAOS'tur. Günümüzden başlayarak gün be gün gittikçe ortam kötüleşecektir. Uzun bir dönem bu süreç içinde  yaşayacak pek çok güçsüz insan horlanacak, ızdırapla bunalacak, yeri göğü tırmalayacaktır. Onların yanında doğanın alacağı yaralar ve diğer canlıların çekeceği acılar da aynı büyüklüktedir.

İşte bu kitap sahip çıkmadığımız ve hor gördüğümüz bu gezegende yaşamış ve yaşayacak altta kalan güçsüz insanlara,   harcanan doğaya  ve masum diğer canlılara duyulan merhametin haykıraran gür sesidir. O ses 1999 yılında  Japon balina avcısı katil gemilere karşı direnirken vinç çarpması sonucu  ölen ve çocukluk  yıllarında sezdiği gibi, okyanusun derin sularına, cihan pehlivanı Koca Yusuf gibi gömülen, Greenpeace gönüllü savaşçısı Erol Atila'nın ulu sesidir. O artık bizler gibi değil. O artık sağa sola sürüklediğimiz, kemiklerin ayakta tuttuğu, kalp denilen minik bir pompanın yürüttüğü, etten bir bedeni sırtından indirip attı. Ona artık  ne namerdin kurşunu işler, ne insanların kanunu geçer. O bundan böyle kâh okyanuslardan kalkıp gelen yağmur olup o çok sevdiği Anadolu'sunun yayla topraklarına yağacak, duru su olup gözelerden kaynayacak; kâh kar taneleri olup, doğa sever dostlarının  yüzlerine özlemle konacak. Bazen hırçınlaşarak okyanusların çılgın rüzgârları olup, gaddar insanlarla yumruklaşmak isteyecek; bazen gezegeninin ve insanlığın haline hüngür hüngür ağlayacak ortalığı sele boğacak. Ama o her seferinden sonra toparlanacak, okyanusların koynuna geri dönecek. Bu hep böyle sürüp gidecek. Ta ki mahşere, ta ki o büyük tecelliye kadar.

Bu kitabın  hazırlanışında teknik emeği geçen bay Franz ve Fabian Göhl'e, değerli yayıncı  bay Kemal Özdemir'e, kitabın dizaynlarını yapan değerli reklam ajansı sahibi bayan Gonca Yerliyurt'a ressam Özlem Öznalbant'a,grafiker Ergün Salcı ve Ulaş Bilgin'e şükranlarımı sunarım.

                                                                 Akın Tekin- 

View Download

 

 

                        Yazarın diğer kitapları: The other novels of the author:

 

     The Ownerless Planet 1

                        A novel by  Akin Tekin

                                                                                                                               

     www.ideefixe.com

    

     www.amazon.com.uk
           DER HERRENLOSE PLANET 1

                    Akin Tekin

                             Akin Tekin Novels in German

       http://www.ideefixe.com/kitap/tanim.asp?sid=NNI6HMVQEH1HSTPCDVH0

      www.ideefixe.com

       www.english-book-service.de

 

 

                                                          Prologue

 Our world is fast descending into chaos. The main protagonists are human beings who keep on breeding at an astronomical rate without a thought for the consequences. It was not for nothing that our great grand-parents made up the following saying :

“The more people there are, the greater the problems.”

The recent unusual occurrences around the world like natural catastrophes, terrible floods, dreadful hurricanes, heart wrenching forest fires, new strains of mental and physical illnesses, never-ending disputes, endless discontentment, lowering of moral values, increasing unemployment, social expansion, increased consumption of cigarettes and alcohol and drug dependency have all played their part, until people hardly know what they’re doing. For example : Satanism, child pornography and child abuse are the first signs of moral decay. The newspapers and televisions are full of news like this on a daily basis. Just as the Turkish saying goes : “For sensitive people, the buzz of the mosquito sounds like the “Saz” (a Turkish musical instrument). Insensitive people, however, cannot even hear a loud drum banging.” That is to say : ignorant people cannot see things even when they are staring them in the face. We are ignoring these first warning signs. Earth shattering catastrophes are already happening which are leaving people stunned in amazement. But simply being amazed will not make the problems go away, they will have to suffer the conse-quences too.   

The unemployed and those people most affected by these increasing problems, accuse others and the politicians who are unable to solve the problems of overpopulation . But aren’t the parents who bring so many new children into this automated-robotic-world of ours partly to blame? And aren’t those who ignore the overpopulation problems of the world and do nothing to help simpler folk with family planning also partly to blame? Yes, of course they are to blame. And how! Everyone is partly to blame for driving the world into chaos. Some will say : “We are all for modern science,for ecology,for a balanced earth. Since the industrial revolution, a quarter of all the forests have been cut down, burnt and destroyed, a third of the world’s natural resources have been destroyed” Meantime, all the rest will just say : “Now where did we put our pants or knickers,darling ?”, thinking only of their sex lives and not the result – innocent children. That’s how it is nowadays. Do you understand? Either let’s revert back to the old days when lots of children were produced to work in the fields, leaving Mother Nature to regulate everything, or in these modern times shouldn’t we at least be wise enough to realise that having so many machines nowadays actually takes work away from our children. The good old days when there were lots of children and no machines are long gone. If this trend continues, unemployment in the world will never cease, but actually continue to increase, no matter what measures the different governments try to take. Never a day goes by without the discovery of some newly developed machine or robot or automatic device, and instead of lamenting the fact, we rejoice over it. Basically this means that all newly introduced machines are taking away many job opportunities from our young people. As a citizen you have the right to ask the authorities whether, in these automated times, everyone should be allowed to produce as many children as they want. We should be making this question our top priority because too many children who cannot find employment are making their own jobs, either breaking into your house, or snatching your wife’s handbag on the street, in order to support themselves. They will not even leave you in peace after you are dead – they will be robbing your grave to get at the gold crowns on your teeth! You cannot really blame these youths for their actions. The real guilty parties are those people who bring so many children into this anarchic world.

Capitalist societies need to maintain large numbers of unemployed people. Fascists and communists, racists, dictators and fanatics all need huge armies. For this reason they are all against family planning.

Nobody seems to be bothered about the future of our planet or of present day and future generations. Only a few wise scientists, philosophers and writers concern themselves with these matters, but their influence is so weak that if you were to blow on it, it would fly away like a speck of dust. Nobody takes them seriously.

Don’t forget, man is the only creature on earth in enormous numbers who inflicts terrible damage on our paradise planet, ploughing his way through the world like a blind mole, decimating all the green spaces as he goes like a locust, leaving them bare and barren, creating concrete jungles everywhere and depositing great piles of rubbish. Think about it : animals in their billions have lived on this planet for millions of years. Although they were wild and predatory, did you ever see garbage heaps or mountains of rubbish created by the animals? They may only have been wild beasts, but even so, they never destroyed the balance of nature and always left the world clean and healthy. But what of us humans, who only emerged during the last period of life on earth? We are actually wild animals and predators too, but in a different guise and form. And what do we do? We change the balance of nature and pollute the earth, the rivers, the seas, the lakes and even the universe with our rubbish, to such an extent that we even have difficulty finding a place to dispose of it.

In the past, Mother Nature maintained a balance to ensure that the problem of overpopulation didn‘t occur. The vastly expanding mouse population, which could possibly have overrun the world, was swallowed up by snakes, foxes and owls. The burgeoning number of hares which might have completely decimated all plant life on our planet with their gnawing, was curtailed by the wild animals. Another burgeoning species, namely the humanrace, who had spent thousands of years huddled together in crowded caves, was also kept down by the wild animals and diseases. Nowadays only a fraction of wild animals remain, and many of them have been placed in captivity in zoos.

In the present day situation, Mother Nature has a very weak influence over the human race. But thank God people still have wisdom. But sadly people use this wisdom foolishly, and have turned our erstwhile paradise planet into a hell on earth through overcrowding, and now search vainly for another paradise somewhere else. It is likely that our planet will be destroyed by the brainless human race, long before being hit by an asteroid or before being burnt up, billions of years hence, by our worn out, red, swollen sun. Time is a good witness, is it not?

In this series of books I will recount to you the dramatic life story of a young man called Erol, who was once a legendary boxer, and who spent his whole life trying to draw people‘s attention to such ecological warnings. In addition, I will describe to you my vision of the future, and how the world will look in years to come. I am sure that the people of the twentieth century will not easily understand Erol’s book. That is their misfortune! But the people living in centuries to come will realise all this, and will place a few artificial flowers, which they produced by looking in old books, on their memorials to commemorate Mother Nature. And the teardrops they shed for their electronic but decimated, dead planet, will mist up the inside of the helmets which supply them with oxygen.

This planet will keep on circling around the sun, which continues to warm it despite everything. But on this planet which was once like a rose garden, where birds used to sing happily and cranes used to roam the skies joyfully, the children of the future will no longer be able to run around freely with the wind in their hair like our children did, because of their oxygen helmets. There will be a deep sadness everywhere and chaos will reign. In this case neither the holy staff of Moses nor the preachings of Jesus Christ, nor the laws of Karl Marx, nor even the high intelligence of humans with all their high technology will be in a position to rejuvenate the dying planet. But none of this concerns us – we won’t be alive to see it, will we? This is something for the people of the future to worry about. We people of the present time from all continents should take it easy. We should enjoy our day to day living, and bring as many children as we like into a world which is heading into chaos. Or if we don’t do it ourselves, why should we care what the rest of the ignorant population does? Or shall we still dream of becoming a great nation which rules the world? Let’s carry on increasing our population at a great pace so that we can enslave other nations and subjugate mother Nature still further. We could try to take a more optimistic point of view. Yes, it is true: the high technology which used to stop overpopulation in the industrial countries, will also stop overpopulation in the other countries where the birth rate is high. However, since in this changeover period, nature will be so irrevocably damaged as a result of the misuse of technology by ignorant people, the passage to chaos will gain momentum. Take this good example : Gunpow­der and fire brought together. In this example, gunpowder represents the unthinking people, while cruel technology is the fire. Chaos will finally ensue with an enormous bang. In this phase on the ownerless planet, the rule of the tailless creatures who call themselves humans, who have chosen for themselves a hedonistic lifestyle and cruelty, will come to an end. In their place will stand a crazed, wicked giant: sickly Mother Nature, which is more powerful than the human race, whose breath will cause huge hurricanes, and whose spit and sweat will cause the world to flood. She will be no longer our loving Mother Nature, but now goes under her new name of “Chaos”. In this chaos, not only the weak will suffer, but all living creatures.

This book is the shouting voice of compassion which feels for the downtrodden, for the ruination of nature and for all innocent creatures everywhere.

This is the screaming voice of the legendary Erol Atila, who in 1999 was killed by the blow of a ship‘s crane during a Green Peace exercise against Japanese whalers in the Pacific Ocean, and as he had envisioned in his youth, sank in deep water in the ocean just like the world-class wrestler Koca Yusuf. Erol Atila is now no longer like us. He has taken his body which he used to drag around all over the place ; a body which had a small pump for a heart and was supported by bones, from off his shoulders, and thrown this sack of meat, to the ground. Now no bullet of the wicked can pierce him, no human laws bind him.

Sometimes he will be a rain cloud which originates from the ocean, dropping rain on the high mountains of his birthplace in Anatolia, and afterwards gushes out as pure water from the mountain springs; sometimes he will land as a snowflake on the faces of his environmentalist friends, to show he is missing them. Sometimes he will be a terrible ocean hurricane, wreaking vengeance on the cruel human race. Afterwards he will cry over the future of mankind and the fate of his planet, and his tears will flood everything. But each time he will return from whence he came, to the depths of the ocean.

This will continue until the Last Judgement.

We have been running non stop so damned fast without considering where we are going to finish up. Isn't it about time we stopped running for once, and actually asked each other where we are heading? I do it now and ask you in this book: Where are we heading?