Διαβάζω σε ρεπορτάζ των τοπικών εφημερίδων τα όσα συνέβησαν στα εγκαίνια του νέου σταθμού του ΚΤΕΛ το περασμένο Σάββατο στο Αγρίνιο. Και ακούω τους ανθρώπους του ΚΤΕΛ να λένε με περίσσια χάρη, ενώπιον άλλων πολιτικών του νομού, "πόσο πολύ βοηθήθηκαν από το Χρίστο Βερελή στο εγχείρημα του νέου σταθμού", και κάτι ατάκες τύπου "το έργο δεν θα γινόταν, αν δεν υπήρχε ο Χρίστος Βερελής" και τέλος πάντων, πάνω- κάτω, ένα κλίμα που μου θυμίζει το αξέχαστο τραγούδι του Γιάννη Πάριου : " αν δεν είχα και σένανε τι θα ήμουν στη γη... μπορεί αλήτης να' μουνα να' χα καταστραφεί...." Και ξαφνικά θυμάμαι το έργο της ανακαίνισης της σιδηροδρομικής γραμμής Αγρίνιο- Κρυονέρι που ξεκίνησε με υπουργό τον κ. Βερελή και ακόμα το περιμένουμε. Ένα έργο για το οποίο μέχρι τώρα έχουν δαπανηθεί περισσότερα από 13 εκατομμύρια ευρώ... Ένα από τα επιχειρήματα της μη συνέχισής του από την κυβέρνηση της ΝΔ ήταν πως το έργο ήταν ανώριμο, λειτουργικά ασύμφορο, και χωρίς διαχειριστική μελέτη.... Γνωρίζοντας ότι το ΚΤΕΛ και ο σιδηρόδρομος είναι ανταγωνιστικά μεταφορικά μέσα, αναρωτιέται κανείς ποιο από τα δύο βοήθησε (περισσότερο) ο κ. Βερελής; Γιατί και τα δύο είναι λίγο δύσκολο να τα βοήθησε.... Καλόπιστα λοιπόν θα πιστέψουμε τους ανθρώπους του ΚΤΕΛ. Για να μνημονεύουν τόσα χρόνια μετά τον κ. Βερελή, κάτι θα ξέρουν... Και μαζί με αυτούς ξέρουμε και εμείς πλέον τι φταίει και δεν έχουμε σιδηρόδρομο στην Αιτωλοακαρνανία.... Πάντως είναι ενδιαφέρουσα η γραμμή της βοήθειας... Ο σιδηρόδρομος (με τη δοκιμαστική λειτουργία της γραμμής λίγο πρίν τις εκλογές του 2004) βοήθησε τον κ. Βερελή, και εκείνος με τη σειρά του βοήθησε το ΚΤΕΛ στο νέο του σταθμό. |



