"The game is over. We need serious statistics" είπε ο Jean-Claude Juncker ο επικεφαλής του Eurogroup και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου σχολιάζοντας τα έργα και τις ημέρες των ελληνικών κυβερνήσεων σε σχέση με την οικονομία. Όταν άκουσα αυτό, βλέποντας προχθές τα σχετικά ρεπορτάζ, ούτε για μια στιγμή δεν αισθάνθηκα εθνική ταπείνωση ή ότι άλλο προσπαθούσαν να μας "περάσουν" οι ευαγγελάτοι. Αυτό που ένιωσα είναι προσωπική ταπείνωση, γιατί στο παρελθόν έχω ψηφίσει ένα από τα δύο κόμματα που μας κυβερνούν τόσα χρόνια τώρα. Είμαι βέβαιος ότι αυτό που είπε ο Juncker, δεν το είπε για να μας τα ταπεινώσει, όπως προσπαθούν να μας "περάσουν" τα κανάλια, και αυτό γιατί, αυτά τα γαμωκάναλα, μας θέλουν Βαλκάνιους, μας θέλουν να περνάμε ωραία και να θεωρούμε την Ευρώπη που προοδεύει "μονόχνωτη" και "κρύα" , ενώ εμείς είμαστε οι ωραίοι, οι αραχτοί... Τρομάρα μας! Είμαι βέβαιος ότι αυτό που είπε ο Juncker, απεναντίας το είπε από αγάπη!!! Τυχαίνει να έχω ακούσει τον Juncker σε μια διάλεξή του στο πανεπιστήμιο, και ξέρω πώς μας συμπαθεί αρκετά... αλλά πέρα από τις όποιες προθέσεις του κάθε Juncker, έτσι δεν έχουν τα πράγματα;;; όπως τα λέει είναι. Αν και ο πανέξυπνος Juncker στην δεύτερη φράση του μας έπαιξε ένα μικρό παιχνίδι... Mε αυτό το "we need serious statistics" θέλει να μας πεί "we need a serious government", αλλά προφανώς ο ίδιος δεν μπορεί να το πεί δημόσια, για αυτό το λέει καμουφλαρισμένα, και αφήνει εμάς να το καταλάβουμε, και κυριώς να το πράξουμε... Αλλά φευ!!! Ο τίτλος βέβαια της ανάρτησης έχει να κάνει με το άμεσο μέλλον της τσέπης μας, και το αγγούρι ευρωπαϊκών προδιαγραφών που θα γευτούμε τα επόμενα χρόνια. Υπάρχει όμως κάτι που με κάνει να τρέμω περισσότερο: η δήλωση του Παπακωνσταντίνου ότι δεν θα χρειαστούν άλλα έκτακτα μέτρα για τα μεσσαία εισοδήματα. Αυτό αναπόφευκτα σημαίνει δύο πράγματα. Ή ότι δεν ξέρει τι σημαίνει 13% έλλειμα ή ότι παραείναι σοσιαλιστής (πράγμα αδύνατον). Ίσως όμως να σημαίνει και κάτι εφιαλτικό. Ότι δηλαδή το έλλειμα θα μπεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όχι με τους υπουργούς οικονομίας αλλά με τους υπουργούς εξωτερικών....Ας μην κάνω όμως τόσο δυσοίωνες σκέψεις.... 114 χρόνια πέρασαν από τη δημιουργία του σκίτσου που βλέπετε και όμως η εικόνα είναι τόσο επίκαιρη... |


