Van het grootste belang is het materiaalgebruik. Geen goedkope glasvezel in de WAW, enkel de lichtste materialen zijn goed genoeg. In een vlak land met uitgestrekte fietspaden kan daar misschien op beknibbeld worden, maar in een verstedelijkte regio met wisselend reliëf is het gewicht van het voertuig van kapitaal belang voor de acceleratie. De WAW weegt zowat een derde minder dan andere velomobielen, en is bovendien steviger en vooral veiliger.

Om dit te bereiken gebruiken we een uitgekiende combinatie van koolstofvezel en aramidevezel. Koolstofvezel is sterk maar relatief broos, aramide is eerder taai en veerkrachtig (beter bekend van de kogelvrije "Kevlar^TM"vesten). Van die taaie elasticiteit en de energie-absorberende capaciteit van aramidevezel maken we gebruik voor de vering en de veiligheid.

De weefsels worden manueel zorgvuldig in de mallen gedrapeerd. De richting, dikte en de materiaalkeuze verschillen telkens van plaats tot plaats, naargelang de vereiste weerstand, rigiditeit of veerkracht. Dit bouwproces is uniek - en arbeidsintensief - en wordt sinds 2002 door fietser.be ontwikkeld en verfijnd. Dit procédé maakt het rijden met de WAW zo licht en responsief en tegelijk comfortabel en veilig.