Er zijn nog meer onmiskenbare feiten: ze zal optreden op de Nekkanacht van 2012, waarop Willem Vermandere en zijn oeuvre in april van dat jaar gefêteerd worden. Eerder leidde ‘Stukken van mensen’, haar tweede album uit 2008, haar naar heuglijke concerten op Maanrock, Boterhammen in het Park, in het Openluchttheater Rivierenhof en de AB Club.

Nu is ‘Mira’ er, haar derde teken van openbaar leven, dat ze in de AB Club in Brussel en in Rataplan in Antwerpen aan het publiek zal voorstellen. Haar vorige albums hadden meteen een klinkklare titel: het songmateriaal drong als het ware een verzamelnaam op, maar dit keer gebeurde dat niet. ‘Elke singer-songwriter kan zich één keer een titelloos album permitteren,’ zegt ze, ‘en nu ben ik aan de beurt.’

Mira's derde plaat is opnieuw een patchwork van stijlen – er waait een vleugje jazz in voorbij, blues, chanson; duende à la flamande. Veel meer dan kleinkunst – een ietwat ouwelijk begrip waarin je de houtworm hoort knagen – is haar muziek misschien wel pop . 'Al mijn liedjes zijn pogingen tot verbondenheid: ik hoop dat andere mensen zich in mijn emoties herkennen, en dat ik ze eraan herinner dat zulke emoties menselijk zijn. Laten we klinken op onze kwetsbaarheid!’ Ja, laten we dat doen. Op één van de live-concerten!